Τα παιδία παίζει ...

Ξέρω πως πάλι άργησα να φανώ από το σπιτάκι μου αλλά δεν με πάνε οι περιστάσεις...Πάνω που έλυσα το θέμα του ιού άρχισε τα κολπάκια ο blogger...ή που δεν θα έμπαινα σε κανένα σπιτάκι ή θα έμπαινα αλλά η σελίδαπου αναζητούσα δεν υπήρχε ή που δεν θα άφηνε τα σχόλιά μου ή που θα τα άφηνε διπλά και τρίδιπλα...!!! Δεν συζητάμε το να κάνεις ανάρτηση...πάντα είχα ένα θέμα στην αποθήκευση και μετά πατώντας ανανέωση έπαιρνα ενα σπαστικό μηνυματάκι "Ωχ, ο Google..."
Σήμερα είπα πως δεν θα του περάσει...έγραψα την αναρτησούλα μου στο word και να'μαι...
Χαίρομαι πάρα πολύ που όλα πάνε καλά για το πανηγύρι μας...Μαζευτήκαν τόσες ομορφιές μέσα σε τόσο μικρό διάστημα που πιστεύω πως αυτό και μόνο θα κάνει την Φλόγα πιο δυνατή!!! Νέα δεν έχω να σας πω...δεν βρήκα χρόνο να περάσω από τα γραφεία του συλλόγου...Πάντως θέλω να ξέρετε πως όλα κοντεύουν να δρομολογηθούν... σχεδόν έχει κλείσει  το θέμα της αίθουσας...άρχισα να δουλεύω λίγο το θέμα της αφίσας...ενημερώνω όπου βρεθώ και όπου σταθώ...κάνω λίστα για τις προσκλήσεις γιατί όλο και κάποιον θα ξεχάσω...και παίζω πειραματιζόμενη...
 Ξεκίνησα με ένα μίνι άλμπουμ  για την Φρόσω...που δεν έχει ακόμη στολιστεί...αλλά με έκανε να αισθανθώ πολύ ωραία καταφέρνοντας να υλοποιήσω το tutorial...

ένα μπουκαλάκι για την Φλόγα...τέτοια θα ακολουθήσουν πολλά γιατί είπα να καταναλώσω και κάποια πράγματα που μάζευα....

Δύο  ακόμη καδράκια για την Φλόγα...που σημειωτέον στην υλοποίηση τα χέρια μου ήταν δύο  μαθήτριές μου...η  Χαρίκλεια και η Νικολίτσα.... και ο Αρουέλ...ξεκινήσαμε και άλλα πραγματάκια αλλά δεν είναι έτοιμα και υποσχέθηκα να τα τελειώσω μαζί τους....

με Χαρίκλεια

με Νικολίτσα και Αρουέλ

 Με την ευκαιρία θέλω να σας δείξω ένα βιβλίο που φτιάξαμε με τον Αρουέλ στα πλαίσια του πρότζεκτ "Διατροφή στον κύκλο της ζωής"

   

 Πειραματίστηκα με μάσκες...ακόμη θέλουν διορθώσεις...η μια δεν έχει τελειώσει καν...Στο βάθος θα δείτε τα πορτοκαλολουλουδάκια που προορίζω για στεφάνια και λαμπάδες....

 Πειραματίστηκα ξανά  και με το tatting...φτιάχνοντας ένα κολιεδάκι για την Φλόγα...

και σήμερα έκανα ένα ακόμη πινακάκι για την Φλόγα αλλά δεσμεύτηκε από την Φρόσω μετά από πολύ κλάμα...Υπόσχομαι όμως ότι θα το ξαναφτιάξω...χωρίς το λουλουδάκι με το σύρμα και τις χάντρες όμως γιατί πλέον δεν έχω την υπομονή για κάτι τέτοιο...Τότε ήμουν πιο νέα και με γερό χέρι...Στο επόμενο θα φροντίσω να μην τσαλακώσω το χαρτί εκεί που θα γίνει ντεκουπάζ η ψωτο γιατί φαίνονται οι τσακίσεις....

Και μόλις ξεκινήσαμε να φτιάχνουμε ...το μπούστο της Barbie...τι θα το κάνουμε???? θα δείξει.... γιατί οι απόψεις διίστανται...

