Σαμιώτικα ανοιξιάτικα χαιρετίσματα...!!!

Μπορεί η άνοιξη φέτος να μας κάνει "νούμερα" αλλά εγώ πλέον την έχω μες στην καρδιά μου....Όχι δεν είναι μόνο τα χελιδόνια που μου την έφεραν....Η καλή μας Αθηνά, που καιρό τώρα στολίζει τα σπιτάκια της γειτονιάς, μου έστειλε και την δική μου ζωγραφιά...Βασισμένη στο "μην περιμένεις τα χελιδόνια" η Αθηνούλα δεν τα περίμενε και έφτιαξε αντ' αυτών ένα αηδονάκι να κάθεται στα κλαδιά της μυγδαλιάς και γενικά μια όμορφη ανοιξιάτικη ημέρα μέσα στην καρδιά !! Τα λόγια είναι δικά της και τα αντιγράφω γιατί πολύ μου άρεσε το σκεπτικό.... Πανέμορφη η ζωγραφιά....θα στολίζει πάντα το σπιτάκι μου αλλά και η ευχή που συνόδευε την ζωγραφιά....για μένα και την οικογένειά μου...τόσο ζεστή ...τόσο αληθινή...θα με συντροφεύει πάντα.... "Να έχετε άνοιξη πάντα μέσα στις καρδούλες σας"!! Σε ευχαριστώ πολύ Αθηνά μου....!!!!

Δείτε το κι από κοντά...είναι ονειρεμένο...

Έχω ένα λόγο όμως να μείνω παραπάνω στην Αθηνά...Την συμβουλή της για το πως να κάνω το τζάκι μου καλύτερο....Όχι απλά μου είπε την γνώμη της αλλά ασχολήθηκε και να μου την δείξει σε φωτο.... Αθηνούλα μου, δεν μπορείς να φανταστείς πόσο το εκτίμησα και αυτό...εγώ καρδιά μου...μπορεί να δοκιμάζω αλλά "γνώσεις" δεν έχω....γι' αυτό κάθε φορά που αναρτώ....αναζητάω...γνώμες, υποδείξεις και διορθώσεις... Την έκανα λοιπόν με μεγάλη χαρά αυτή την .... σταλίτσα άσπρο στην υποτιθέμενη κοιλίτσα τους, στο πλάι.....και πράγματι είχε ως αποτέλεσμα να ..... δέσει καλύτερα και με την μυγδαλιά και να σπάσει το κατάμαυρο και να ισορροπήσει την σύνθεσή μου...

Ναυπακτιώτικα χαιρετίσματα και ευχαριστίες...!!!

Υ.Γ. (άσχετο) Όσοι περιμένετε να δείτε κουμπαρά....θα περιμένετε πολύ.... γιατί πάω από αποτυχία σε αποτυχία...ήθελα σχεδιάκια με χαρτοπολτό, τρομάρα μου!!!!

Μην περιμένεις τα χελιδόνια να φέρουν την Άνοιξη....

Μπορεί το κρακελάρισμα στο τζάκι να ήταν μεγάλη απόφαση...αλλά πάρθηκε και...ενισχύθηκε σε πείσμα κάποιων...που έσπευσαν να έρθουν να δουν από κοντά...το επίτευγμα....και να πουν ότι δεν θα "πιάσει" ....
Αντιδραστικό στοιχείο και πεισματάρα.... από την φύση μου..στοιχεία του εαυτού μου που πίστευα ότι ανήκουν στο παρελθόν...κι όμως βγήκαν στην επιφάνεια...όχι τελικά για να αποδείξω κάτι σε αυτούς....που ξέρω ότι διαβάζουν τώρα...αλλά για να αποδείξω σε μένα... ξανά...ότι πίσω από ένα θέλω υπάρχει ένα μπορώ....Μπορεί το αποτέλεσμα να μην είναι πάντα τέλειο...αλλά τουλάχιστον προσπαθώ....ρισκάρω....και μέσα από όλα αυτά....νοιώθω "ζωντανά" τα θαμμένα κομμάτια....αυτά που καταπιέστηκαν...στο βωμό της οικογένειας...την οποία όμως δεν αλλάζω με τίποτα...


