Πολλά ευχαριστώ και μία συγνώμη...

Ήμουν έφηβη όταν πρωτοδιάβασα Paulo Coelho...ξεχώρισα πολλά φιλοσοφήματά του αλλά ένα τυπώθηκε μέσα μου: " Είναι ανώφελο να μιλάς για την αγάπη μιας και αυτή έχει την δική της γλώσσα και μιλά από μόνη της..." Αρχικά το συσχέτισα με την ερωτική αγάπη...μια παραλλαγή του " ο έρωτας και ο βήχας δεν κρύβονται"...μεγαλώνοντας όμως του έδωσα πολλές προεκτάσεις....
Δεν ξέρω γιατί δεν ήρθε στο μυαλό μου όταν άρχισα να χορεύω μαζί σας αυτό τον υπέροχο χορό της αγάπης και της προσφοράς...τότε στο bazaar  της Πτολεμαίδας ή αργότερα με τα συρτάρια..τα διάφορα φιλανθρωπικά bazaar που ακολούθησαν....Άγνωστο πως δουλεύει το μυαλό...Τον θυμήθηκα ξαφνικά στην έκθεση των κουμπαράδων στην Πάτρα...όταν  η Βίκυ (η ποδηλάτισσα) με βοήθησε στην επιλογή τσαγιέρας....(ναι ναι αυτές της Νάσιας από το lacasida de amistad). 
"Είναι η  τσαγιέρα της Αγάπης" είπε κοιτώντας αυτή που είχα στα χέρια... και την πήρα!!! Την κοιτούσα σε όλη την επιστροφή...και η τσαγιέρα της Αγάπης μου μίλησε για την αγάπη της Νάσιας για αυτά που δημιουργεί...και μοιράζεται μαζί μας....

Την επόμενη μέρα είχα δέμα στο ταχυδρομείο...Ανύποπτη τελείως για το τι θα παραλάμβανα...ένοιωσα πάλι να μου μιλάει η αγάπη ανοίγοντας το δέμα...Το δικό μας "Πνεύμα των Χριστουγέννων" όπως αποκαλούσα μέχρι τώρα την marilise στα κορίτσια.... πήρε την μορφή της Αγάπης...Πως δεν το είχα σκεφτεί νωρίτερα??? Αυτή και αν έχει την δική της γλώσσα!!! Κάθε ανάρτηση και στα δύο σπιτάκια....η αγάπη που μιλάει από μόνη της!!!

Πράξη τρίτη, ξανά με την Βίκυ...την Βίκυ που με έκανε να ντραπώ που δεν είχα κάτι να της προσφέρω πέρα από την χαρά μου που ήρθε μαζί με την υπόλοιπη παρέα Ναύπακτο...Το σπιτάκι της ευτυχίας...ένας υπέροχος κουμπαράς που ανήκει στις αναρτήσεις που εγώ έχασα αλλά και που μέσα στο περιορισμένο του χρόνου που είχα όταν επισκέφτηκα την έκθεση δεν εντόπισα...Το σπιτάκι αυτό μου μίλησε για κάτι που ήξερα...την αγάπη της προσφοράς που διακατέχει την Βίκυ...αλλά και για την ευτυχία που φαντάζομαι ότι εισπράττει δίνοντας.... 

