Πολλά ευχαριστώ και μία συγνώμη...

Ήμουν έφηβη όταν πρωτοδιάβασα Paulo Coelho...ξεχώρισα πολλά φιλοσοφήματά του αλλά ένα τυπώθηκε μέσα μου: " Είναι ανώφελο να μιλάς για την αγάπη μιας και αυτή έχει την δική της γλώσσα και μιλά από μόνη της..." Αρχικά το συσχέτισα με την ερωτική αγάπη...μια παραλλαγή του " ο έρωτας και ο βήχας δεν κρύβονται"...μεγαλώνοντας όμως του έδωσα πολλές προεκτάσεις....
Δεν ξέρω γιατί δεν ήρθε στο μυαλό μου όταν άρχισα να χορεύω μαζί σας αυτό τον υπέροχο χορό της αγάπης και της προσφοράς...τότε στο bazaar  της Πτολεμαίδας ή αργότερα με τα συρτάρια..τα διάφορα φιλανθρωπικά bazaar που ακολούθησαν....Άγνωστο πως δουλεύει το μυαλό...Τον θυμήθηκα ξαφνικά στην έκθεση των κουμπαράδων στην Πάτρα...όταν  η Βίκυ (η ποδηλάτισσα) με βοήθησε στην επιλογή τσαγιέρας....(ναι ναι αυτές της Νάσιας από το lacasida de amistad). 
"Είναι η  τσαγιέρα της Αγάπης" είπε κοιτώντας αυτή που είχα στα χέρια... και την πήρα!!! Την κοιτούσα σε όλη την επιστροφή...και η τσαγιέρα της Αγάπης μου μίλησε για την αγάπη της Νάσιας για αυτά που δημιουργεί...και μοιράζεται μαζί μας....

Την επόμενη μέρα είχα δέμα στο ταχυδρομείο...Ανύποπτη τελείως για το τι θα παραλάμβανα...ένοιωσα πάλι να μου μιλάει η αγάπη ανοίγοντας το δέμα...Το δικό μας "Πνεύμα των Χριστουγέννων" όπως αποκαλούσα μέχρι τώρα την marilise στα κορίτσια.... πήρε την μορφή της Αγάπης...Πως δεν το είχα σκεφτεί νωρίτερα??? Αυτή και αν έχει την δική της γλώσσα!!! Κάθε ανάρτηση και στα δύο σπιτάκια....η αγάπη που μιλάει από μόνη της!!!

Πράξη τρίτη, ξανά με την Βίκυ...την Βίκυ που με έκανε να ντραπώ που δεν είχα κάτι να της προσφέρω πέρα από την χαρά μου που ήρθε μαζί με την υπόλοιπη παρέα Ναύπακτο...Το σπιτάκι της ευτυχίας...ένας υπέροχος κουμπαράς που ανήκει στις αναρτήσεις που εγώ έχασα αλλά και που μέσα στο περιορισμένο του χρόνου που είχα όταν επισκέφτηκα την έκθεση δεν εντόπισα...Το σπιτάκι αυτό μου μίλησε για κάτι που ήξερα...την αγάπη της προσφοράς που διακατέχει την Βίκυ...αλλά και για την ευτυχία που φαντάζομαι ότι εισπράττει δίνοντας.... 

Μόλις βρήκα λίγο χρόνο, επισκέφτηκα τα σπιτάκια της γειτονιάς και πλημμύρισα από εικόνες αγάπης....αγάπης που μοιράζεται απλόχερα....αγάπης που ενώνει γνωστές-άγνωστες σε ένα κοινό σκοπό....αγάπης άδολης που δεν περιμένει αναγνώριση και ανταλλαγές....
Διάβασα ξανά τα λόγια της  Μαρίας Βιλλιώτη....
"....Για μερικές ''αγάπες'' χρειάζεται τύχη...παίζει ρόλο που γεννήθηκες, από ποιους, ποιοι βρέθηκαν στον δρόμο σου...για τις άλλες όμως χρειάζεται μόνο ν'ανοίξεις την καρδιά σου. Να διώξεις το ''εγώ'' και την καχυποψία και να απλώσεις το χέρι σου προσφέροντάς την..."
Ήταν τότε που θυμήθηκα τα λόγια του μπαμπά μου....
"Όταν προσφέρεις  κάτι  θα πρέπει να το φτιάξεις με όλη σου την ψυχή, να χαρίζεις μαζί με αυτό ολόκληρο τον εαυτό σου. Μόνο τότε θα μπορείς να πεις ότι πρόσφερες αγάπη. Αν δε γίνει έτσι, θα έχεις στείλει κάτι απλά για να βοηθήσεις...δίνεις βοήθεια που δεν την χρειάζεται κανείς τελικά γιατί δεν έχει δοθεί σωστά."
 Το θυμήθηκα λίγο αργά....Βασανίζω το μυαλό μου τις τελευταίες μέρες και κατέληξα στο ότι οφείλω ένα συγνώμη γιατί θέλοντας να μην έρθω με άδεια χέρια στην Πάτρα....να πως μπήκε χωρίς να το πάρω τότε είδηση στην μέση το άτιμο το "εγώ"....οδηγήθηκα να αναπροσαρμόσω κυριολεκτικά εκ του προχείρου κάποιες παλιές κατασκευές...κάτι το οποίο δεσμεύομαι να μην ξανακάνω ποτέ!
Από την στιγμή εκείνη όμως, βασανίστηκα αρκετά στο αν πίσω από την προσφορά βρίσκεται και κάποιο ίχνος ανάγκης να νοιώσεις ή ακόμη και να φανείς καλύτερος άνθρωπος....αν έτσι μειώνεις υποσυνείδητες ενοχές για το ότι είσαι σε κάπως καλύτερη μοίρα από άλλους...ή αν πολύ απλά αυτό είναι η δυναμική της αγάπης προς τον συνάνθρωπο και το δικό μας πετραδάκι σε ένα καλύτερο κόσμο, όπως πίστευα ως τώρα...Δεν θα σας πω πως κατέληξα κάπου...Μπήκα σε διάφορα μονοπάτια σκέψεων...και ακόμη ταξιδεύω μέσα τους...έχοντας όμως πλήρη επίγνωση ότι θέλω να προσφέρω...

