Όχι δεν έφτασε ο Νοέμβριος...αν και ο καιρός τον θυμίζει...Ποιος να το έλεγε ότι πάνω που βγάλαμε τα καλοκαιρινά από τις ντουλάπες, μαζέψαμε τα χαλιά και είχαμε ξεκινήσει και τα μπανάκια μας...θα χειμώνιαζε πάλι....Κάτι ο καιρός ...κάτι οι εξετάσεις του Νικόλα....πρώτη φορά είναι αυτή.... κλειστήκαμε ξανά σπίτι...οπότε στον χρόνο που ξέκλεβα ....ασχολήθηκα με διάφορα...εξ ου και ο τίτλος.....
Αρχικά τελείωσα δύο πρώην θήκες για βιντεοκασέτες....που μου είχαν φανεί ωραία εναλλακτική για το βιβλιαράκι με την ιστορία των συρταριών....αλλά δεν προλάβαινα...οπότε έμειναν στην άκρη...και με την πρώτη ευκαιρία...μεταμορφώθηκαν όχι σε βιβλίο αλλά σε μίνι μπιζουτιέρες που θα φιλοξενήσουν χάντρες και αλυσίδες...για μελλοντικές κατασκευές...
Με την τελευταία μπιζουτιερο-θήκη...που το εξωτερικό της είναι ένα παλιό καλσόν της Φρόσως....αν φυσικά πληρεί τις προδιαγραφές...θα ήθελα να συμμετάσχω στον ροζ διαγωνισμό της vivikas
Κατόπιν πειραματίστηκα με το υγρό γυαλί....από καιρό ήθελα να το δοκιμάσω...αν και τελικά κάποιες φυσαλίδες δεν τις γλίτωσα...μου άρεσε ως διαδικασία...ειδικά σε συνδυασμό με τις χαντρούλες... εκεί δεν φαίνονται άσχημα οι φυσαλίδες....χαχαχα...Θα προσπαθήσω ξανά...Αφού ήμουν στον τομέα κόσμημα....και μιας και βρήκα λίγο παραπεταμένο....ξεχασμένο για την ακρίβεια σύρμα...σκάρωσα και ένα απλό διακριτικό σκουλαρικάκι.....
Όμως δεν ασχολήθηκα μόνο εγώ....Ο Σταύρος έβαψε το ισόγειο....που ξεκίνησε ως ξενώνας...αλλά το χρησιμοποιούμε όλο και πιο πολύ....Ξέρετε...μου θυμίζω μερικούς αθίγγανους που στην αυλή του σπιτιού έχουν και το τσαντίρι...Με βολεύει....γελάω όταν απορούν όλοι πως προλαβαίνω και διατηρώ το σπίτι στην εντέλεια....πως δεν πειράζουν τίποτα τα παιδιά...Οι οικείοι βέβαια ξέρουν την άλλη όψη του νομίσματος...την πιο free...του ισογείου...Γεγονός ήταν ότι ήθελε βάψιμο....και όσο ο Σταύρος έβαφε...εγώ άλλαζα τα φώτα σε ότι με ενοχλούσε από καιρό αλλά λόγω συναισθηματισμού δεν πετιόταν....Η αρχή έγινε με μια inox ψωμιέρα...δώρο...που την είχε φάει ο χρόνος...Δεν μπορώ να πω πως έγινε τέλεια...αλλά είναι πιο εμφανίσιμη....
...και ακολούθησε ένα ρολόι....που η αλήθεια είναι ότι ποτέ δεν συμπάθησα...αλλά ο Σταύρος είχε αδυναμία στην ξαδέρφη που το χάρισε...οπότε μετακομίζοντας το έβαλα κι αυτό σε ένα τοίχο....Προσπάθησα την τεχνική του αλουμινόχαρτου...με παίδεψε γιατί είχε και σχέδιο...δεν πέτυχα και το ίδιο χρώμα με την ψωμιέρα...που ήθελε η Αλεξάνδρα...αλλά το πριν με το μετά έχει διαφορά...μου φαίνεται ή είναι καλύτερο τώρα???