Μόλις βρήκα λίγο χρόνο, επισκέφτηκα τα σπιτάκια της γειτονιάς και πλημμύρισα από εικόνες αγάπης....αγάπης που μοιράζεται απλόχερα....αγάπης που ενώνει γνωστές-άγνωστες σε ένα κοινό σκοπό....αγάπης άδολης που δεν περιμένει αναγνώριση και ανταλλαγές....
Διάβασα ξανά τα λόγια της  Μαρίας Βιλλιώτη....
"....Για μερικές ''αγάπες'' χρειάζεται τύχη...παίζει ρόλο που γεννήθηκες, από ποιους, ποιοι βρέθηκαν στον δρόμο σου...για τις άλλες όμως χρειάζεται μόνο ν'ανοίξεις την καρδιά σου. Να διώξεις το ''εγώ'' και την καχυποψία και να απλώσεις το χέρι σου προσφέροντάς την..."
Ήταν τότε που θυμήθηκα τα λόγια του μπαμπά μου....
"Όταν προσφέρεις  κάτι  θα πρέπει να το φτιάξεις με όλη σου την ψυχή, να χαρίζεις μαζί με αυτό ολόκληρο τον εαυτό σου. Μόνο τότε θα μπορείς να πεις ότι πρόσφερες αγάπη. Αν δε γίνει έτσι, θα έχεις στείλει κάτι απλά για να βοηθήσεις...δίνεις βοήθεια που δεν την χρειάζεται κανείς τελικά γιατί δεν έχει δοθεί σωστά."
 Το θυμήθηκα λίγο αργά....Βασανίζω το μυαλό μου τις τελευταίες μέρες και κατέληξα στο ότι οφείλω ένα συγνώμη γιατί θέλοντας να μην έρθω με άδεια χέρια στην Πάτρα....να πως μπήκε χωρίς να το πάρω τότε είδηση στην μέση το άτιμο το "εγώ"....οδηγήθηκα να αναπροσαρμόσω κυριολεκτικά εκ του προχείρου κάποιες παλιές κατασκευές...κάτι το οποίο δεσμεύομαι να μην ξανακάνω ποτέ!
Από την στιγμή εκείνη όμως, βασανίστηκα αρκετά στο αν πίσω από την προσφορά βρίσκεται και κάποιο ίχνος ανάγκης να νοιώσεις ή ακόμη και να φανείς καλύτερος άνθρωπος....αν έτσι μειώνεις υποσυνείδητες ενοχές για το ότι είσαι σε κάπως καλύτερη μοίρα από άλλους...ή αν πολύ απλά αυτό είναι η δυναμική της αγάπης προς τον συνάνθρωπο και το δικό μας πετραδάκι σε ένα καλύτερο κόσμο, όπως πίστευα ως τώρα...Δεν θα σας πω πως κατέληξα κάπου...Μπήκα σε διάφορα μονοπάτια σκέψεων...και ακόμη ταξιδεύω μέσα τους...έχοντας όμως πλήρη επίγνωση ότι θέλω να προσφέρω...

Aνακυκλώνοντας...Miniature scene

Όσο δεν με βλέπατε στην γειτονιά, τόσο θα βαρεθείτε να με βλέπετε τώρα!!! Επανέρχομαι αυτή την φορά με την αυλή υπό κατασκευή....που σας έδειξα στην προηγούμενη ανάρτηση....

Ελπίζω να θυμάστε από προηγούμενη ανάρτηση τα σπιτάκια που δημιουργήθηκαν ανακυκλώνοντας κουτάκια από μελάνη...Αν δεν το θυμάστε, ρίξτε μια ματιά εδώ...

Αυτή την φορά χρησιμοποίησα 3 κουτάκια εκ των οποίων τα δύο κολληθήκαν μαζί ώστε να αποκτήσωμια διώροφη πλευρά...Έκοψα τα σημεία που θα ήταν τα παράθυρα και οι πόρτες και πέρασα όλο το σπίτι με ατλακόλ....Έκοψα και κόλλησα κοματάκια από ένα φελιζολένιο ποτήρι...(αν δεν τα κρατάτε μετά τον καφέ σας...υιοθετήστε το...θα σας φανούν πολύ χρήσιμα!). Άφησα να στεγνώσουν (μην φανταστείτε και πολύ...το ξέρετε είμαι ανυπόμονη) και πέρασα με στόκο παντού. Έβαψα τις "πέτρες" μου...κόλλησα τα γνωστά πια κομματάκια σύρμα στα παράθυρα και τις πόρτες...Σε δύοα παράθυρα έβαλα κομματάκια από χαρτόνι...τάχα μου τάχα μου για παντζούρια!!! Με το ίδιο χαρτόνι έφτιαξα τις σκεπές αλλά και τα μπαλκόνια...