Επιστρέφοντας σε ...παλιές αγάπες!!!

Η πρώτη ανάρτηση του χρόνου έρχεται αργοπορημένη ! Θα σας ευχηθώ για άλλη μια φορά καλή χρονιά, γεμάτη υγεία και ευτυχία μέσα από οικογενειακές στιγμές, μικροπραγματάκια που μας φέρνουν απόλαυση και δημιουργικότητα που θα μας γεμίζει  χαρά! Έκανα κι εγώ τον απολογισμό μου αυτές τις μέρες και έθεσα τους στόχους μου αλλά πάνω από όλα κατέληξα στο ότι δεν θα  επιτρέψω να μου στερήσει κανεις από τους "μεγάλους" :  το γέλιο ή έστω το χαμόγελο... την αισιοδοξία...την χαρά στα μάτια των παιδιών...την ελπίδα...την Πίστη...την δοτικότητα...
Έβαλα όμως και κάποια σειρά στα θέλω μου όσον αφορά τις διάφορες δημιουργίες και πειραματισμούς μου. Έτσι επιστρέφω σε παλιές αγάπες... ξεκινώντας μαθήματα κοσμήματος με αλπακά στον δήμο μας (ναι!), επέστρεψα στο πλέξιμο με βελονάκι και βελόνες για καθαρά πρακτικούς (και οικονομικούς) λόγους και έχω σκοπό να αφιερωθώ περισσότερο στις μινιατούρες που λατρεύω. Τώρα το αν θα καταφέρω να με μαζεύω κάθε φορά που θα ενθουσιάζομαι με διάφορα, θα το δείξει ο χρόνος αλλά επειδή σκοπός είναι και η ευχαρίστηση αφήνω ένα παραθυράκι....
Στην πρώτη αυτή ανάρτηση σας δείχνω όσα έφτιαξα τις τελευταίες μέρες...στα διαλλείματα διαβασμάτων αλλά και οικογενειακών τουρνουά τάβλι-σκάκι...Μοντέλα οι πριγκίπισσες της καρδιάς μου....

μπλουζοφόρεμα και σκούφος με βελόνες

ένας μπερές...που η καθεμιά θέλει να το φοράει αλλιώς

 
Tώρα φτιάχνω ένα άσπρο μπλουζοφόρεμα και θα χαθώ πάλι για λίγο αλλά θέλω να δηλώσω παρούσα και στην νέα πρό(σ)κληση που δόθηκε από τις χρυσομέλισσες για τα ρολόγια...αν και δεν έχω ασχοληθεί ποτέ με μηχανισμούς για ρολόγια (πέρα από το να τους αφαιρώ) αλλά είπαμε οι πειραματισμοί δεν κόβονται εύκολα.
Πριν κλείσω όμως οφείλω και ένα πιο δημόσιο "ευχαριστώ" στην pinelia (από το pineliapin.blogspot.gr) που ήταν το ζευγάρι μου στην μυστική ανταλλαγή της Μαριλένας . Σε ευχαριστώ για άλλη μια φορά γλυκιά μου για το όμορφο γούρι που μου έστειλες αλλά και για την ευκαιρία που μου δόθηκε να γνωρίσω το ζεστό σπιτικό σου!!! Η φωτογραφία που παραθέτω είναι από το δικό σου σπιτάκι γιατί ως γνωστόν εγώ και οι φωτογραφίες έχουμε ένα θεματάκι...

Φιλάκια και καλή χρονιά φίλοι μου!!! Δημιουργήστε χαμογελώντας ή χαρείτε δημιουργώντας!!! 