Ναι ... το κρακελάρισμα δεν έγινε επαγγελματικό....αλλά ποτέ δεν είπα ότι είμαι και επαγγελματίας....Κι όμως μου άρεσε....
και προχώρησα ένα βήμα παραπέρα....βασισμένη σε μια εικόνα που είδα στο internet...από ένα άλλο τζάκι....Μου φάνηκε υπέροχο όταν θα κάθομαι...να βλέπω κάτι αισιόδοξο...κάτι να μου θυμίζει να μην απογοητεύομαι..... Φέτος έχω πιάσει τον εαυτό μου πολλές φορές να χάνει το κουράγιο του....επηρεασμένη από όλα όσα συμβαίνουν γύρω μας....και δεν μου αρέσω έτσι...Στόλισα λοιπόν το τζάκι μου με δύο ταξιδιάρικα χελιδόνια....Όχι ένα... αλλά δύο....τα πήρα από την κιβωτό του Νώε...και θα μου λένε τις ιστορίες από τα ταξίδια τους....
Μετά θυμήθηκα ξανά το "Μην περιμένεις τα χελιδόνια να σου φέρουν την Άνοιξη...έχε την πάντα στην καρδιά σου" και αποφάσισα ότι την θέλω και στο τζάκι μου....ώστε να μην κυριεύσει ποτέ ο χειμώνας την καρδιά μου....

Πόσο πιο γρήγορα θα περνάνε οι χειμώνες της ζωής....αν έχω πάντα την άνοιξη μπρος μου.... σκέφτηκα και προστέθηκε μια ανθισμένη αμυγδαλιά.... και το επιχείρημα τζάκι έλαβε τέλος.... με ένα συμπαθητικό αποτέλεσμα!!!

ή μάλλον θα λάβει τέλος όταν έρθει ο Σταύρος και μου κάνει τα κοψίματα...που δεν τα έκανα....και διορθώσει και το χρωματάκι που μου ξέφυγε....στον τοίχο....Ήθελα όμως να σας το δείξω...τόσο σε εσάς...όσο και σε όσους θα "πεθαίνουν" από την αγωνία τους...μέχρι το απόγευμα...!!!
Ζητώ συγνώμη που έγινα λίγο κακιά....αλλά μερικές φορές...δεν μπορώ να γυρίσω και το άλλο μάγουλο....
Φιλάκια...και θα επανέλθω με κουμπαράδες....Ρένα, δεν ξέρω αν θα φτιάξω 100 αλλά θα φτιάξω σίγουρα πολλούς...σε πείσμα κάποιων... που το βρήκαν χαζό....ίσως επειδή δεν ξέρουν ότι σημασία έχει η προσφορά....
Η κακιόστρα Άσπα φεύγει....θα επανέλθω πάλι γλυκιά!!!!

Πολυσπόρια....

Όχι δεν έφτασε ο Νοέμβριος...αν και ο καιρός τον θυμίζει...Ποιος να το έλεγε ότι πάνω που βγάλαμε τα καλοκαιρινά από τις ντουλάπες, μαζέψαμε τα χαλιά και είχαμε ξεκινήσει και τα μπανάκια μας...θα χειμώνιαζε πάλι....Κάτι ο καιρός ...κάτι οι εξετάσεις του Νικόλα....πρώτη φορά είναι αυτή.... κλειστήκαμε ξανά σπίτι...οπότε στον χρόνο που ξέκλεβα ....ασχολήθηκα με διάφορα...εξ ου και ο τίτλος.....
Αρχικά τελείωσα δύο πρώην θήκες για βιντεοκασέτες....που μου είχαν φανεί ωραία εναλλακτική για το βιβλιαράκι με την ιστορία των συρταριών....αλλά δεν προλάβαινα...οπότε έμειναν στην άκρη...και με την πρώτη ευκαιρία...μεταμορφώθηκαν όχι σε βιβλίο αλλά σε μίνι μπιζουτιέρες  που θα φιλοξενήσουν χάντρες και αλυσίδες...για μελλοντικές κατασκευές...

 Με την τελευταία μπιζουτιερο-θήκη...που το εξωτερικό της είναι ένα παλιό καλσόν της Φρόσως....αν φυσικά πληρεί τις προδιαγραφές...θα ήθελα να συμμετάσχω στον ροζ διαγωνισμό της vivikas
Κατόπιν πειραματίστηκα με το υγρό γυαλί....από καιρό ήθελα να το δοκιμάσω...αν και τελικά κάποιες φυσαλίδες δεν τις γλίτωσα...μου άρεσε ως διαδικασία...ειδικά σε συνδυασμό με τις χαντρούλες... εκεί δεν φαίνονται άσχημα οι φυσαλίδες....χαχαχα...Θα προσπαθήσω ξανά...Αφού ήμουν στον τομέα κόσμημα....και μιας και βρήκα λίγο παραπεταμένο....ξεχασμένο για την ακρίβεια σύρμα...σκάρωσα και ένα απλό διακριτικό σκουλαρικάκι.....