Κατόπιν το κόλλησα στο κενό που είχα αφήσει πάνω στην βάση ξύλου...συμπλήρωσα λίγο φελιζόλ για πέτρες που χρειαζόταν...έφτιαξα ένα πηγάδι από καπάκι μπουκαλιού που ντύθηκε κι αυτό με φελιζόλ-πέτρες...ένα ξύλινο τραπεζάκι με ένα παγκάκι...μια σαλατιέρα από fimo που τα μηλαράκια της ατύχησαν και.... έβαλα χάντρες... Μια γλάστρα  με λίγη πρασινάδα (τελικά τα βελανίδια που μάζευε η μικρή στο χωριό...είναι οι καλύτερες γλάστρες !!!) Κάτι ξερόκλαδα που είχαν ξεμείνει από παλιά αποτελούν το "δενράκι" του σπιτιού....και έτοιμο το μικρό μου σκηνικό!!!

Βγήκαμε στον ήλιο....το φωτογράφισα και σας το παρουσιάζω....

 Κλέινοντας να σας πω πως το άλλο κομμάτι από το  φελιζόλ βρέθηκε...Σας το δείχνω και ελπίζω να συμφωνήσετε μαζί μου ότι είναι ιδανικό για κρεβατοκάμαρα και τουαλέτα στο fairy roombox της προηγούμενης ανάρτησης  ...αλλά έπρεπε να περιμένει και θα περιμένει λίγο ακόμη να τελειώσω κάτι ακόμη από τα πολλά που έχω στην μέση... Ευτυχώς η μικρή μου είναι απασχολημένη με το άγχος της για το φεστιβάλ που έχουν σήμερα με την χορωδία...οπότε δεν γκρινιάζει...

Νοιώθω την ανάγκη πριν κλείσω να σας ευχαριστήσω για το ενδιαφέρον...για τα λόγια σας...την στήριξή σας...την ενθάρρυνσή σας...Αισθάνομαι πολύ όμορφα που σας νοιώθω δίπλα μου....και θα χαρώ πολύ να σας δω και κάποιες να σας γνωρίσω στην Πάτρα....

Σας  φιλώ και σας εύχομαι ένα όμορφο Σαββατοκύριακο!!!

Fairy house...roombox

Η μικρή νεράιδα μου σήμερα ήταν όλο παράπονα!!! Αγαπάς πιο πολύ τις μαθήτριές σου στο σχολείο ή εμάς??? Ερώτηση καταπέλτης!!! Τι λες καρδούλα μου??? Μα όλο πράγματα για αυτές και την έκθεση φτιάχνεις!!!Γιατί δεν τα φτιάχνουν μόνες τους ??? Μα αγάπη μου το σχολείο είναι κλειστό και δεν έχουν υλικά στο σπίτι τους...Και έπειτα που θα ανοίξουν τα σχολεία θα είναι αργά και τα πράγματα για την έκθεση είναι λίγα...προσπάθησα να δικαιολογηθώ.... Ναι αλλά έχεις καιρό να φτιάξεις κάτι για μας....και εμένα μου λείπει!!! Πεισμωμένο μουτράκι....παραπονιάρικα μάτια...σε λίγο βουρκωμένα μάτια...  Και εγώ θα πάω σχολείο σε λίγες μέρες και δεν θα έχω τίποτα να πω στην κυρία.... Ούτε αυγά, ούτε τσουρέκια, ούτε κουλουράκια....όλα τα παιδιά κάτι θα έχουν κάνει με τις μαμάδες τους!!! Εσύ θα πεις ότι πηγαίναμε για μπάνιο γιατί η γιαγιά μας θα στενοχωριόταν αν τα κάναμε όλα αυτά φέτος που δεν είναι μαζί μας ο παππούς....Τι να πω η γυναίκα!!! Ναι, αλλά μπορεί να έχουν πάει και τα άλλα παιδιά για μπάνιο!!! Και τότε δεν θα έχω κάτι να πω ότι κάναμε με την μαμά!!! Ξανά ένα δάκρυ...από αυτά τα κροκοδείλεια της Αλεξάνδρας...Ωραία!!! Τι θες να κάνουμε??? Ένα κουκλόσπιτο!!! Μέσα υπάρχουν 3 που έχουν μείνει στην μέση...Θέλουν πολύ χρόνο και υπομονή και η μανούλα σήμερα δεν έχει πολύ χρόνο!!! Κι άλλο δάκρυ.... Ούτε υπομονή έχεις???  Να πω την μαύρη αλήθεια...και αυτή εξαντλήθηκε τελευταία αλλά πως να το πεις αυτό σε ένα τέτοιο μουτράκι... Λίγη έχω αλλά δεν φτάνει για να γίνει κουκλόσπιτο, είπα επιφυλακτικά....δεν θα μπορούσα κι άλλο  δάκρυ.... Τότε ένα μικρούλι δωμάτιο για τις νεράιδες πριν τελειώσεις όλο το γκαζόν??? Γκαζόν (!)....τα μούσκλια...βρύα από τα πλατάνια που είχαμε μαζέψει του Αι- Γιώργη στο χωριό....και με τα οποία είχα αντικαταστήσει το αληθινό γκαζόν στο mini garden της προηγούμενης ανάρτησης και ότι είχα ξεκινήσει να βάζω και σε μια αυλή ....