Μικροπραγματάκια...δωράκια...πανηγύρι...και γενέθλιο πάρτυ

Επιτέλους κατάφερα να τσεκάρω ένα email που έλαβα από άγνωστο άτομο...το οποίο ευχαριστώ πολύ πολύ...για την επίλυση του θέματος των φωτογραφιών....Μου συνιστούσε να πάω στην παρακάτω διεύθυνση https://picasaweb.google.com (ομολογώ ότι δεν ήξερα ότι εκεί  φυλάγονται οι φωτογραφίες που ανεβάζουμε) και να διαγράψω όσες έχουν αποθηκευτεί και δεν έχω χρησιμοποιήσει και κατόπιν με την βοήθεια του κιτ δημιουργικότητας να μικρύνω το μέγεθος σε όσες είναι πάνω από 800*800 εικονοστοιχεία....Δεν το έχω ολοκληρώσει αλλά είμαι σε θέση να μπορώ να ανεβάζω ξανά φωτογραφίες ...τις οποίες σύμφωνα με την επόμενη συμβουλή της επεξεργάζομαι και μικραίνω σε μέγεθος στο PhotoScape!!! Σήμερα είδα και σχετική ανάρτηση της Νίκης  με το ίδιο θέμα ...τσεκάρετέ το ...αξίζει!!!

Και μιας και μπορώ να βάλω φωτογραφίες να σας δείξω και κάποια μικροπραγματάκια που έφτιαξα γιατί δεν είμαι για πολλά με τόσο τρέξιμο...

Ξεκινώ με μια φάτνη  με χαρτί από κίτρινο φάκελο ταχυδρομείου...αυτό που σας έχω δείξει παλιότερα πως καίγεται ώστε να πάρει μεταλλική όψη...Σκέφτηκα επειδή οι φιγούρες δεν είναι ευδιάκριτες να  κολλήσω πρόσωπα αλλά τελικά μετά από την παραίνεση των αγοριών δεν το έκανα...το βρήκαν πιο κουλ καλλιτεχνικά ...άκουσον άκουσον!!! Με αυτό θα συμμετάσχω και στο χριστουγεννιάτικο πανηγύρι...που το έχω παραμελήσει...

Μετά έδωσα άλλη όψη σε ένα παλιό κηροπήγιο που καιρό τώρα το είχα βάλει στο μάτι...Προχτές  ήρθε η ώρα του ....αλλά το αποτέλεσμα νομίζω να το χαροποιεί...έγινε Χριστουγεννιάτικο!!!

Έφτιαξα και ένα στεφανάκι από χαρτόνι που ντύθηκε πρώτα με γυψογάζα...μετά με ένα δίχτυ από μια ανθοδέσμη...στολίστηκε με απομεινάρια μιας παλιάς Χριστουγεννιάτικης ανθοδέσμης και τέλος του δόθηκε και ρόλος...έγινε το δικό μας ξωτικό των Χριστουγέννων...με την προσθήκη ενός αλλοτινού στολιδιού του δέντρου!!!! Κοσμεί την είσοδό μας...αλλά αυτά θα σας τα δείξω αύριο!!!

Για το τέλος σας άφησα το πανέμορφο ημερολόγιο που έλαβα από το Κατερινάκι μιας και αν και τελευταία και καταιδρωμένη ήμουν μια από τις τυχερές της κλήρωσης!!!!Μαζί με το ημερολόγιο μου έστειλε και ένα βραχιολάκι που μπορεί να μην διακρίνεται στην φωτογραφία αλλά είναι τόσο κομψό και ευκολοφόρετο που το φορώ απ'όταν το έλαβα συνεχώς!!! Σε ευχαριστώ Κατερίνα μου!!!

Με αυτό το δωράκι περνάω στο δικό μου πάρτυ γενεθλίων...και δεν αναφέρομαι μόνο στο σπιτάκι μου αλλά και στο γεγονός ότι μεγαλώνω κι εγώ!!!Το blogoσπιτάκι μου το έφτιαξα Ιούλιο (ή Ιούνιο?) αλλά το χρησιμοποίησα ουσιαστικά 18/12 οπότε γίνεται ενός έτους...εγώ πάλι γεννήθηκα στις 12/12 και στις 18/12 θα είμαι 41χρονών και 6ημερών!!! Αυτό το 6 σηματοδοτεί τα δωράκια που θα υπάρχουν άρα και 6 τυχερούς ή τυχερές...Δωράκια έτοιμα δεν υπάρχουν αλλά αισιοδοξώ καλώς εχόντων των πραγμάτων να ετοιμαστούν εγκαίρως....γιατί θέλω να είναι χριστουγεννιάτικα!!!
Όσοι θέλετε να συμμετάσχετε, δεν έχετε παρά να αφήσετε το σχόλιό σας σε αυτή την ανάρτηση, έως και τις 18/12...Όσοι θέλετε το διαδίδετε...

Φιλάκια... και πάλι... καλό μήνα!!! 

Δώρο για μία φίλη...

 Θα σας το δείξω λίγο ανάποδα....ξεκινάω με λεπτομέρειες...πλεκτή δαντέλα...φλούδες ξύλου που ντύθηκαν με αλουμινόχαρτο...στρασάκια (θυμάστε το κολλητήρι...άριστο εργαλείο...χαχαχα)
Τα χρώματα κλασσικά σκούρα...δεν μπόρεσα να ξεφύγω...παρόλο που προσπάθησα...

Προορίζεται για μια κουμπάρα μου (αλλά κυρίως φίλη)...που γιορτάζει την Παρασκευή...  αλλά με έπιασε μια ανασφάλεια... Είχε δει το τρίπτυχο που είχα φτιάξει παλιότερα και μου έδωσε μια εικόνα ζητώντας κάτι σαν το τρίπτυχο με την γυναίκα όμως σε στάση ύπνου όπως στην παρακάτω εικόνα...

