Ένας...πληγωμένος... άγγελος

 Μια φορά και έναν καιρό ήταν μια μπουκάλα αναψυκτικού... και ένα παλιό ύφασμα κουρτίνας....που αποφάσισαν να συνεργαστούν και να δημιουργήσουν ένα συμβολικό Χριστουγεννιάτικο διακοσμητικό για μια ανταλλαγή δώρων....

Η κουρτίνα ράφτηκε στο χέρι ώστε να αποκτήσει την απαραίτητη σούρα....

έκανε ...μπανάκι... εναλλάξ σε αραιωμένο καφέ και αραιωμένη ατλακόλ...ώστε να αλλάξει λίγο το χρώμα της....Πασπαλίστηκε με γκλίτερ....δανείστηκε και την δαντέλα από ένα παλιό πετσετάκι και κατόπιν δέχτηκε να την φορέσει η μπουκάλα...

το υπόλοιπο πετσετάκι δέχτηκε να κοπεί στα δύο...

ένα συρματάκι τυλίχτηκε με τούλι και κατόπιν με το μισό από το πετσετάκι...

 και εγένετο  μανίκι ....

στην παρέα προστέθηκε μια μπάλα φενιζόλ που ντύθηκε με απομεινάρι αποκριάτικης περούκας.... προστέθηκε και ένα στεφανάκια από σύρμα και τούλι και όλα μαζί μας έδωσαν έναν μελαχρινό άγγελο....

έτοιμο να υποδεχτεί τα φτερά του!!!

Αρχικά το φενιζόλ βάφτηκε αλλά το αποτέλεσμα ήταν τόσο χάλια που δεν φωτογραφήθηκε...!!! Δεύτερη δοκιμή...με πηλό....όλα καλά (?)  μέχρι που βάφτηκε....Το πρόσωπο αυτό...δεν μπορούσε να μεταφέρει το μήνυμα της αγάπης και της ειρήνης σε καμία περίπτωση...

Άρχισε να απογοητεύεται ο άγγελος....δεν θα αποκτούσε ποτέ πρόσωπο!!! Άσε που ο παραλήπτης του δώρου θα τον έπαιρνε μετά τα Χριστούγεννα!!! Άλλος πηλός δεν υπήρχε...μαγαζιά κλειστά...οπότε έγινε νέο πρόσωπο...με την συνταγή της ζύμης της Λαμπρούκας!!!! Αφού στέγνωσε...περάστηκε με αστάρι και αυτή την φορά βάφτηκε με παλιά καλλυντικά....Το αποτέλεσμα πιο ικανοποιητικό...αν και ο άγγελος δείχνει την ταλαιπωρία που τράβηξε από το ταξίδι του στην γη!!! 

Έμεινε το Σαββατοκύριακο στον μπουφέ μας....Μέγα σφάλμα!!! Ευαίσθητο καθώς ήταν το αγγελούδι μου...με τόσα που άκουσε και είδε στην τηλεόραση του σαλονιού...δεχόταν την μια μαχαιριά κοντά στην άλλη και το πρωινό της Δευτέρας το βρήκε....πληγωμένο... και γερασμένο!!!

Καθώς καταλαβαίνετε ήταν ανήμπορος πλέον..για να υποστεί και την κούραση του ταξιδιού...και έμεινε εδώ....Δεν ξέρω αν θα προσπαθήσω να γιάνω τον πόνο του...δεν ξέρω καν πως να το κάνω...Του έδωσα τόση αγάπη...αλλά δεν στάθηκα ικανή να φτάσει στον παραλήπτη...
Σήμερα  έφυγε ένα άλλο δωράκι....πιο απλό...αλλά ελπίζω να αρέσει!!!

Και τα δικά σας δωράκια...προχωρούν...αλλά δεν είναι έτοιμα!!! Σας δίνω μια κλεφτή ματιά...είναι και αυτά φτιαγμένα με την ζύμη της Λαμπρούκας...αλλά δόξα τον Θεό δεν ράγισαν!!!