Όμως δεν ασχολήθηκα μόνο εγώ....Ο Σταύρος έβαψε το ισόγειο....που ξεκίνησε ως ξενώνας...αλλά το χρησιμοποιούμε όλο και πιο πολύ....Ξέρετε...μου θυμίζω μερικούς αθίγγανους που στην αυλή του σπιτιού έχουν και το τσαντίρι...Με βολεύει....γελάω όταν απορούν όλοι πως προλαβαίνω και διατηρώ το σπίτι στην εντέλεια....πως δεν πειράζουν τίποτα τα παιδιά...Οι οικείοι βέβαια ξέρουν την άλλη όψη του νομίσματος...την πιο free...του ισογείου...Γεγονός ήταν ότι ήθελε βάψιμο....και όσο  ο Σταύρος έβαφε...εγώ άλλαζα τα φώτα σε ότι με ενοχλούσε από καιρό αλλά λόγω συναισθηματισμού δεν πετιόταν....Η αρχή έγινε με μια inox ψωμιέρα...δώρο...που την είχε φάει ο χρόνος...Δεν μπορώ να πω πως έγινε τέλεια...αλλά είναι πιο εμφανίσιμη....

...και ακολούθησε ένα ρολόι....που η αλήθεια είναι ότι ποτέ δεν συμπάθησα...αλλά ο Σταύρος είχε αδυναμία στην ξαδέρφη που το χάρισε...οπότε μετακομίζοντας το έβαλα κι αυτό σε ένα τοίχο....Προσπάθησα την τεχνική του αλουμινόχαρτου...με παίδεψε γιατί είχε και σχέδιο...δεν πέτυχα και το ίδιο χρώμα με την ψωμιέρα...που ήθελε η Αλεξάνδρα...αλλά το πριν με το μετά έχει διαφορά...μου φαίνεται ή είναι καλύτερο τώρα???

Σήμερα δε αποφάσισα να κρακελάρω το τζάκι....ευτυχώς που δεν έχει αντίρρηση ο Σταύρος...στο αν δεν πετύχει η προσπάθεια...θα σας κρατήσω ενήμερες για...την καταστροφή....Πάντως εγώ πέρασα το πρώτο χέρι.... και ο Θεός βοηθός...!!!

Αφού το πρώτο βήμα τέλειωσε κάθισα στον καναπέ και έπλεξα λίγα λουλουδάκια με κάποιες παλιές κλωστές...για τον μηνιαίο διαγωνισμό της νεραιδομαγισούλας μας

Ελπίζω να μην βαρεθήκατε...σχεδόν μια βδομάδα έχω να κάνω ανάρτηση... κι είχατε ησυχάσει θα μου πείτε...αλλά συνεχίζω με γενέθλια...ποιος??? ο μπαμπάς μου...ένας αξιολάτρευτος μπαμπάς-παππούς- ιερέας που έσβησε τα 72 κεράκια....Φαίνεται μεγαλύτερος το ξέρω...αλλά 22χρόνια αιμοκάθαρση....έχουν αφήσει το αποτύπωμά τους....Πολύχρονος μπαμπά ....

Λείπει ένα εγγόνι...είναι μόλις 2 1/2 και το κρύβει το τραπέζι...και η Αλεξάνδρα ίσα που διακρίνεται....Συγχωρέστε μας που δεν φοράει το ράσο...αλλά σπίτι είμαστε....
Και για το τέλος...αν και θα έπρεπε να είναι πρώτα για να μην πω ότι έπρεπε να είναι στην προηγούμενη ανάρτηση...τα δωράκια της Άννας και της Μαρίας...

Ένα πανέμορφο σφυρηλατημένο δαχτυλίδι σε σχήμα καρδιάς με λεπτομέρεια σε χάντρες και σύρμα και κάλυψη με υγρό γυαλί από την ΆΝΝΑ

Ένα υπέροχο μίνι συρταράκι...ενθύμιο από την ΜΑΡΙΑ ...σε κάτι που θα μου μείνει ούτως ή άλλως αξέχαστο και που σήμερα έλαβε τέλος....

Και φυσικά το βραβείο της Ρένας...Ρένα για άλλη μια φορά σε ευχαριστώ για την ευκαιρία που μας έδωσες να συμμετάσχουμε σε κάτι τόσο ωραίο!!!

...Τέλειωσε και η ανάρτησή μου.... αφού σας ευχηθώ ένα καλό Σ/Κ....Φιλιά!!!!