Στο τελικό αποτέλεσμα...η γυναίκα δεν έχει καμία σχέση με την εικόνα...αλλά παρόλο τα λάθη και τις ατέλειες του...πλησιάζει...νομίζω... σε αυτό που ήθελε..Εσείς τι λέτε??? Το κάνω το δωράκι ή όχι????

Χριστούγεννα ...δράσης και ένα όμορφο δωράκι !!!

Καλή σχολική χρονιά και επίσημα...αν και η δική μας ξεκίνησε άσχημα...Σας είπα για το σχολείο των αγοριών...η απόφαση είναι ...μέχρι αποκαταστάσεως του σχολείου...πρωί απόγευμα εναλλάξ με το 1ο γυμνάσιο-λύκειο και ίδωμεν...Δυστυχώς και η δική μου τοποθέτηση είναι ακόμη στα ίδωμεν...και προσωρινά είμαι στο περσινό απογευματινό σχολείο της ΕΠΑΣ ...με ωράριο 3.00-7.00 έναντι του 2.00-8.00 της απογευματινής βάρδιας των αγοριών Αν λάβουμε υπόψιν ότι οι δύο νεράιδες  θα τελειώνουν 12.15 με 12.25  και ο μπαμπάς μας έρχεται σπίτι στις 4.00, μας μένουν δύο μικράκια που θα πρέπει κάθε δεύτερη εβδομάδα να με ακολουθούν στο σχολείο...Αυτά με τα σημερινά δεδομένα που θα μπορούσαν να γίνουν ακόμη πιο άσχημα αν το δικό μου ίδωμεν είναι κάπου εκτός Ναυπάκτου...Αναγκάστηκα λοιπόν στην μεταγραφή των αγοριών η οποία όμως ακόμη δεν έχει εγκριθεί...οπότε αυτή η εβδομάδα θα κυλήσει με το παραπάνω πρόγραμμα...Αγιάστηκα όμως 4 φορές σήμερα...οπότε θα αντέξω!!!
Στα πλαίσια αυτής της απογοήτευσης και σε φάση ημικρανίας από την στενοχώρια...σκόρπισα τις γυψογαζούλες μου, τα κουτάκια που ανακυκλώνω, χρώματα, γκλίτερ και μικροπραγματάκια από ότι διαλύουν τα αστέρια μου και δημιούργησα...!!!Δεν ξέρω αν θα σας αρέσει...αλλά μέχρι και ο Σταύρος είπε ότι είναι πολύ όμορφο...Σας το παρουσιάζω...είναι κι αυτό σπιτάκι...και ναι είναι κι αυτό για τους ζωγράφους σε δράση για το παιδί...και το bazaar που διοργανώνουν για το Ζάννειο Ίδρυμα

Θα κλείσω με ένα δωράκι που έλαβα σήμερα...από το giveaway της Μαρίας ...του Γυναικεία Υπόθεση...Σε ευχαριστώ Μαράκι μου...είναι υπέροχα...vintage...τέλεια!!! 

Τα λάτρεψα μόλις τα είδα στο giveaway και παρόλο που έχω άλλη μια δημιουργία της Μαρίας...ένοιωσα πολύ χαρούμενη που τα κέρδισα!!!

Σας καληνυχτίζω όμως γιατί η μικρή μου έχει άγχος....και δεν κοιμάται...Προσπαθεί να πείσει τον εαυτό της ότι φέτος πρέπει να "πετάγεται" λιγότερο στο νηπιαγωγείο...για να γλιτώνει την καρέκλα της σκέψης!!!!

Φιλάκια!!!!

Αποχαιρετώντας το καλοκαίρι...παραβλέποντας το φθινόπωρο...

Καλό μήνα σε όλους!!! Ευχαριστώ για τις ευχές!!!Εξαφανίστηκα για λίγο πάλι αλλά η τελευταία εβδομάδα ήταν φορτωμένη...η γιορτή της μικρής μου Αλεξάνδρας...που σημειωτέον την είχα και τραυματία -6 ράμματα στο πηγούνι...ενθύμιο από ένα πάρτυ γενεθλίων σε νεροτσουλήθρες-, η γιορτή η δική μου και τα 43α γενέθλια του Σταύρου χθες, αναμονή τοποθετήσεων...άδικη γιατί δεν τοποθετήθηκα ακόμη κάπου και έτσι αύριο παρουσιάζομαι στο περσινό μου σχολείο, άγχος για την σχολική χρονιά μιας και στο παραπέντε έσκασε η "βόμβα" ότι το σχολείο που πηγαίνουν τα αγόρια κρίθηκε ακατάλληλο και σφραγίστηκε με αποτέλεσμα να φιλοξενηθούν 2ο γυμνάσιο-λύκειο στις κτιριακές εγκαταστάσεις του 1ου γυμνασίου - λυκείου λειτουργώντας πρωί - απόγευμα εναλλάξ και χωρίς κανείς να μπορεί να πει τι μέλλει γενέσθαι και κατά πόσο αυτό θα είναι προσωρινό...
Κατά τα άλλα αφήνουμε σιγά σιγά πίσω το καλοκαίρι και καλωσορίζουμε το φθινόπωρο...μια εποχή που ποτέ δεν ήταν η καλύτερή μου αλλά την ανεχόμουν ως προστάδιο των Χριστουγέννων!!! Με μια τέτοια διάθεση κατασκευάστηκε το 2ο σπιτάκι από κουτάκια μελάνης....και ντύθηκε τα λευκά του....Μόλις τελειώσουν όλα θα διορθωθεί και το πρώτο...ώστε το χωριό να είναι Χριστουγεννιάτικο!! Λίγο νωρίς σας φέρνω τα Χριστούγεννα ...αλλά θέλησα τα σπιτάκια μου να έχουν και κάποια χρηστικότητα....

