Κυριακή, 20 Οκτωβρίου 2013

Όλα όσα σας χρωστάω....


Άργησα πάλι να φανώ...προσπαθώ να χωνέψω όλα όσα συμβαίνουν γύρω μου...γύρω μας...
Ξέρω πως πολλοί θα αντιδράσουν σήμερα...πάλι θα εκτεθώ και θα εκθέσω... ίσως και να θίξω κάποιους...αλλά δεν μπορώ...έχω παραβεί αυτά που σκεφτόμουν όταν άρχισα το  blog...Μια ακόμη κατάθεση ψυχής θα είναι η σημερινή μου ανάρτηση...για όσα με πληγώνουν...για όσα με κάνουν να αντιδρώ... Κάτι που έπρεπε να κάνω καιρό πριν...το καλοκαίρι...τότε που άρχισε η διαθεσιμότητα των εκπαιδευτικών...
Γνωρίζω ότι πολλοί είστε κατά των εκπαιδευτικών....Από καλή ή κακή επιλογή ...τα τελευταία επτά χρόνια ανήκω στον κλάδο...αν και οι περισσότεροι δεν με νοιώθουν ως ...δική τους(!!!) Πολλές φορές το έχω σκεφτεί αυτό....ίσως να οφείλεται στο ότι  όλοι με θυμούνται με την προηγούμενη ιδιότητά μου.... Τελευταία ανακαλύπτω ότι και εγώ τους νοιώθω "δικούς μου" και πονώ με όσους θίχτηκαν.... θυμώνω με όσα ακολούθησαν αυτή την προχειρότητα του νομοσχεδίου.... εκνευρίζομαι με το γεγονός ότι πολλοί συνάδελφοι μετακινούνται σε 3-5 σχολεία ή ακόμη χειρότερα βρεθήκαν μέσα Οκτώβρη να μετακινούνται χιλιόμετρα μακριά λόγω "φθινοπωρινής" υπεραριθμίας με τις καταργήσεις των ΕΠΑΣ....εξοργίζομαι με την ανασφάλεια που μας έχουν επιβάλλει....με τις σκοπιμότητες γύρω από τις καταργήσεις κλάδων  ΑΛΛΑ...αισθάνομαι "ξένη" στο σκεπτικό των περισσότερων...στην ανθρωποφαγία...και στην νοοτροπία του "ευτυχώς εμείς δεν θιχτήκαμε ως κλάδος..." .
Ο κλάδος μου είναι από τους ευνοημένους του νέου (παλιού θα πω εγώ)  ΕΠΑΛ  αλλά δεν μπορώ να μην έχω θέμα όταν βλέπω έναν άνθρωπο να χάνει την δουλειά του είτε αυτός είναι δημόσιος είτε ιδιωτικός υπάλληλος....Δεν μπορώ να μην έχω θέμα όταν βλέπω να καίγεται η καλύβα του άλλου...Σε καμμία περίπτωση δεν μπορώ να καταλάβω πως κάτι που έπρεπε να χρησιμοποιηθεί ως βάση για ομόνοια έσπειρε τόση διχόνια...Πως επιτρέπουν την ανθρωποφαγία  όταν μάλιστα όλοι αντιλαμβάνονται ότι αυτό είναι το ζητούμενο της κυβέρνησης???Είναι ο εχθρός ο συνάδελφος???
Έχω περάσει και από τον ιδιωτικό τομέα ως υπάλληλος, αλλά και με δικό μου γραφείο...πάντα όμως ο συνάδελφος ήταν συνάδελφος...Αυτό είναι κάτι πρωτόγνωρο για μένα και με πονά...Είμαι σίγουρη ότι παρόλα τα οικονομικά προβλήματα ακόμη και η απεργία θα είχε αντέξει περισσότερο σε υψηλά ποσοστά αν ο καθένας μας δεν κοιτούσε την ...καλυβούλα του!!! Δεν έχουμε καταλάβει ότι οι ρίζες κόπηκαν και όλο το "εργατικό" δυναμικό είναι λουλούδια...πέταλα...που τα σκορπά ο άνεμος σε ένα γκρίζο τοπίο???? Δεν καταλάβαμε ότι τα περιβόητα "χαρτιά" δεν μετράνε τελικά πουθενά???