Χίλιες σιωπές....

Από όταν γύρισα από την Θεσ/νίκη....θέλω να σας γράψω...να πω όσα ένοιωσα...όσα είδα...αλλά συγχωρέστε με...ήταν κάτι τόσο δυνατό...που φοβάμαι....μην το αλλοιώσουν τα λόγια....
Θα πω απλά ότι δεν σας χόρτασα...κάποιες δεν σας γνώρισα καν...έφυγα τόσο νωρίς...Αλλά πάλι....ευτυχώς που έφυγα με την Άννα....και πρόλαβα την κουμπάρα μου...πριν φύγει απρόοπτα για το χωριό της...για την μητέρα της....
Θα πω επίσης πως χαίρομαι που ανήκω σε αυτήν την γειτονιά....την τόσο γεμάτη ανθρωπιά...Όλα τα υπόλοιπα θα τα διαβάσετε...θα τα δείτε...είναι γεμάτη η γειτονιά από την μαγεία του ονείρου που έγινε πραγματικότητα....και μάλιστα με προοπτικές θεσμού....
Ήδη είπα πολλά....αφήνω λοιπόν να μιλήσει το τραγούδι...ελπίζοντας να με καταλάβετε....

Σας φιλώ ...!!!!

Νοιώθω πολύ "άρρωστη"...!!!

Καλησπέρα στην γειτονιά!!Είδα πολύ όμορφες δημιουργίες σε όλα τα σπιτάκια τις μελαγχολικές αυτές μέρες της απουσίας μου...Μπράβο σας!!! Χρόνια πολλά σε όλες τις μανούλες!!!
Την μελαγχολία μου για το ταξίδι, διαδέχθηκε η θλίψη για την άδεια...από το απογευματινό σχολείο...όπου ανήκω... δεν είχα θέμα αλλά στο πρωινό...που κάνω συμπλήρωση ωραρίου...μας ήθελε όλους στο σύλλογο...Όλους??? Μα εγώ  θέλω να γνωρίσω τα κορίτσια...όλη την γειτονιά...Σκέφτηκα να καθίσω και να ανηφορίσω το Σάββατο για Θεσ/νίκη....αλλά όσο περνούν οι μέρες νοιώθω άρρωστη στην ιδέα να μην είμαι στην Μονή Λαζαριστών....Κάπως έτσι...μέρα με την μέρα...η απόφαση να "αρρωστήσω" πάρθηκε...και ναι έρχομαι έρχομαι...έρχομαι φθάνω...Πέμπτη μεσημέρι...Είπα... αφού θα αρρωστήσω που θα αρρωστήσω...να χαρώ λίγο και το βαφτιστήρι μου ...γιατί τελικά Σάββατο θα φύγω...γράφει Αρχαία ο γιος την Δευτέρα...και θέλει μανούλα..!!!
Πετάω από την χαρά μου....όχι ότι ξέχασα το Παρίσι και την Λυών όμως...Ανανέωσα την υπόσχεση για του χρόνου....Φέτος θα αρκεστούμε στις διακοπές και κάποιες βόλτες Αθήνα...και θα νοιώθουμε και τυχεροί...γιατί πολλοί δεν θα έχουν ούτε διακοπές....
Την χαρά μου δεν μπόρεσα να την μεταφέρω και στο συρταράκι....Ένοιωσα πολύ άσχημα όταν είδα ότι το βίντεο στο youtube ξεκινούσε με αυτό....που εμένα δεν μου άρεσε η τελευταία "καλλιτεχνική" πινελιά της Φρόσως... Οι πριγκίπισσες έδωσαν την θέση τους σε μια νεράιδα...που από χαρούμενη μεταμορφώθηκε σε θλιμμένη...αντικατοπτρίζοντας την δική μου θλίψη.... Τώρα πλέον δεν προλαβαίνω να φέρω πίσω τις πριγκίπισσες οπότε αυτό το συρταράκι θα με συντροφεύσει στο ταξίδι...μιας και τα άλλα είναι ήδη στην Μονή Λαζαριστών....

 

Καλή αντάμωση λοιπόν στην Θεσ/νίκη!!!! Φυσικά πριν την έκθεση θα δώσουμε το παρόν για καφεδάκι με την Βίκυ και την Μαρία ....αν καταφέρω και κρατηθώ έως τότε και δεν καλέσω νωρίτερα... την δε Ρένα θα την καλέσω σίγουρα για να πάει το συρταράκι στα αδερφάκια του!!!

Φιλάκια σε όλη την γειτονιά...!!!