Κυριακή, 24 Ιουλίου 2011

Επιστροφή στο παρελθόν παρέα με ένα ... βελονάκι!

Η μητέρα μου, είναι μια παραδοσιακή γυναίκα που θεωρούσε απαράδεκτο να μην γνωρίζουν οι κόρες της να πλέκουν! Θυμάμαι την αρχική μου άρνηση και χαμογελάω... Με την υπομονή της όμως έμαθα να πλέκω και μάλιστα καλά από ότι η ίδια έλεγε... Καμάρωνα λοιπόν, και έπεφτα με τα μούτρα στα σεμέν και τα καρέ! Μπαίνοντας όμως για τα καλά στην εφηβεία απέκτησα άλλες ανησυχίες και ενδιαφέροντα και το βελονάκι θάφτηκε... Μέχρι που πριν 2 μήνες πήγα για μια εβδομάδα στην Κωνσταντινούπολη. Τι σχέση μπορεί να έχει η Κων/πολη με το βελονάκι; Κάτι υπέροχα πλεκτά κολιέ, τα οποία με έβαλαν σε σκέψη...  Επιστρέφοντας, ήξερα ήδη πως θα άρχιζε ένα νέο ταξίδι πειραματισμού!  Τα πρώτα αποτελέσματα αυτού του πειραματισμού θα είναι και η αρχή των αναρτήσεων μου...



 

 Σύντομα θα σας παρουσιάσω και κάποια ακόμη...Δεν έχω πολύ ελεύθερο χρόνο, γιατί είμαι και μητέρα ... τεσσάρων παιδιών!


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου