life does not have to be perfect to be beautiful

Χτυπώ ξανά την πόρτα της γειτονιάς...Έβαλα κάτω τα δεδομένα μου...τις σκέψεις μου...τα συναισθήματά μου...και οδηγήθηκα στον τίτλο της σημερινής ανάρτησης....Σύντροφός μου σε όλο αυτό το ταξίδι, στάθηκε μια ανάρτηση της Νικολέττας...μια φίλη που με βρήκε την ημέρα που έριχνα αυλαία...Δεν ξέρω αν την γνωρίζετε ....αλλά στο σπιτάκι της, θα βρείτε πολλά ενδιαφέροντα και μέσα σε αυτά μια ανάρτηση με τίτλο "κυνηγώντας ανεμόμυλους"  Μου γέννησε πολλά επιπλέον ερωτήματα....μια ακόμη βουτιά...Είδα τα πράγματα ξανά από την αρχή...με νέο σκεπτικό...όχι μέσα από το συναίσθημα αλλά από την λογική...μια λογική που κάποιες φορές έμοιαζε του παραλόγου...αλλά μέσα από αυτή την διαδικασία διέκρινα τους παραδρόμους στους οποίους κάποιες φορές χανόμουν και τους ανεμόμυλους που κυνηγούσα , έδωσα σε κάποιους ξανά την πραγματική τους αξία και τον ρόλο που θέλω να έχουν ή να μην έχουν στην οπτική μου για την ζωή και τον άνθρωπο...έκανα ένα ξεκαθάρισμα στους "γίγαντες" που απειλούσαν όσα προστατεύω και πιστεύω...προσπάθησα να δω που και αν η φαντασία μεγαλοποιούσε ή δημιουργούσε έναν εχθρό και κατέληξα σε πολλά και ενδιαφέροντα...
Έμαθα πολλά μέσα από αυτό το ταξίδι μα θα επανέλθω σ'αυτά αργότερα....Σήμερα στέκομαι στο ότι ψάχνω πια μόνο τις δικές μου σκέψεις και αποφάσεις και όχι τα γιατί πίσω από τις σκέψεις και αποφάσεις των άλλων...που με βάζουν σε άγνωστους παραδρόμους...Είμαι υπόλογη εξάλλου μόνο για την δική μου στάση και θα πράττω κατά συνείδηση....και  ναι δέχτηκα ότι υπάρχουν και άνθρωποι που σκέφτονται διαφορετικά...που δεν βλέπουν το σημαίνον πίσω από τα σημαινόμενα...αλλά θα τους κρίνει Άλλος...εγώ πρέπει να φροντίσω να διακρίνω αν... και μέχρι που... τους θέλω στην ζωή μου...Διέκρινα ότι κακώς απομακρύνθηκα από ανθρώπους σαν εσάς που έχουν "μιλήσει" στην ψυχή μου και κατέληξα στο ότι η ζωή είναι πιο όμορφη μαζί σας....
Η ζωή δεν χρειάζεται να είναι τέλεια για να είναι όμορφη.... και το ίδιο ισχύει και για τον κόσμο....Με δεδομένο ότι η ζωή πάει παρέα με την ελπίδα, συγκεντρώθηκα ξανά στα "αδιάφορα" παιδιά του σήμερα...την ελπίδα του αύριο....αλλά και στον λόγο που ήρθα αρχικά στην γειτονιά και ξαναπιάνω τον χορό μαζί σας...αν υπάρχει ακόμη κενή θέση!!!
Οριστικό αυτή την φορά... ήρθα για να μείνω... και θα βαρεθείτε να με βλέπετε...Θυμάστε όταν πρωτοξεκίνησα???Άραχνες έπιασε το σπιτάκι μου με τα ψυχοπλακωτικά μου...Θα ξεαραχνιάσω σιγά σιγά παρουσιάζοντάς σας όσα έφτιαχνα το διάστημα που έλειπα...Την μεταβολή διάθεσης θα την καταλάβετε...όσες με ξέρετε μέσα από αυτά...Φιλάκια λοιπόν....με μια πρώτη δόση... όχι Χριστουγεννιάτικη...

Χωρίς λόγια...mixed media

Πάλι τουρλού θα σας "ταΐσω"...

