Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα κολιέ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα κολιέ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 30 Δεκεμβρίου 2011

Αποχαιρετώντας το 2011...

Το 2011 έφτασε στο τέλος του... Σε λίγες ώρες θα παραδώσει το θρόνο του στο νέο έτος και θα χαθεί στην μνήμη μας ... θα είναι πλέον παρελθόν... ιστορία! Μα μήπως δεν γράφτηκε ένα κεφαλαίο στην ιστορία της χώρας μας αυτή την χρονιά...! Δεν θα ασχοληθώ με αυτό το πικρό κεφάλαιο τώρα όμως... Κάνω τον δικό μου απολογισμό... Τα όμορφα που έζησα στην διάρκεια του... τα άσχημα  που με σημάδεψαν!  Τους φίλους που ταξίδεψαν στην ουράνια πολιτεία...αφήνοντας ένα ακόμη κενό!  Τις χαρές και τις πίκρες που βίωσα ως μάνα, ως σύζυγος, ως κόρη, αδερφή, θεία, φίλη, γνωστή και άγνωστη... Αυτά που έδωσα...αυτά που στέρησα, αυτά που έλαβα...αυτά που περίμενα και δεν ήρθαν! Τα λάθη και τα σωστά...αυτά που κατέκτησα και αυτά που θα είναι ο επόμενος στόχος! 
Τα καλά και τα κακά, τα μαύρα και τα άσπρα μπαίνουν σε μια τελευταία...παλάντζα, λίγο πριν αρχίσω να σβήνω οριστικά ότι άσχημο απέμεινε για να συνεχίσω δυνατή την νέα χρονιά... Μια χρονιά που διαφαίνεται δύσκολη... και οφείλουμε να είμαστε πιο αισιόδοξοι. Θέλω να πιστεύω σε ένα καλύτερο αύριο για τα παιδιά μου, για μένα, για όλο τον κόσμο... Έστω και αν έχω τις αμφιβολίες μου για το μέλλον των παιδιών μου... των παιδιών μας, όσο και αν σκέφτομαι ότι δεν θα μπορούν να έχουν ως ενήλικες αυτά που τώρα απολαμβάνουν... Με αισιοδοξία και δύναμη και με την πίστη ότι καμμία γενιά δεν χάθηκε...σε περιμένω καινούργιε χρόνε!!! 
Χαιρετώ τον παλιό χρόνο με αυτό το σετ όπου έχω μπλέξει το μαύρο με το άσπρο... και ετοιμάζω ένα πράσινο της ελπίδας για το νέο έτος...
Καλή Χρονιά σε όλους!!!
 
 

Τρίτη 26 Ιουλίου 2011

Δημιουργώντας με χάντρες...

Μια από τις αγαπημένες μου συλλογές, ως παιδί, ήταν οι χάντρες... Ποτέ όμως δεν είχα προσπαθήσει να τις αξιοποιήσω! Πριν από τέσσερα χρόνια, θέλοντας να αποκτήσω μια πιο ποιοτική ζωή από πλευράς χρόνου για τα παιδιά μου, έκλεισα το διαιτολογικό γραφείο που διατηρούσα και μπήκα στην εκπαίδευση.... Αποδείχτηκε μέγα λάθος!!! Το τμήμα διατροφής διαιτολογίας που υπήρχε στα ΕΠΑΛ καταργήθηκε και  το μάθημα στοιχεία ειδικής διατροφής του τμήματος Αισθητικής- Κομμωτικής, με τον διαχωρισμό των δύο τμημάτων, χάθηκε από το ωρολόγιο πρόγραμμα..... Βρέθηκα να διδάσκω το μάθημα της τεχνολογίας σε γυμνάσιο....  Καταξιωμένη ήδη στον χώρο μου, αυτό μου στοίχησε! Παλεύοντας να συνηθίσω τα νέα δεδομένα, εκείνη την πρώτη χρονιά, ανακάλυψα πως μου άρεσε να κατασκευάζω ...να δημιουργώ.... να πειραματίζομαι... Μπορεί ακόμη να μην έχω δεχτεί την νέα μου επαγγελματική ιδιότητα, αλλά χαίρομαι που η ζωή  τα έφερε έτσι ώστε να μπω στον κόσμο της χειροτεχνίας... Κάπου μεταξύ μακετόχαρτου, σύρματος και ξύλου, θυμήθηκα την συλλογή με τις χάντρες.... Ένα μέρος της αξιοποίησης τους σας παραθέτω στην συνέχεια...













      

Κυριακή 24 Ιουλίου 2011

Επιστροφή στο παρελθόν παρέα με ένα ... βελονάκι!

Η μητέρα μου, είναι μια παραδοσιακή γυναίκα που θεωρούσε απαράδεκτο να μην γνωρίζουν οι κόρες της να πλέκουν! Θυμάμαι την αρχική μου άρνηση και χαμογελάω... Με την υπομονή της όμως έμαθα να πλέκω και μάλιστα καλά από ότι η ίδια έλεγε... Καμάρωνα λοιπόν, και έπεφτα με τα μούτρα στα σεμέν και τα καρέ! Μπαίνοντας όμως για τα καλά στην εφηβεία απέκτησα άλλες ανησυχίες και ενδιαφέροντα και το βελονάκι θάφτηκε... Μέχρι που πριν 2 μήνες πήγα για μια εβδομάδα στην Κωνσταντινούπολη. Τι σχέση μπορεί να έχει η Κων/πολη με το βελονάκι; Κάτι υπέροχα πλεκτά κολιέ, τα οποία με έβαλαν σε σκέψη...  Επιστρέφοντας, ήξερα ήδη πως θα άρχιζε ένα νέο ταξίδι πειραματισμού!  Τα πρώτα αποτελέσματα αυτού του πειραματισμού θα είναι και η αρχή των αναρτήσεων μου...



 

 Σύντομα θα σας παρουσιάσω και κάποια ακόμη...Δεν έχω πολύ ελεύθερο χρόνο, γιατί είμαι και μητέρα ... τεσσάρων παιδιών!