Μα έχουμε σπιτάκι για τις νεράιδες!!! Είναι παλιό και έσπασε η σκάλα!!! Είδες...το ήξερα πως δεν θες να κάνεις κάτι με την κόρη σου!!! Άντε πάλι κλάμα!!! Δεν το μπορώ το κλάμα...ειδικά όταν δεν είναι με ...σιγαστήρα!!! Ένα μικρό δωμάτιο μόνο και θα χρησιμοποιήσουμε κάποια πράγματα από το παλιό....Δεν πρόλαβα να τελειώσω...Ένας μικρός σίφουνας πήγε και έφερε ένα κομμάτι φελιζόλ σε σχήμα κουτιού.....Ας είναι και εδώ μέσα!!! Βάλε κόλλα να κολλήσουμε το γκαζόν!!! Που??? Απ΄έξω!!! Πρέπει να μοιάζει ότι είναι σε κορμό από δέντρο!!! Αχ μαμά, που ζούνε οι νεράιδες??? Κόλλα- γκαζόν-νεραιδοιστορίες....σε λίγη ώρα έτοιμο το έξω...

Παίρνω το σπρέυ....Δεν θα το βάψεις στα αλήθεια???  Στα αλήθεια βάφει και αυτό...Μαμά οι νεράιδες δεν είναι τεμπέλες...τα βάφουν αληθινά τα σπίτια τους.... Αυτές πετάνε κιόλας...εμείς όχι!!! Η μανούλα είπε ότι πρέπει να τελειώσουμε γρήγορα, για να κάνει και αυτά για το σχολείο... Μούτρωμα, σκύψιμο το κεφάλι...σούφρωμα στα χείλη...Πρέπει να το σώσω...να προλάβω...το βρήκα!! Αλλά θα σου βάλω φελιζόλ στο πάτωμα να φαίνεται σαν πέτρα...ξεφώνισα!!! Ικανοποίηση!!!Το γλίτωσα το κλάμα!!! Ξήλωσε από το παλιό ...πρόσθεσε κάποια πραγματάκια....έτοιμο το δωμάτιο...Ανικανοποίητη η μικρή!!!

Κουζίνα δεν έχει??? Πού θα κοιμάται??? Με την κουζίνα την ψιλοξεγέλασα...(ας πούμε)

 Υπνοδωμάτιο δεν έχει...δεν χωράει...Θα κοιμάται χάμω δίπλα στο τζάκι...τον χειμώνα και στην οροφή...το καλοκαίρι!!!!χαχαχαχα!!! Κλάψ κλάψ...η μικρή!!! Ακόμη δεν έχει βρει το άλλο κομμάτι από το φελιζόλ....Άμα το βρει αλλίμονό μου!!! Θα πρέπει να φτιάξουμε άλλη κουζίνα...και κρεβατοκάμαρα...που δεν θα με δυσκολέψει...αλλά εκείνο το μπάνιο ...της έχει μείνει απωθημένο από το προηγούμενο!!!αχαχαχ!!! Ακόμη δεν έχει πειστεί ότι δεν είχαν τουαλέτα οι νεράιδες!!! 
Θα επανέλθω με την συνέχεια...αν υπάρξει...Αισιοδοξώ να επανέλθω και με κουμπαράδες...Θα δούμε...Η γειτόνισσα με δέχεται και χωρίς κουμπαράδες...αλλά πως να πάω με άδεια χέρια..ειδικά μετά από την ανάρτηση που έκανε!!! Πως να αντικρύσω το βλέμμα "this is Patraaaa!!!!" η άμοιρη η απέκεισσα????
Φιλάκια σε όλη την γειτονιά!!! 