Σήμερα δε αποφάσισα να κρακελάρω το τζάκι....ευτυχώς που δεν έχει αντίρρηση ο Σταύρος...στο αν δεν πετύχει η προσπάθεια...θα σας κρατήσω ενήμερες για...την καταστροφή....Πάντως εγώ πέρασα το πρώτο χέρι.... και ο Θεός βοηθός...!!!
Αφού το πρώτο βήμα τέλειωσε κάθισα στον καναπέ και έπλεξα λίγα λουλουδάκια με κάποιες παλιές κλωστές...για τον μηνιαίο διαγωνισμό της νεραιδομαγισούλας μας
Ελπίζω να μην βαρεθήκατε...σχεδόν μια βδομάδα έχω να κάνω ανάρτηση... κι είχατε ησυχάσει θα μου πείτε...αλλά συνεχίζω με γενέθλια...ποιος??? ο μπαμπάς μου...ένας αξιολάτρευτος μπαμπάς-παππούς- ιερέας που έσβησε τα 72 κεράκια....Φαίνεται μεγαλύτερος το ξέρω...αλλά 22χρόνια αιμοκάθαρση....έχουν αφήσει το αποτύπωμά τους....Πολύχρονος μπαμπά ....
Λείπει ένα εγγόνι...είναι μόλις 2 1/2 και το κρύβει το τραπέζι...και η Αλεξάνδρα ίσα που διακρίνεται....Συγχωρέστε μας που δεν φοράει το ράσο...αλλά σπίτι είμαστε....
Και για το τέλος...αν και θα έπρεπε να είναι πρώτα για να μην πω ότι έπρεπε να είναι στην προηγούμενη ανάρτηση...τα δωράκια της Άννας και της Μαρίας...
Ένα πανέμορφο σφυρηλατημένο δαχτυλίδι σε σχήμα καρδιάς με λεπτομέρεια σε χάντρες και σύρμα και κάλυψη με υγρό γυαλί από την ΆΝΝΑ
Ένα υπέροχο μίνι συρταράκι...ενθύμιο από την ΜΑΡΙΑ ...σε κάτι που θα μου μείνει ούτως ή άλλως αξέχαστο και που σήμερα έλαβε τέλος....
Και φυσικά το βραβείο της Ρένας...Ρένα για άλλη μια φορά σε ευχαριστώ για την ευκαιρία που μας έδωσες να συμμετάσχουμε σε κάτι τόσο ωραίο!!!
...Τέλειωσε και η ανάρτησή μου.... αφού σας ευχηθώ ένα καλό Σ/Κ....Φιλιά!!!!
Αρχικά τελείωσα δύο πρώην θήκες για βιντεοκασέτες....που μου είχαν φανεί ωραία εναλλακτική για το βιβλιαράκι με την ιστορία των συρταριών....αλλά δεν προλάβαινα...οπότε έμειναν στην άκρη...και με την πρώτη ευκαιρία...μεταμορφώθηκαν όχι σε βιβλίο αλλά σε μίνι μπιζουτιέρες που θα φιλοξενήσουν χάντρες και αλυσίδες...για μελλοντικές κατασκευές...
Κατόπιν πειραματίστηκα με το υγρό γυαλί....από καιρό ήθελα να το δοκιμάσω...αν και τελικά κάποιες φυσαλίδες δεν τις γλίτωσα...μου άρεσε ως διαδικασία...ειδικά σε συνδυασμό με τις χαντρούλες... εκεί δεν φαίνονται άσχημα οι φυσαλίδες....χαχαχα...Θα προσπαθήσω ξανά...Αφού ήμουν στον τομέα κόσμημα....και μιας και βρήκα λίγο παραπεταμένο....ξεχασμένο για την ακρίβεια σύρμα...σκάρωσα και ένα απλό διακριτικό σκουλαρικάκι.....