 και με πορτούλες...παράθυρα...

Θα τελειώσω με μια παράλειψη και ένα ευχαριστώ στην Τέτα για το όμορφο δαχτυλίδι που κέρδισα με πέτρα σύρμα και χάντρες...Το έλαβα την ημέρα που χτύπησε η Αλεξάνδρα και ενώ είχαμε μιλήσει νωρίτερα την ίδια μέρα, μετά ξεχάστηκα και δεν την ευχαρίστησα...Ευχαριστώ πολύ γλυκιά μου...Το έχετε δει αλλά το ξαναπαρουσιάζω...Για καλύτερη φωτο μπορείτε να το δείτε και εδώ...

Φιλιά!!!

Origami αστεράκια της τύχης...

Πριν από λίγες μέρες η τύχη χτύπησε την πόρτα μου....μέσω των origami της Σπυριδούλας... μιας και ήμουν η τυχερή της κλήρωσής της...Στο σχόλιό μου της έγραφα ότι     ''...Θέλω κι εγώ λίγη τύχη ...να συμπράξει με την πίστη και την αισιοδοξία... για αίσια έκβαση!!...''  Πρέπει να ήμουν πολύ χάλια ψυχολογικά όταν το έγραψα...διακρίνω μια απελπισία....παρόλη την πίστη και αισιοδοξία... αναζήτησα τύχη... για τ΄ αγαπημένα μου πρόσωπα...θέλω κι εγώ λίγη τύχη...σαν να λέω δως μου κι εμένα λίγο γλυκό...αλλά δίνεται η τύχη??? και άντε και δόθηκε ...πως να σε βοηθήσει ...αν  δεν βοηθήσεις και εσύ τον  εαυτό σου????    Τύχη ...μοίρα....Θεία Πρόνοια...είναι το ίδιο πρόσωπο ή είναι τόσο διαφορετικά μεταξύ τους....???? Δεν ξέρω...ξέρω ότι δεν μπορεί να  λέμε ότι κάποιος έχει με το μέρος του τις Μοίρες όταν όλα του βαίνουν καλά και μόλις πάθει κάτι άσχημο να φταίει η κακιά του η μοίρα...!!! Πάντα πίστευα ότι την τύχη μας την καθορίζουν οι επιλογές μας...κάτι σαν πλάνο Α και πλάνο Β ανάλογα ποιο δρόμο ακολουθούμε στα σταυροδρόμια της ζωής...

Πάντως εγώ το ευχαριστήθηκα το δωράκι...λες να είμαι και προληπτική??? Πίστευα πως όχι...αλλά το δωράκι το είδα λίγο σαν...σημάδι από Ψηλά...και ευχαρίστησα πολλές φορές την καλή μου την τύχη (!!!) που το κέρδισα και την Σπυριδούλα που έβαλε το giveaway την κατάλληλη στιγμή...τυχαία (???)

Σήμερα τα μελέτησα κι από κοντά....αστεράκια της τύχης...

Θυμήθηκα ένα νανούρισμα που είχα πλάσει όταν γέννησα την Φρόσω....

     "...ένα αστεράκι απ' τον ουρανό κοντά σου θα'ρθει πάλι

     θα κοιμηθεί μαζί σου αυτό στο μικρό σου προσκεφάλι

     άγγελος φύλακας και πάλι αυτό θα 'ρθει

    πίστη, αγάπη και τύχη να σκορπίσει στην δική σου ζωή..."

Να την πάλι η τύχη... που την σκορπάει ένα αστεράκι...η αδερφή μου...που όλοι είπαν ότι δεν είχε τύχη...!!! 
Θα σας φαίνεται χαζό πως ξεκίνησε όλο αυτό από ένα δωράκι....το οποίο παραδόξως μου επανέφερε την αισιοδοξία...αλλά πάντα πίστευα πως είμαι καπετάνιος της ζωής μου .... ενώ σήμερα αναρωτιέμαι μήπως ήταν απλά ευτυχείς συγκυρίες όσα με οδήγησαν σε αυτό που είμαι??? Ίσως να φταίει όλη η πολιτικοοικονομική κατάσταση...που με κάνει  να νοιώθω ότι είμαστε έρμαια της τύχης μας...Αλλά μήπως και αυτοί που μας κυβερνούν δεν είναι επιλογές μας??? 
Θα με ενδιέφερε να μάθω τι πιστεύετε εσείς για την τύχη....και πρώτα από όλους εσύ γλυκιά μου Σπυριδούλα που την μοιράζεις απλόχερα....
Με αφήνω να ορίζω (ή να πιστεύω ότι ορίζω) την τύχη μου και ξαναγυρνάω στην  γενναιόδωρη Σπυριδούλα...η οποία δεν μου έστειλε απλά τα αστεράκια της τύχης...αλλά και ένα πανέμορφο σετάκι...