Υ.Γ. Απέκεισσα= αυτή που μένει στην απέναντι πλευρά του ποταμού...όπου ποτάμι ο Κορινθιακός!!!

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ!!!

Καλή Ανάσταση και καλό Πάσχα!!!
Να περάσετε όμορφα με τις οικογένειες και τους αγαπημένους σας και ας ευχηθούμε το Άγιο Φως να λάμψει μέσα στις καρδιές μας και να φωτίζει το δρόμο μας διώχνοντας κάθε "σκοτάδι"....

Τουρλού...δημιουργιών

Καλό μήνα!!!!Ξέρω ότι είμαι απαράδεκτη....εγκατέλειψα την γειτονιά πάνω που είχα πει ότι επέστρεψα και θα μείνω να συνεχίσω τις δημιουργίες κα ιτους πειραματισμούς μαζί σας....αλλά  έπεσα θύμα της τεχνολογίας!!! Για όλα φταίει ο αδερφός μου με ένα ipad που μου έχει κάνει δώρο....Ευκολομεταφερόμενο το άτιμο...με καθήλωσε στον κάτω όροφο....Από την άλλη πολύ πιο μπελαλίδικο και χρονοβόρο... για μένα.... το πληκτρολόγιό του  για να αφήσω σχόλια, πόσο μάλλον για να κάνω ανάρτηση.....Κρύο πολύ στον πάνω όροφο όμως....οπότε κέρδισε το ipad!!! Τώρα όμως που ζέστανε για τα καλά...τόσο πολύ που ξεκινήσαμε και τις επιδρομές στην θάλασσα...ναι ναι άρχισαν τα μπάνια(!!!) ....ανεβήκαμε στα ψηλά και να'μαι!!! 

Για το διάστημα της απουσίας μου δεν είναι πολλά αυτά που θα σας δείξω...μια βόλτα στο εργαστήρι μου θα σας πείσει ότι έκανα πολύ περισσότερα....και το μπάχαλο που επικρατεί μαρτυρά ότι τα αφήνω στην μέση γιατί κάτι άλλο μου μπαίνει στο μυαλό.... και φοβάμαι μην χάσω την έμπνευση....λέει ο γιος μου...χαχαχα!!!

Ξεκινάω με  μπουκάλια...

και συνεχίζω με την πρώτη μου απόπειρα decoupage σε διακοσμητικά ξύλα κοπής ...μου άρεσε το αποτέλεσμα και συμπλήρωσα το σετ... με την κουτάλα και την πηρούνα...

Σήμερα ξεκίνησα και δύο γυάλες...μια για καφέ και μια την ζάχαρη....και είμαι σίγουρη ότι θα ακολουθήσουν κι άλλα που θα μου χρησιμεύσουν  ως δωράκια!!!

Σειρά έχουν οι μινιατούρες....Μίνι κήπος με βότανα και μικρά φυτά σε γυάλα....Έχω αλλά δύο στα σκαριά και καλοκοιτάζω και έναν χώρο κάτω από την εξωτερική σκάλα...αλλά διαμπερές... φιλοδοξώντας να φτιάξω ολόκληρο χωριό!!!

Έπαιξα λίγο και με δωμάτια σε κουτιά από παπούτσια αλλά δεν είναι ακόμη έτοιμα προς δημόσια εμφάνιση!!! Σας δείχνω όμως κάποια μικροπραγματάκια από πηλό που θα δείτε σε αυτά...

Έκανα και κάποια πρόοδο στο κουκλόσπιτο....μη φανταστείτε σπουδαία πράγματα...έχω ένα θέμα με τα επιπλάκια που πρέπει να γίνουν πολύ μικρά...και με  κουράζουν!!!Πρόσθεσα όμως φως  σε όλα τα δωμάτια...οπότε άντε ξανά διορθώσεις σε τοίχους, πατώματα, κτλ