Αυτά!!!! Κλείνω με ένα μεγάλο ευχαριστώ που είστε στην ζωή μου....που μου ενισχύετε ξανά την άποψη ότι όσο υπάρχουν Άνθρωποι υπάρχει ελπίδα να αλλάξει ο κόσμος!!! Φιλάκια και μια ζεστή αγκαλιά!!! Μην ξενάτε....ΟΛΕΣ ΜΑΖΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ!!!

Αποχαιρετώντας το 2011...

Το 2011 έφτασε στο τέλος του... Σε λίγες ώρες θα παραδώσει το θρόνο του στο νέο έτος και θα χαθεί στην μνήμη μας ... θα είναι πλέον παρελθόν... ιστορία! Μα μήπως δεν γράφτηκε ένα κεφαλαίο στην ιστορία της χώρας μας αυτή την χρονιά...! Δεν θα ασχοληθώ με αυτό το πικρό κεφάλαιο τώρα όμως... Κάνω τον δικό μου απολογισμό... Τα όμορφα που έζησα στην διάρκεια του... τα άσχημα  που με σημάδεψαν!  Τους φίλους που ταξίδεψαν στην ουράνια πολιτεία...αφήνοντας ένα ακόμη κενό!  Τις χαρές και τις πίκρες που βίωσα ως μάνα, ως σύζυγος, ως κόρη, αδερφή, θεία, φίλη, γνωστή και άγνωστη... Αυτά που έδωσα...αυτά που στέρησα, αυτά που έλαβα...αυτά που περίμενα και δεν ήρθαν! Τα λάθη και τα σωστά...αυτά που κατέκτησα και αυτά που θα είναι ο επόμενος στόχος! 

Τα καλά και τα κακά, τα μαύρα και τα άσπρα μπαίνουν σε μια τελευταία...παλάντζα, λίγο πριν αρχίσω να σβήνω οριστικά ότι άσχημο απέμεινε για να συνεχίσω δυνατή την νέα χρονιά... Μια χρονιά που διαφαίνεται δύσκολη... και οφείλουμε να είμαστε πιο αισιόδοξοι. Θέλω να πιστεύω σε ένα καλύτερο αύριο για τα παιδιά μου, για μένα, για όλο τον κόσμο... Έστω και αν έχω τις αμφιβολίες μου για το μέλλον των παιδιών μου... των παιδιών μας, όσο και αν σκέφτομαι ότι δεν θα μπορούν να έχουν ως ενήλικες αυτά που τώρα απολαμβάνουν... Με αισιοδοξία και δύναμη και με την πίστη ότι καμμία γενιά δεν χάθηκε...σε περιμένω καινούργιε χρόνε!!! 

Χαιρετώ τον παλιό χρόνο με αυτό το σετ όπου έχω μπλέξει το μαύρο με το άσπρο... και ετοιμάζω ένα πράσινο της ελπίδας για το νέο έτος...

Καλή Χρονιά σε όλους!!!

 

 

Επιστροφή στο παρελθόν παρέα με ένα ... βελονάκι!

Η μητέρα μου, είναι μια παραδοσιακή γυναίκα που θεωρούσε απαράδεκτο να μην γνωρίζουν οι κόρες της να πλέκουν! Θυμάμαι την αρχική μου άρνηση και χαμογελάω... Με την υπομονή της όμως έμαθα να πλέκω και μάλιστα καλά από ότι η ίδια έλεγε... Καμάρωνα λοιπόν, και έπεφτα με τα μούτρα στα σεμέν και τα καρέ! Μπαίνοντας όμως για τα καλά στην εφηβεία απέκτησα άλλες ανησυχίες και ενδιαφέροντα και το βελονάκι θάφτηκε... Μέχρι που πριν 2 μήνες πήγα για μια εβδομάδα στην Κωνσταντινούπολη. Τι σχέση μπορεί να έχει η Κων/πολη με το βελονάκι; Κάτι υπέροχα πλεκτά κολιέ, τα οποία με έβαλαν σε σκέψη...  Επιστρέφοντας, ήξερα ήδη πως θα άρχιζε ένα νέο ταξίδι πειραματισμού!  Τα πρώτα αποτελέσματα αυτού του πειραματισμού θα είναι και η αρχή των αναρτήσεων μου...

 

 Σύντομα θα σας παρουσιάσω και κάποια ακόμη...Δεν έχω πολύ ελεύθερο χρόνο, γιατί είμαι και μητέρα ... τεσσάρων παιδιών!