Συνοδεύονταν... απλόχερα ....από ευχές με πολλή αγάπη ....την οποία ανταποδίδω... Σε ευχαριστώ γλυκιά μου!!!


Υ.Γ πάντως θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό που σας γνώρισα...όσο κι αν έχει να κάνει με την επιλογή μου να ανοίξω το blog...


Φιλάκια!!!

Σαμιώτικα ανοιξιάτικα χαιρετίσματα...!!!

Μπορεί η άνοιξη φέτος να μας κάνει "νούμερα" αλλά εγώ πλέον την έχω μες στην καρδιά μου....Όχι δεν είναι μόνο τα χελιδόνια που μου την έφεραν....Η καλή μας Αθηνά, που καιρό τώρα στολίζει τα σπιτάκια της γειτονιάς, μου έστειλε και την δική μου ζωγραφιά...Βασισμένη στο "μην περιμένεις τα χελιδόνια" η Αθηνούλα δεν τα περίμενε και έφτιαξε αντ' αυτών ένα αηδονάκι να κάθεται στα κλαδιά της μυγδαλιάς και γενικά μια όμορφη ανοιξιάτικη ημέρα μέσα στην καρδιά !! Τα λόγια είναι δικά της και τα αντιγράφω γιατί πολύ μου άρεσε το σκεπτικό.... Πανέμορφη η ζωγραφιά....θα στολίζει πάντα το σπιτάκι μου αλλά και η ευχή που συνόδευε την ζωγραφιά....για μένα και την οικογένειά μου...τόσο ζεστή ...τόσο αληθινή...θα με συντροφεύει πάντα.... "Να έχετε άνοιξη πάντα μέσα στις καρδούλες σας"!! Σε ευχαριστώ πολύ Αθηνά μου....!!!!

Δείτε το κι από κοντά...είναι ονειρεμένο...

Έχω ένα λόγο όμως να μείνω παραπάνω στην Αθηνά...Την συμβουλή της για το πως να κάνω το τζάκι μου καλύτερο....Όχι απλά μου είπε την γνώμη της αλλά ασχολήθηκε και να μου την δείξει σε φωτο.... Αθηνούλα μου, δεν μπορείς να φανταστείς πόσο το εκτίμησα και αυτό...εγώ καρδιά μου...μπορεί να δοκιμάζω αλλά "γνώσεις" δεν έχω....γι' αυτό κάθε φορά που αναρτώ....αναζητάω...γνώμες, υποδείξεις και διορθώσεις... Την έκανα λοιπόν με μεγάλη χαρά αυτή την .... σταλίτσα άσπρο στην υποτιθέμενη κοιλίτσα τους, στο πλάι.....και πράγματι είχε ως αποτέλεσμα να ..... δέσει καλύτερα και με την μυγδαλιά και να σπάσει το κατάμαυρο και να ισορροπήσει την σύνθεσή μου...

Ναυπακτιώτικα χαιρετίσματα και ευχαριστίες...!!!

Υ.Γ. (άσχετο) Όσοι περιμένετε να δείτε κουμπαρά....θα περιμένετε πολύ.... γιατί πάω από αποτυχία σε αποτυχία...ήθελα σχεδιάκια με χαρτοπολτό, τρομάρα μου!!!!

Πολυσπόρια....

Όχι δεν έφτασε ο Νοέμβριος...αν και ο καιρός τον θυμίζει...Ποιος να το έλεγε ότι πάνω που βγάλαμε τα καλοκαιρινά από τις ντουλάπες, μαζέψαμε τα χαλιά και είχαμε ξεκινήσει και τα μπανάκια μας...θα χειμώνιαζε πάλι....Κάτι ο καιρός ...κάτι οι εξετάσεις του Νικόλα....πρώτη φορά είναι αυτή.... κλειστήκαμε ξανά σπίτι...οπότε στον χρόνο που ξέκλεβα ....ασχολήθηκα με διάφορα...εξ ου και ο τίτλος.....
Αρχικά τελείωσα δύο πρώην θήκες για βιντεοκασέτες....που μου είχαν φανεί ωραία εναλλακτική για το βιβλιαράκι με την ιστορία των συρταριών....αλλά δεν προλάβαινα...οπότε έμειναν στην άκρη...και με την πρώτη ευκαιρία...μεταμορφώθηκαν όχι σε βιβλίο αλλά σε μίνι μπιζουτιέρες  που θα φιλοξενήσουν χάντρες και αλυσίδες...για μελλοντικές κατασκευές...