Θυμάστε που σας έλεγα ότι θα ξεκινήσω μαθήματα  κοσμήματος???? Δεν άρχισα... αυτά άρχισαν και τελείωσαν χωρίς εμένα!!! Με έφαγε το πλήθος του κόσμου που είχε κάνει αίτηση νωρίτερα!!! Με την ευκαιρία όμως ενός προγράμματος που έχουμε πάρει με ένα συνάδελφο στο σχολείο με θέμα "Φύση αστείρευτη πηγή έμπνευσης & δημιουργίας... κοσμεί-διακοσμεί...θεραπεύει και προλαμβάνει" και δεδομένου ότι στα υλικά της φύσης πραγματεύεται και τα ανακυκλώσιμα....ανακάλυψα τα κουταλοπηρουνομπιζού!!! Ξέσπασα λοιπόν πάνω τους....χτύπημα από εδώ χτύπημα από εκεί...πλέξιμο τα δόντια από τα πηρούνια από εδώ ...πλέξιμο από εκεί....προέκυψαν κάποια κομμάτια... από τα οποία σας παρουσιάζω 2 που πρόλαβαν να ετοιμαστούν  και να φωτογραφηθούν  αλλά υπόσχομαι πιο πολλές φωτο όταν θα είναι όλα στημένα για την έκθεση....

ο χαλκός είναι από καλώδια που...ξεγυμνώσαμε!!!

Τα κουταλάκια όμως έγινα και altered ...

Στα πλάισια του ίδιου προγράμματος έφτιαξα μια πεταλούδα με κομμάτια ξύλου...φλούδες...που μια μέρα μου γυάλισαν ψάχνοντας υλικά για να πάω στο σχολείο... Αρχικά της έβαλα και ένα ρεσώ λουλουδάκι , αλλά τελικά την προτιμώ όρθια....πιο φυσική ίσως...Συμπαθητική δεν έγινε???

εδώ έτοιμη για την έκθεση

αλλά και ένα διακοσμητικό κηροπήγειο με ξερόκλαδα μάραθου(!!!) πετρούλες (βαμμένα με μπρονζέ σπρευ)  και ποτηράκια λικέρ  που μέσα τους θα μπεί λίγη άμμος και ρεσώ

 Δεν θα μπορούσα να μην φτιάξω κεριά...ανάκυκλωση λαμπάδων....τουρτίτσες αλλιώς και αλλιώτικα λοιπόν...Από αυτές έφτιαξαν τελικά πολλές και οι μαθήτριες...Σας δείχνω τις  δικές μου τώρα και οι υπόλοιπες μετά...

Φτιάξαμε και αρκετές λαμπάδες....από την αρχή...χωρίς καλούπι...πλαστές...αλλά τις δώσαμε στην Φλόγα.  

Θα σας δείξω όμως μια που έφτιαξα για το βαφτηστήρι μου στην Θεσ/νίκη...απλή ...αλλά μεγαλώνει κι αυτός....Οι άλλοι δύο ζητήσαν απλά κεράκια...το πολύ απλό έχουμε ξαναπεί δεν το μπορώ οπότε αγόρασα (!) ζωγραφιστές...

Πάμε όμως στην βαφτηστήρα μου...που επίσης μεγάλωσε αλλά εδώ παράκουσα....Ο λόγος μια απίθανη τεχνική που ανακάλυψα ψάχνοντας τα της φύσης....Για όσους δεν το έχουν ανακαλύψει....πορτοκαλοφλουδοκατασκευές!!!! Κόβονται σε ότι σχέδια θέλετε...τις αφήνετε στον ήλιο να ξεραθούν....κόλλημα, βάψιμο και έτοιμες να ξετρελλάνουν!!!

 Και συνεχίζω ...τελειώνοντας....με δύο καδράκια ...εποχής... ένα σε φλούδα από ξύλο (ας είναι καλά ο καλός μου που την έκοψε παχιά κόβοντας τα ξύλλα και έτσι την βρήκα και καλοστεκούμενη) και ένα σε πλακάκι ...που ελπίζω να μην το σπάσουν τα θηριάκια μου!!!

Με αυτά τα λίγα σας καληνυχτίζω!!! Δεν θα ευχηθώ καλό Πάσχα...γιατί θα ξαναχτυπήσω την πόρτα σας....Φέτος ούτε κουλούρια...ούτε αυγά...ούτε τσουρέκια...ούτε τραπεζώματα...Με το σπίτι τελείωσα...οπότε έχω περισσότερο χρόνο για θάλασσα και δημιουργίες!!! Φιλάκια!!!