Όμως δεν ασχολήθηκα μόνο εγώ....Ο Σταύρος έβαψε το ισόγειο....που ξεκίνησε ως ξενώνας...αλλά το χρησιμοποιούμε όλο και πιο πολύ....Ξέρετε...μου θυμίζω μερικούς αθίγγανους που στην αυλή του σπιτιού έχουν και το τσαντίρι...Με βολεύει....γελάω όταν απορούν όλοι πως προλαβαίνω και διατηρώ το σπίτι στην εντέλεια....πως δεν πειράζουν τίποτα τα παιδιά...Οι οικείοι βέβαια ξέρουν την άλλη όψη του νομίσματος...την πιο free...του ισογείου...Γεγονός ήταν ότι ήθελε βάψιμο....και όσο ο Σταύρος έβαφε...εγώ άλλαζα τα φώτα σε ότι με ενοχλούσε από καιρό αλλά λόγω συναισθηματισμού δεν πετιόταν....Η αρχή έγινε με μια inox ψωμιέρα...δώρο...που την είχε φάει ο χρόνος...Δεν μπορώ να πω πως έγινε τέλεια...αλλά είναι πιο εμφανίσιμη....
...και ακολούθησε ένα ρολόι....που η αλήθεια είναι ότι ποτέ δεν συμπάθησα...αλλά ο Σταύρος είχε αδυναμία στην ξαδέρφη που το χάρισε...οπότε μετακομίζοντας το έβαλα κι αυτό σε ένα τοίχο....Προσπάθησα την τεχνική του αλουμινόχαρτου...με παίδεψε γιατί είχε και σχέδιο...δεν πέτυχα και το ίδιο χρώμα με την ψωμιέρα...που ήθελε η Αλεξάνδρα...αλλά το πριν με το μετά έχει διαφορά...μου φαίνεται ή είναι καλύτερο τώρα???
Σήμερα δε αποφάσισα να κρακελάρω το τζάκι....ευτυχώς που δεν έχει αντίρρηση ο Σταύρος...στο αν δεν πετύχει η προσπάθεια...θα σας κρατήσω ενήμερες για...την καταστροφή....Πάντως εγώ πέρασα το πρώτο χέρι.... και ο Θεός βοηθός...!!!
Αφού το πρώτο βήμα τέλειωσε κάθισα στον καναπέ και έπλεξα λίγα λουλουδάκια με κάποιες παλιές κλωστές...για τον μηνιαίο διαγωνισμό της νεραιδομαγισούλας μας
Ελπίζω να μην βαρεθήκατε...σχεδόν μια βδομάδα έχω να κάνω ανάρτηση... κι είχατε ησυχάσει θα μου πείτε...αλλά συνεχίζω με γενέθλια...ποιος??? ο μπαμπάς μου...ένας αξιολάτρευτος μπαμπάς-παππούς- ιερέας που έσβησε τα 72 κεράκια....Φαίνεται μεγαλύτερος το ξέρω...αλλά 22χρόνια αιμοκάθαρση....έχουν αφήσει το αποτύπωμά τους....Πολύχρονος μπαμπά ....
Λείπει ένα εγγόνι...είναι μόλις 2 1/2 και το κρύβει το τραπέζι...και η Αλεξάνδρα ίσα που διακρίνεται....Συγχωρέστε μας που δεν φοράει το ράσο...αλλά σπίτι είμαστε....
Και για το τέλος...αν και θα έπρεπε να είναι πρώτα για να μην πω ότι έπρεπε να είναι στην προηγούμενη ανάρτηση...τα δωράκια της Άννας και της Μαρίας...
Ένα υπέροχο μίνι συρταράκι...ενθύμιο από την ΜΑΡΙΑ ...σε κάτι που θα μου μείνει ούτως ή άλλως αξέχαστο και που σήμερα έλαβε τέλος....
Και φυσικά το βραβείο της Ρένας...Ρένα για άλλη μια φορά σε ευχαριστώ για την ευκαιρία που μας έδωσες να συμμετάσχουμε σε κάτι τόσο ωραίο!!!
...Τέλειωσε και η ανάρτησή μου.... αφού σας ευχηθώ ένα καλό Σ/Κ....Φιλιά!!!!