Δεν έχουμε καταλάβει ότι το φουσκωμένο μας εγώ πρέπει να ξεφουσκώσει??? Πως μπορούμε και ξεχνάμε αυτούς που κάθονταν στο διπλανό γραφείο... στην διπλανή καρέκλα...που μοιραστήκαμε μαζί τους χαρές και λύπες και λέμε  "καλύτερα 5 από αυτό τον κλάδο πάρα 30 από τον άλλο"...τον δικό μας ????



Πως ξεχνάμε ότι μεγαλώνουμε παιδιά και πρέπει να τους δώσουμε ένα παράδειγμα??? Το έχω πει και άλλες φορές ότι με θλίβει που τα παιδιά μας θα βιώσουν πιο άσχημα χρόνια από αυτά που βιώσαμε εμείς...Δεν μπορώ να επιτρέψω στον εαυτό μου να μην τα προετοιμάσω με τα σωστά εφόδια...πόσο μάλλον να τους κρύψω την αλήθεια...Θέλουν ανθρώπους αμόρφωτους και πρέπει εγώ να τους βοηθήσω??? Για τον ίδιο λόγο, αρνούμαι να μπω στο σκεπτικό κάποιων "χαϊδεύω" τους μαθητές και τους παρουσιάζω μια όμορφη εικόνα των πραγμάτων.....ότι απλά θα απλώσουν τα φτερά τους και θα αγγίξουν το όνειρο....Θα τα παροτρύνω να ανοίξουν τα φτερά τους αλλά θα μιλήσω και για εφόδια...Πόσο μάλλον να τους   "χαριστώ"   μη τυχόν και χάσω τους "πελάτες" του τομέα-κλάδου και δεν έχω ωράριο του χρόνου... Η τάξη είναι τάξη....δεν χωρά συμπεριφορά καφετέριας...  Ακόμη και αν είναι μόνο ένας ο μαθητής που θα θέλει να παρακολουθήσει το μάθημα...πρέπει να υπάρχουν οι κατάλληλες συνθήκες μες την τάξη που θα τον ευνοούν....Δυστυχώς και τα παιδιά είναι ...μακριά νυχτωμένα!!! Αρκεί να σας πω ότι τα περισσότερα είναι ενθουσιασμένα με το σκεπτικό της μαθητείας...Τουλάχιστον για έναν χρόνο λέει θα εξασφαλίζουν καφέ και τσιγάρα από τα χρήματα που θα παίρνουν... οπότε δεν θα στερηθούν την απόλαυση του καφέ...


Πως οδηγηθήκαν σε αυτή την αντίληψη? Φταίμε οι γονείς??? Φταίμε οι εκπαιδευτικοί??? Δεν μας δίδαξε τίποτα όλο αυτό που βιώνουμε??? Υπάρχει τελικά η κρίση??? Υπάρχει η αλληλεγγύη???? Αν ναι....πως μπορεί και υπάρχει αλληλεγγύη  και ανθρωποφαγία μαζί??? Συμβιβάζονται αυτά τα δύο??? Δεν ξέρω αν περιγράφω ένα μεμονωμένο περιστατικό και είναι αλλιώς τα πράγματα σε άλλα μέρη...αλλά εγώ ήμουν απογοητευμένη....Αυτό δεν είναι μορφή εμφυλίου??? Και να ξεκινά από την παιδεία??? Χάνεται ο φάρος της ελπίδας για την νέα γενιά???? Πως θα αντιμετωπίσουν τα κύματα και θα αποφύγουν να γκρεμοτσακιστούν τα παιδιά μας στο ταξίδι της ζωής???  Τους κάνουμε το χατήρι και τρωγόμαστε μεταξύ μας την στιγμή που θα έπρεπε να είμαστε πιο μονιασμένοι από ποτέ με κοινό στόχο την διατήρηση της ελπίδας και του ονείρου για τα παιδιά μας...Όχι δεν μπορώ να ασπαστώ αυτή την νοοτροπία...Ίσως επειδή δεν την φοβάμαι την διαθεσιμότητα...όχι λόγω άνεσης...μην βιαστείτε να με κατηγορήσετε...Μπορώ να σας πω ότι κάποια στιγμή σκέφτηκα πως ίσως και να μου έκανε καλό...γιατί δεν θα στενοχωριόμουν τόσο με αυτά που βλέπω αλλά θα έκανα για άλλη μια φορά ένα ξεκαθάρισμα των ...φίλων!!!Έμαθα τον άνθρωπο να τον βλέπω ως  ον με ανθρωπιά...τσαγανό...δύναμη...πίστη  και κουράγιο και τον συνάνθρωπο ως όμοιο...ίσο... Αποφάσισα προχθές να πάρω το λυχναράκι μου και να ξεχωρίσω τους αληθινούς ανθρώπους...συνανθρώπους αλλά σε αυτό τον πόλεμο δεν μπορώ να μπω...Χάνομαι για άλλη μια φορά στο γαλάζιο του ωκεανού και του ουρανού....
Στον ωκεανό τοποθετώ τα προβλήματα...τα αμέτρητα γιατί που πρέπει να λύσω...τον πόνο...τις άσχημες λέξεις που λέγονται μπρός και πίσω σου....μα κρατώ σε μπουκαλάκια την ελπίδα και την Πίστη ότι ο φάρος θα φωτίσει  ξανά τον δρόμο...απλά οφείλω να θυμάμαι να κρατώ το τιμόνι των αξιών γερά και σταθερά... Μόνο τα πιστεύω δεν μου πήραν...όλα τα άλλα τα μοιράζομαι μαζί τους...όλοι μας...