Χάθηκα πάλι...αλλά γύρισα εγκαίρως για να σας ευχηθώ καλό μήνα!!!!Στο μεσοδιάστημα της απουσίας μου έκανα διάφορα τα οποία ως γνωστόν θα σας παρουσιάσω μαζεμένα...
Καταρχήν πειραματίστηκα με μια πρόταση που είχα δει παλιότερα ( και δυστυχώς δεν θυμάμαι που ) για το πως μπορείς να ανακυκλώσεις ένα πουκάμισο σε φόρεμα....Ως μοδίστρα...ξεκίνησα...τον τελευταίο μήνα...οπότε έστω και αυτό είναι μεγάλο επιχείρημα!!! Έμεινα όμως απολύτως ικανοποιημένη....γι' αυτό και ξεκινάω με αυτό...Μοντέλο η πριγκήπισσά μου...

Συνεχίζω με κάτι που έκανα για τα δαχτυλιδάκια που φοράω συνήθως...ώστε να είναι πρόχειρα...Θα ήταν παράλειψη να μην ναφέρω ότι η γόβα-πειραματόζωο ήταν η γαμήλια....κάτι που έκανε μια φίλη να φρίξει..." Την γόβα του γάμου ???" Ούτε κατάλαβα πως ξεστόμισα την απάντηση..."σιγά καλέ...εδώ χαλάνε γάμοι και γάμοι... εγώ που θα χαλάσω το γαμήλιο γοβάκι σε ενοχλώ???" Μου άρεσε πολύ το decoupage πάνω στο δέρμα...Οι θηκούλες έγιναν με απομεινάρια σύριγγας...από τον καιρό που αρρωσταίναν συνεχώς τα μικρά μου...για να μην πάει το μυαλό σας σε τίποτα πιο φρικαλέο...

Κατόπιν σκέφτηκα να φτάξω συντροφιά στην κυρία εποχής...Δεν μπορεί μια τέτοια κυρία να μην είχε μια δούλα...Μην βιαστείτε να με πείτε ρατσίστρια...η άμοιρη η κυρία παρόλο το στρυφνό υφάκι που της έδωσα αγόρασε την μαυρούλα για να της χαρίσει την ελευθερία της και από τότε έγινα αχώριστες φίλες...
H Aφρικάνα μου έγινε με συρματάκι...αρχικά ήταν κάπως έτσι ....

...μετά εμπλουτίστηκε με λίγο συρματάκι ακόμη για να σχηματιστεί σιγά σιγά το σώμα της...

... που στην συνέχεια ντύθηκε με πηλό....τα βραχιολάκια και τα κολιέ είναι έξτρα συρματάκι που ενσωματώθηκε στον πηλό αφού είχε βαφτεί χρυσό...το φόρεμα είναι γυψογάζα...και το βαρελάκι είναι από playmobil που ντύθηκε με πηλό...Δυστυχώς οι φωτογραφίες από αυτά τα στάδια σβήστηκαν από τις μικρές...

Δεν σας δείχνω σε κοντινό το κεφαλάκι γιατί θα νομίζετε πως σας είπα ψέμματα....και ότι η κυρία μου την ζήλευε για την ομορφιά της και την...σημάδεψε!!!!χαχαχαχα!!!
Σειρά έχει ένα ποτήρι που φιλοξενούσε ένα κερί...ένα από τα τελευταία δώρα της αδερφής μου...Έσπασε όταν μαζεύαμε τα χριστουγεννιάτικα και έκτοτε καθόταν σε μια γωνιά στο εργαστήρι περιμένοντας να δω τι θα το κάνω....Σκέφτηκα πολλά αλλά τελικά κόλλησα τα κομμάτια και το έντυσα με τον πηλό που περρίσεψε από την Αφρικάνα μου...Είχα κολλήσει και διάφορα πετραδάκια αλλά ξεκόλλησαν...Θα τα κολλήσω ξανά...αλλά σας το δείχνω...