 Με την τελευταία μπιζουτιερο-θήκη...που το εξωτερικό της είναι ένα παλιό καλσόν της Φρόσως....αν φυσικά πληρεί τις προδιαγραφές...θα ήθελα να συμμετάσχω στον ροζ διαγωνισμό της vivikas
Κατόπιν πειραματίστηκα με το υγρό γυαλί....από καιρό ήθελα να το δοκιμάσω...αν και τελικά κάποιες φυσαλίδες δεν τις γλίτωσα...μου άρεσε ως διαδικασία...ειδικά σε συνδυασμό με τις χαντρούλες... εκεί δεν φαίνονται άσχημα οι φυσαλίδες....χαχαχα...Θα προσπαθήσω ξανά...Αφού ήμουν στον τομέα κόσμημα....και μιας και βρήκα λίγο παραπεταμένο....ξεχασμένο για την ακρίβεια σύρμα...σκάρωσα και ένα απλό διακριτικό σκουλαρικάκι.....

Όμως δεν ασχολήθηκα μόνο εγώ....Ο Σταύρος έβαψε το ισόγειο....που ξεκίνησε ως ξενώνας...αλλά το χρησιμοποιούμε όλο και πιο πολύ....Ξέρετε...μου θυμίζω μερικούς αθίγγανους που στην αυλή του σπιτιού έχουν και το τσαντίρι...Με βολεύει....γελάω όταν απορούν όλοι πως προλαβαίνω και διατηρώ το σπίτι στην εντέλεια....πως δεν πειράζουν τίποτα τα παιδιά...Οι οικείοι βέβαια ξέρουν την άλλη όψη του νομίσματος...την πιο free...του ισογείου...Γεγονός ήταν ότι ήθελε βάψιμο....και όσο  ο Σταύρος έβαφε...εγώ άλλαζα τα φώτα σε ότι με ενοχλούσε από καιρό αλλά λόγω συναισθηματισμού δεν πετιόταν....Η αρχή έγινε με μια inox ψωμιέρα...δώρο...που την είχε φάει ο χρόνος...Δεν μπορώ να πω πως έγινε τέλεια...αλλά είναι πιο εμφανίσιμη....

...και ακολούθησε ένα ρολόι....που η αλήθεια είναι ότι ποτέ δεν συμπάθησα...αλλά ο Σταύρος είχε αδυναμία στην ξαδέρφη που το χάρισε...οπότε μετακομίζοντας το έβαλα κι αυτό σε ένα τοίχο....Προσπάθησα την τεχνική του αλουμινόχαρτου...με παίδεψε γιατί είχε και σχέδιο...δεν πέτυχα και το ίδιο χρώμα με την ψωμιέρα...που ήθελε η Αλεξάνδρα...αλλά το πριν με το μετά έχει διαφορά...μου φαίνεται ή είναι καλύτερο τώρα???

Σήμερα δε αποφάσισα να κρακελάρω το τζάκι....ευτυχώς που δεν έχει αντίρρηση ο Σταύρος...στο αν δεν πετύχει η προσπάθεια...θα σας κρατήσω ενήμερες για...την καταστροφή....Πάντως εγώ πέρασα το πρώτο χέρι.... και ο Θεός βοηθός...!!!

Αφού το πρώτο βήμα τέλειωσε κάθισα στον καναπέ και έπλεξα λίγα λουλουδάκια με κάποιες παλιές κλωστές...για τον μηνιαίο διαγωνισμό της νεραιδομαγισούλας μας

Ελπίζω να μην βαρεθήκατε...σχεδόν μια βδομάδα έχω να κάνω ανάρτηση... κι είχατε ησυχάσει θα μου πείτε...αλλά συνεχίζω με γενέθλια...ποιος??? ο μπαμπάς μου...ένας αξιολάτρευτος μπαμπάς-παππούς- ιερέας που έσβησε τα 72 κεράκια....Φαίνεται μεγαλύτερος το ξέρω...αλλά 22χρόνια αιμοκάθαρση....έχουν αφήσει το αποτύπωμά τους....Πολύχρονος μπαμπά ....

Λείπει ένα εγγόνι...είναι μόλις 2 1/2 και το κρύβει το τραπέζι...και η Αλεξάνδρα ίσα που διακρίνεται....Συγχωρέστε μας που δεν φοράει το ράσο...αλλά σπίτι είμαστε....
Και για το τέλος...αν και θα έπρεπε να είναι πρώτα για να μην πω ότι έπρεπε να είναι στην προηγούμενη ανάρτηση...τα δωράκια της Άννας και της Μαρίας...

Ένα πανέμορφο σφυρηλατημένο δαχτυλίδι σε σχήμα καρδιάς με λεπτομέρεια σε χάντρες και σύρμα και κάλυψη με υγρό γυαλί από την ΆΝΝΑ

Ένα υπέροχο μίνι συρταράκι...ενθύμιο από την ΜΑΡΙΑ ...σε κάτι που θα μου μείνει ούτως ή άλλως αξέχαστο και που σήμερα έλαβε τέλος....

Και φυσικά το βραβείο της Ρένας...Ρένα για άλλη μια φορά σε ευχαριστώ για την ευκαιρία που μας έδωσες να συμμετάσχουμε σε κάτι τόσο ωραίο!!!

...Τέλειωσε και η ανάρτησή μου.... αφού σας ευχηθώ ένα καλό Σ/Κ....Φιλιά!!!!