 

 Διώχνω την πίκρα σιγά σιγά ....ο κακός ο χρόνος φεύγει...ο κακός ο γείτονας μένει...και γυρνάω εδώ στο απάγειο της ιντερνικής γειτονιάς που έχει το μαγικό ραβδί και κάνει τον κόσμο να φαίνεται ομορφότερο...Μπορεί να με θεωρείτε πια κυκλοθυμική αλλά....πίστέψτε με δεν ήμουν ποτέ...Μπορεί να φταίει που γερνάω και δεν κατάφερα να αλλάξω τον κόσμο...όπως πίστευα στα νιάτα μου...Ελπίζω όμως να το καταφέρουν τα παιδιά μου...τα παιδιά μας...οι μαθητές μου που τώρα μου φαίνονται αδιάφοροι για όσα συμβαίνουν γύρω τους...Κι ελπίζω να τους βοηθήσω...να τους βοηθήσουμε...


Θα επιστρέψω με τελειωμένη την "κόρη" Ελλάδα...όπως έχω ονομάσει το νέο μου "δημιούργημα"....


και ίσως να έχω προλάβει να τελειώσω και το μπλουζοφόρεμα της μικρής μου...Δεν θα μου πάρει πολύ...Δώστε μου ένα περιθώριο 3-4 ημερών...

Φιλάκια σε όλους!!!

Σάββατο, 5 Οκτωβρίου 2013

Επιστροφή του Ασώτου??