Εκείνο όμως που αληθινά με κρατά μακριά σας είναι η  βάπτιση...αν θυμάστε ήταν να γίνει πέρυσι αλλά αναβλήθηκε..Την ξανααναβάλαν με τον θάνατο του μπαμπά μου....παρόλο που εγώ δεν είχα θέμα...γιατί και ο μπαμπάς μου δεν θα είχε αντίρρηση να γίνει το μυστήριο στην ώρα του...Τέλος πάντων τελικά  θα γίνει τον Αύγουστο...γιατί αλλιώς ο μικρός θα πάει μόνος του να βρεί μια κολυμπήθρα...και να τελειώνει...Νονά η πριγκηπέσσα μου...και οι δύο μαμάδες είπαμε να είναι όσο το δυνατόν χειροποίητα τα της βάπτισης...Θέμα μας ο μικρός πρίγκηπας....κάστρα....κορώνες...
Χθες τελείωσα το κουτί για τα μαρτυρικά....Η ιδέα είναι κλεμμένη από την Καλλιστώ που την συνάντησα εδώ http://en.dawanda.com/product/22804029-Mein-Klein-Prinz-Handbemalte-Holzschatulle

Το αποτέλεσμα δεν είναι ισάξιο αλλά το θεωρώ ικανοποιητικό...ειδικά αν σκεφτούμε ότι το κουτάκι είναι μεν ξύλινο αλλά κάποτε φιλοξενούσε ένα ουίσκυ....και έχει και αυτά τα ωραία εξωγκώματα...πάνω στα οποία έτυχε να πάει το κεφάλι του μικρού πρίγκηπα!!! Το δε κρακελέ που το βρήκα ωραί ιδεά για να δώσει ένα ανάγλυφο στυλ πιστεύω ότι το ....αγρίεψε!!!  
Συνέχισα όμως απτόητη σήμερα με το μπουκάλι για το λάδι...Δεδομένου ότι αυτό είναι στα χρώματα της βάπτισης...αν το βάλεις δίπλα στο κουτί των μαρτυρικών το κουτί δέιχνει παραφωνία...

Δεν έχει τελειώσει...το πάνω μέρος από το τούλι-γάζα θα κοπεί αλλά....δεν μπορώ να βρω ποθενά το ωραίο ψαλιδάκι μου ω΄στε να το κόψω ζιγκ ζάγκ!!!
Πάμε στα υπόλοιπα ημιτελή... ένα τρισδιάστατο κάστρο που θα τοποθετηθεί σε τρίποδα στο τραπέζι των ευχών.Χτίστηκε πάνω σε ένα κομμάτι χαρτόνι...Δημιουργήθηκαν με ρολλά από χαρτί υγείας οι προεξοχές -κάστρα, τα μπαλκόνια και οι σκεπές...ντύθηκαν με γυψογάζα και κατόπιν με πηλό....ο οποίος δεν έφτασε και λόγω Σαββάτου έφτιαξα την συνταγή της  Λαμπρούκας...

 Στεγνώνει σιγά σιγά και ...ράγισε λίγο (!) αλλά είμαι αισιόδοξη. Σε τελική θα το περάσω απέξω στα επίμαχα σημεία με στόκο και φελιζόλ όπως το παρακάτω...Μην δίνετε σημασία στα μουντά του χρώματα...θα γίνουν πιο "βαπτιστικά" αφού προστεθεί και το υπόλοιπο κομμάτι για να δείχνει πιο μεγαλοπρεπές!!!

Τελευταίο μα πιο χρονοβόρο το βιβλίο ευχών...που θεώρησα ότι είναι ωραία ευκαιρία να πειρεματιστώ και με το scrapbooking...Που πάω ξεβράκωτη στα αγκάθια δεν το σκέφτηκα...4διαφορετικά σχέδια με 50σελίδες σύνολο....με πεθάναν τα χεράκια μου από το κόψιμο...Και να ήταν μόνο αυτό....πως να ντυθούν χωρίς υλικό???  Ξεκίνησα εκτυπώνοντας ή ζωγραφίζοντας ή και τα δύο μαζί αλλά και πάλι έχω ανηφορικό δρόμο μπροστά μου...για να τελειώσει η διακόσμηση...Θα μπει και έξτρα εξώφυλλο, οπισθόφυλλο και μετά 3 κρίκοι για το δέσιμο σε βιβλίο... Ευτυχώς που έχουμε χρόνο...

Τέλος...επιτέλους!!! Οφείλω ένα  ευχαριστώ για τα σχόλιά σας στα οποία μπορεί να μην απαντώ αλλά είναι πολύ σημαντικά για μένα...μιας και από αυτά ρουφάω θετική ενέργεια....Δεν ξέχασα πως οφείλω και ένα ευχαριστώ για το βραβειάκι  στην Kate αλλά θα επανέλθω σε αυτό αύριο για να απαντήσω και τις ερωτησούλες της...γιατί αν το κάνω σήμερα θα  χαθεί μες στο τουρλού!!!! Φιλάκια και καλό μήνα, φίλοι μου!!