Ο ταχυδρόμος έφερε δωράκια....

Σήμερα με περίμενα δύο εκπλήξεις....Θυμάστε το πανηγύρι του star and icicles??? Μα φυσικά και το θυμάστε!! Μέσα από αυτό γνώρισα πολλές από εσάς....θαύμασα τις δημιουργίες σας... εμπνεύστηκα... χάρηκα....σε μια περίοδο που το είχα ανάγκη μιας και είχα την περιπέτεια με την μικρή μου πριγκίπισσα...Σε μια από τις κληρώσεις του.... με μια γυάλα που φτιάξαμε μαζί με την πριγκιπέσσα μου...κερδίσαμε....και το μικρό της προσωπάκι έλαμψε! Σήμερα όταν της έφερα το δεματάκι...χοροπηδούσε!!! Το άνοιξε...δεν είναι μόνο για μένα μαμά...έχει και για την Αλεξάνδρα...και για σένα...Μα για όλους έστειλε αυτή η κυρία? Ναι...όλοι πήραμε κάτι...Αν και το δικό μου δώρο το είχα πάρει τότε...εκείνο το χαμόγελο που μου έφερε την ελπίδα! Σε έχω ευχαριστήσει πολλές φορές μέσα μου Κάτια...Σε ευχαριστώ μια ακόμη....ας ήταν απλά η τύχη της κλήρωσης....έτυχε στην κατάλληλη στιγμή...Φιλάκια καλή μου....

Το δεύτερο δωράκι ήταν από την καλή μου ποδηλάτισσα...ένας υπέροχος σελιδοδείκτης...δουλεμένος με αγάπη και μεράκι...σε ένα κομμάτι δέρμα!!! Τον λάτρεψα...πριν τον δω.... ως δημιουργία της Βίκυς.. Όταν τον είδα όμως ένοιωσα την ανάγκη να της πω ακόμη ένα "μπράβο"...αλλά διαπίστωσα ότι λείπει...τα ματάκια της ...το έγραψε πριν μέρες αλλά εγώ απείχα ...ελπίζω όλα να πήγαν καλά!!! Δεν ήταν όμως μόνο ο σελιδοδείκτης αλλά και ένα βιβλίο...οι νεοέλληνες...Θα το διαβάσω...για να είμαι ειλικρινής  από περιέργεια....να δω ποιοί είναι όλοι αυτοί που τράβηξαν τα φώτα της δημοσιότητας...για λίγο...Να δω το σκεπτικό τους...τι είπαν....τι απέγιναν αλλά και μήπως καταλάβω την ανάγκη τους για δημοσιότητα....Αυτά φαντάζομαι ότι θα διαπραγματεύεται βάση την περίληψη...

Φεύγω...μια ώρα μάθημα στο απογευματινό...και μετά μαθήματα πρώτων βοηθειών για καθηγητές από τον Ερυθρό Σταυρό...Επιστρέφω το βράδυ με giveaway time!!!!Φιλάκια!!!

Έλαβα ένα υπέροχο δωράκι......και μια προσπάθεια που συνεχίζεται...

Καλησπέρα φίλες μου,
Σήμερα η μέρα ξεκίνησε με μια στάση στο ταχυδρομείο....Είχα συστημένο από την Φαίη..το δωράκι του giveaway...που πέρασε ένα τριήμερο στο ταχυδρομείο!!! Δεν πρόλαβα να είμαι εκεί πριν το κλείσιμο την Παρασκευή οπότε έπρεπε αυτό να μείνει εκεί και εγώ σε αγωνία...Άξιζε την αναμονή...ήμουν σίγουρη και πριν το δω...Όλα της Φαίης μου αρέσουν και γι' αυτό όταν με ρώτησε τι προτιμώ δεν είχα κάτι να πω...ήμουν σίγουρη ότι θα το ευχαριστιόμουν ότι και να ήταν...Πράγματι, τα σκουλαρίκια που μου έστειλε θα τα καταευχαριστηθώ μιας και ταιριάζουν με όλα τα χρώματά μου...Η γλυκειά μου η Φαίη με άφησε άφωνη... με πρόλαβε βέβαια στην ανάρτηση αλλά σήμερα είχα διπλοβάρδια...πρωί απόγευμα σχολείο....Και μόλις τώρα είδα ότι η καρτούλα έχει και τηλέφωνο...μέχρι πριν θαύμαζα το έργο της Σοφίας στην μπροστινή πλευρά....Να μην σας κρατάω άλλο...όσες δεν τα είδατε στην ανάρτησή της (εγώ δεν μπόρεσα να την ανοίξω....μεγάλο θέμα αυτό που συμβαίνει τελευταία...χάνω πολλά), απολαύστε τα ...

 Και επειδή δεν τα παρατάω εύκολα θα σας δείξω και την συνέχεια του μαθήματος των αναλογιών που βέβαια θέλει ακόμη πολύ δουλειά αλλά πιστεύω πως έχω σημειώσει πρόοδο...χαχαχαχα...να μην μου δώσω λίγο κουράγιο???

Φιλάκια μέχρι να ξαναχτυπήσω την πορτούλα σας....