Αποφάσισα να "ταξιδέψω" τον χιονάνθρωπο των ευχών και στα σπιτάκια σας....Σήμερα μεγάλωσα...από αύριο θα μετράω 41 και 1 ...41 και 2...κ.ο.κ. Έχετε περιθώριο μέχρι τις 18/12 όμως να αφήνετε το σχόλιό σας...εδώ....αν θέλετε ο χιονάνθρωπος των ευχών να χτυπήσει την πόρτα σας!!! Φιλάκια με ένα εικονικό κέρασμα...γιατί φέτος δεν πρόλαβα να φτιάξω τούρτα ....

Σας χαιρετώ!!!

Ο αργοπορημένος ....ταχυδρόμος!!!

Καλησπέρα φίλοι μου...Η φίλη μου η Κων/να έφυγε, αλλά ελπίζω πως θα βρεθούμε αρκετά σύντομα ξανά... Δεν μπορώ να πω πως την ευχαριστήθηκα γιατί τα μικρά μου την μονοπωλήσαν πολλές ώρες.... Ευτυχώς που πήγαμε σε έναν παιδότοπο χτες και βρήκαμε λίγο χρόνο να πούμε τα δικά μας... Στενοχωρήθηκα που έφυγε αλλά την διάθεσή μου έφτιαξε η μητέρα μου που ήρθε για να μου φέρει ένα φάκελο που μέσα είχε....το δώρο ανταλλαγής από την  Μαρία!!! Στην περιοχή που μένω λόγω μιας χαζής διαφωνίας για την ονομασία των οδών (που έχει πάρει δικαστική οδό) τα τελευταία δύο χρόνια είμαστε χωρίς οδούς! Χρησιμοποιώ λοιπόν την διεύθυνση του πατρικού μου... Η μαμά μου όμως αυτή την φορά το έκανε το θαύμα της  και  ο φάκελος ξεχάστηκε....μέχρι που ψάχνοντας για κάτι άλλο έπεσε πάνω του...Συγνώμη Μαράκι μου που έτυχε στον δικό σου φάκελο αυτό....
Σπεύδω ευθύς αμέσως να σας παρουσιάσω το περιεχόμενο του φακέλου : ένα πανέμορφο ξύλο κοπής που συνοδευόταν από μια καρτούλα που με συγκίνησε τόσο που δεν περιγράφεται....Σε ευχαριστώ πολύ Μαρία μου....

Χριστουγεννιάτικη Ανταλλαγή Δώρων!!!!

Ξεκίνησα αυτό το blog με την σκέψη ότι γίνομαι ξανά κοριτσάκι και αυτό θα αντικαθιστούσε το παλιό ξεχασμένο μαθητικό μου ημερολόγιο....Βλέποντας λοιπόν την ανάρτηση για ανταλλαγή δώρων, ξαναέγινα παιδί και σκέφτηκα πως δεν μπορούσα παρά να συμμετάσχω... Δυστυχώς όσους συμμετέχετε δεν σας γνωρίζω και δεν με γνωρίζετε αλλά νοιώθω σαν να σας ξέρω γιατί, κάποιες από εσάς, σας επισκέπτομαι συχνά και γίνομαι μέρος της ζωής σας, της δημιουργίας σας, των συναισθημάτων σας, της καλοσύνης σας να μοιράζεστε... Συμμετέχω όμως και σας παρουσιάζω το δικό μου δώρο : μικρό , λιτό μα έχει μια ιδιαίτερη αξία για εμένα... Δίνεται με αγάπη στην θύμηση του πιο χαρούμενου και αισιόδοξου ατόμου: της αδερφής μου!  Είναι το πιο αγαπημένο κομμάτι μου, παρόλο που έχω φτιάξει πιο καλά κομμάτια την τελευταία 7ετία. Ελπίζω όποια το κερδίσει να το εκτιμήσει, όπως θα το εκτιμούσε η Φρόσω...