Πειραματίζομαι ...mixed media

Την ζωγραφική την λατρεύω....και δεν έχω κρύψει ότι ζηλεύω όσες είστε Θεσ/νίκη  και μπορείτε να παρακολουθήσετε τα μαθήματα της Μ.Βιλλιώτη...

Το τελευταίο διάστημα πειραματίζομαι όμως πάνω σε διάφορες τεχνικές....Έτσι προέκυψαν τα παρακάτω "έργα" .Το πρώτο που θα σας παρουσιάσω είναι μια παραλλαγή του τρίπτυχου που είχα κάνει παλιότερα....Τελικά μια σειρά λαθών που είχαν γίνει τότε...είχαν ως αποτέλεσμα καλύτερο αποτέλεσμα....αλλά πιστεύω πως και αυτό έχει την χάρη του...παρόλο που τα βασικά σημεία του προσώπου είναι decoupage!!!

Υπάρχει μια χαριτωμένη μικρούλα μαμά που τυγχάνει να είναι μαθήτριά μου... και έιναι από τα παιδιά που άθελά σου ξεχωρίζεις...Θέλησε ένα μικρό δώρο-ενθύμιο ...δεν μπορούσα να της χαλάσω το χατήρι...Υπάρχουν και οι  στιγμές μητρότητας που απεικονίζονται τέλεια στις δημιουργίες της  Katie Berggren ....Διάλεξα μια από τις πολλές που έχω ξεχωρίσει.... ελπίζω να μην πειράζει η αντιγραφή....και προσπάθησα να την αποδώσω....Νομίζω ότι πλησίασα λίγο ....αν και το πέρασα από σαράντα κύματα...και δεν έμεινα απόλυτα ικανοποιημένη ...Της μικρής της άρεσε ή το είπε από ευγένεια...εγώ πάντως της εύχομαι από καρδιάς...να αγαπά...να ονειρεύεται και να κυνηγά τα όνειρά της...ελπίζοντας !!!

Μπήκα σε πιο βαθειά νερά .... ξεχωρίζω κάποια λάθη...αλλά δεν μπορώ σε αυτό το στάδιο να τα διορθώσω....τα χείλη και το μάτι του άνδρα...το χέρι του μου φαίνεται λίγο θυληπρεπή και όχι στιβαρό  όπως το ήθελα....και οι ώμοι μάλλον είναι λίγο πεσμένοι...Πέτυχα όμως  τον "ποπό" της  συντρόφου του ...λέει η κόρη μου...χαχαχαχα...Μπορεί τα χρώματα να μην αποδίδονται στην φωτογραφία όπως πραγματικά είναι αλλά με λίγη επιείκεια ελπίζω να το βρείτε καλούτσικο...

Φτάνω στο τέλος με κάτι που πραγματικά ευχαριστήθηκα περισσότερο....ένα φωτοτυπημένο γράμμα αγάπης....αποκόματα από περιοδικά...κερί....γύψος...στόκος...μεταλλικές βαφές....σιλικόνη...ακρυλικά....κάρβουνο....στήσαν όλα μαζί χορό....να με βοηθήσουν να αποτυπώσω την μοναξιά...το κενό... που μένει στην ψυχή  χάνοντας την αγάπη όσων φεύγουν οριστικά από την επίγεια ζωή μας....Προσπαθείς να φυλάξεις μέσα σου τα πάντα....αλλά υπάρχουν στιγμές που.....αυτό δεν αρκεί... 

Μπορεί να το αδικεί η φωτογραφία.... αλλά θα βρείτε και εδώ λάθη....Όμως ως σύνολο μου αρέσει....ειδικά αν δεν κοιτάω καθόλου χαμηλά στα δαχτυλάκια των ποδιών!!!!!
Τέλος πειραματισμών και παρουσιάσεων για σήμερα.....Σας φιλώ !!!

Ταξίδι στο όνειρο με βάρκα την ελπίδα...