 Καλημέρα σε όλη την γειτονιά, από μια εξαφανισμένη γειτόνισσα!!!! Λυπάμαι για την αποχή μου και μου λείψατε πολύ αλλά δεν θα ήμουν καθόλου καλή παρέα αυτό το διάστημα....Έτσι χάθηκα...έπλεκα και χανόμουν στις σκέψεις....τότε γυρνούσα στα παιχνίδια του fb προσπαθώντας να μην σκέφτομαι...αλλά και δημιουργούσα.... περιστασιακά (ειδικά όταν ήμουν πολύ απογοητευμένη )...
 Δεν μπορώ να καταλάβω ακόμη το πως λειτουργεί το σύστημα....σε αφήνει προσωρινά στο σχολείο που ήσουν την προηγούμενη χρονιά , έχει έλλειψη προσωπικού, αλλά δεν σε αφήνει να κάνεις τα μαθήματα που έκανες και την προηγούμενη χρονιά έως ότου σε τοποθετήσει....Γιατί να μην κάνεις μάθημα και όταν σε πάει αλλού να συνεχίζει ο καθηγητής που θα τοποθετήσει σε αυτό??? Ξέρετε τι είναι να πηγαίνεις σχολείο αλλά να μην μπορείς να ασκήσεις διδακτικό έργο έως την τοποθέτησή σου??? Δηλαδή πληρώνεσαι για να κάθεσαι...Κάθε χρόνο το έχω αυτό το θέμα...αλλά φέτος ήταν και η έξτρα αγωνία με τις διαθεσιμότητες, κινητικότητες, μετατάξεις, κ.τ.λ....
Σήμερα όμως επιτέλους η αγωνία του τι μέλλει γεννέσθαι, έλαβε προσωρινά τέλος! Επιτέλους μετά από τόσες μέρες απραξίας έλαβα τοποθέτηση στο ΕΠΑΛ Ναυπάκτου!! Είμαι σίγουρη ότι και κάπου αλλού θα με πάει για να συμπληρώσω ωράριο αλλά είναι μια αρχή....αποκτώ πάλι ένα σκοπό...τάξη...μαθητές...αρμοδιότητες...και διάθεση οπότε δεν θα ξαναλείψω τόσο πολύ από την γειτονιά!!!
Ήρεμη από αυτή την πλευρά μπορώ να δείξω και σε όσους δενείναι στο fb τι έκανα όλο αυτό το διάστημα....Καταρχήν ρολογάκια...μείον ένα γιατί ένα έσπασε...δεν με πάει τελικά το πλακάκι...μόλις πήγα να κάνω τρυπούλα για να κρεμιέται...διαλύθηκε...Πάμε να τα δούμε...
Ξεκινάω με μια προσπάθεια για altered ? mixed media? ότι θέλετε πείτε το...


Συνεχίζω με ανακύκλωση... δίσκου τούρτας...
τα δελφίνια στήσανε χορό...αφιερωμένο και στο δελφινάκι μας

δίσκος τούρτας...στόκος...πάστα διαμόρφωσης...υγρό γυαλί

Στην συνέχεια ένα ρολογάκι για παιδικό δωμάτιο....
ηλιολούλουδο-ρολόι? αναρωτιέται η Αλεξάνδρα....ο μηχανισμός δεν ήταν όμως στα μέτρα του

ξύλο..που τελούσε χρέη βοηθητικής ρόδας! τσόχα, χρώμα για ύφασμα, άμμο θαλάσσης, μανώ, ατλακόλ
Και η ανακύκλωση συνεχίζεται...Κουτί από λάμπα στρόγγυλη...αυτές για τα φωτιστικά κουζίνας...ντύθηκε με αλουμινόχαρτο...decoupage....στένσιλ...χάρτινα λουλουδάκια...πεταλουδίτσα...στόκος....αλλά πάλι όχι μηχανισμό...Δύο είχα και τον ένα τον χάλασα προσπαθώντας να τον βάλω στον ήλιο!!!




Στην συνέχεια είπα να αναπαλαιώσω?  να αναδιαμορφώσω? ένα παλιό διαφημιστικό ρολόι....

στόκος- στένσιλ- ακρυλικά- κορδονάκι



Αυτό το τελευταίο ας με συγχωρέσουν οι μελισσούλες αλλά κατασχέθηκε από την μαμά μου!!! Τα υπόλοιπα δικά σας!!! Είναι ένα ακόμη.... παλιό ξυπνητήρι που έγινε altered ...όπως παλιότερα αυτό...αλλά μην γελάσετε δεν ξέρω που έχει χαθεί μέσα στο χαμό που επικρατεί στο "εργαστήρι" μου....!!!  
Αυτά με τα ρολογάκια!!!! Θα σας δείξω τώρα ένα διαφορετικό πίνακα.....Σας είπα ότι έπλεκα...ξέχασα να πω τι έπλεκα....Πίνακα!!!! Κάτι που λάτρεψα και ας με κούρασε....





Όσες ξέρουν από πλέξιμο μπορεί και να εντοπίσουν ένα λαθάκι στο ποδαράκι....αλλά είχα φύγει πολύ μακριά για να γυρίσω να ξεπλέκω!!!! Κοσμεί την κρεβατοκάμαρά μου και του ετοιμάζω και σετάκι σεντόνια, μαξιλαροθήκες!!! 
Δυστυχώς τα υπόλοιπα αύριο-μεθαύριο...τα παιδιά πεινάνε!!!Σας χαιρετώ προσωρινά και αυτή την φορά να είστε σίγουροι ότι θα επανέλθω πολύ σύντομα....