Το καλοκαίρι μπορεί να μπήκε και επίσημα αλλά ούτε η χρονική στιγμή με όλα όσα συνεχίζουν να συμβαίνουν γύρω μας....μα και ευρύτερα στον κόσμο....ούτε και ο καιρός ο ίδιος, βοηθούν στο να ανέβει πλήρως η  διάθεση...Για μια ακόμη εβδομάδα οι μικροί άνδρες της καρδιάς μου γράφουν διαγωνίσμτα κι εμένα μου έχουν απομείνει 3 ακόμη μαθήματα προς εξέταση και διόρθωση γραπτών...Άλλη μια σχολική χρονιά φτάνει στο τέλος της και η μικρή μου είναι ανυπόμονη να ξεκινήσει η επόμενη, γιατί θα είναι "πρωτάκι"!!!  Εγώ από την άλλη αναμένω απλά τις διακοπές....ξέροντας εκ των προτέρων βέβαια ότι θα μείνουμε....Ναύπακτο !!! Άλλοτε μπορεί να με πείραζε που δεν θα υπήρχαν διακοπές στο πρόγραμμα...αλλά όχι φέτος...Θέλω απλά λίγη ηρεμία!!!

Το τελευταίο διάστημα ταξιδεύω με κάθε ευκαιρία ...αυτά τα ταξίδια που μόνο η σκέψη μπορεί να σου χαρίσει....που σε οδηγούν σε πελάγη πότε ήρεμα και πότε φουρτουνιασμένα....

Ξεκίνησα από το πέλαγος της ψυχής μου... έκανα πολλές βουτιές στο παρελθόν.... σε όμορφες αλλά και σε κρίσιμες στιγμές....σε σημαντικές αποφάσεις πότε λανθασμένες και πότε σωστές... σε όνειρα που πραγματοποιήθηκαν....σε σχέσεις που χάθηκαν στο πέρασμα του χρόνου αλλά και σε σχέσεις που άντεξαν....σε όσα κατά καιρούς συγχώρεσα ή μου συγχώρεσαν....

Άφησα να με περιπλανήσουν τα κύματα "ψάχνοντας" απαντήσεις στα αναπάντητα ερωτήματα που κατά καιρούς έχω στοιβάξει μέσα μου ...στα γιατί πίσω από τα ανεκπλήρωτα θέλω της ζωής μου.... Ναυάγησα πολλές φορές και έψαξα να πιαστώ από οτιδήποτε είχε απομείνει....ένοιωσα την αλμύρα της θάλασσας να γίνεται δάκρυ στα μάτια μου.... τον ήλιο να ζεσταίνει την ψυχή μου...και τελικά το σώμα μου μεταμόρφωθηκε σε βάρκα ....με ένα κουρελιασμένο πανί που όμως άντεξε στο ταξίδι μου στον χρόνο .... και ένα που ανέμιζε καμαρωτά...Με οδήγησαν στην πολυπόθητη στεριά ....ή μήπως νομίζω πως αυτή είναι η στεριά που γύρευα????  Δεν ξέρω... μου αρκεί που τα κύματα καταλάγιασαν και η θάλασσα έγινε πάλι γαλήνια.... Ονόμασα για άλλη μια φορά την βάρκα που ταξίδεψα "Ελπίδα" ...αν και αναρωτήθηκα γιατί δεν την ονομάζω "Πίστη"...Θα μείνω για λίγο ακόμη σε αυτή την στεριά πριν βγω να αναζητήσω νέες θάλασσες....

Επηρεασμένη από αυτό το "ταξίδι" ...έφτιαξα μια ξύλινη βάρκα....την έβαλα να στέκεται πάνω σε ένα κομμάτι ξύλου....και έγινε ένας πίνακας...που θα ανοίξει τα πανιά του για να φτάσει εγκαίρως  στο νοσοκομείο Σωτηρία...ελπίζοντας να διαδώσει παντού ένα μήνυμα χαράς και ελπίδας και να βοηθήσει στην προσπάθεια που γίνεται από τον Σύλλογο Φίλων Περιθαλπομένων του Νοσ. Η ΣΩΤΗΡΙΑ να απαλύνει τις ανάγκες των νοσηλευόμενων....

                       ....ΖΗΣΕ....ΑΓΑΠΑ....ΧΑΜΟΓΕΛΑ...

                                                          LIVE....LOVE....LAUGH 

Φιλάκια, φίλοι μου και να είστε όλοι καλά!!! Καλό Σ/Κ!!!