Τρίτη, 21 Μαΐου 2013

Πολλά ευχαριστώ και μία συγνώμη...

Ήμουν έφηβη όταν πρωτοδιάβασα Paulo Coelho...ξεχώρισα πολλά φιλοσοφήματά του αλλά ένα τυπώθηκε μέσα μου: " Είναι ανώφελο να μιλάς για την αγάπη μιας και αυτή έχει την δική της γλώσσα και μιλά από μόνη της..." Αρχικά το συσχέτισα με την ερωτική αγάπη...μια παραλλαγή του " ο έρωτας και ο βήχας δεν κρύβονται"...μεγαλώνοντας όμως του έδωσα πολλές προεκτάσεις....
Δεν ξέρω γιατί δεν ήρθε στο μυαλό μου όταν άρχισα να χορεύω μαζί σας αυτό τον υπέροχο χορό της αγάπης και της προσφοράς...τότε στο bazaar  της Πτολεμαίδας ή αργότερα με τα συρτάρια..τα διάφορα φιλανθρωπικά bazaar που ακολούθησαν....Άγνωστο πως δουλεύει το μυαλό...Τον θυμήθηκα ξαφνικά στην έκθεση των κουμπαράδων στην Πάτρα...όταν  η Βίκυ (η ποδηλάτισσα) με βοήθησε στην επιλογή τσαγιέρας....(ναι ναι αυτές της Νάσιας από το lacasida de amistad). 
"Είναι η  τσαγιέρα της Αγάπης" είπε κοιτώντας αυτή που είχα στα χέρια... και την πήρα!!! Την κοιτούσα σε όλη την επιστροφή...και η τσαγιέρα της Αγάπης μου μίλησε για την αγάπη της Νάσιας για αυτά που δημιουργεί...και μοιράζεται μαζί μας....



Την επόμενη μέρα είχα δέμα στο ταχυδρομείο...Ανύποπτη τελείως για το τι θα παραλάμβανα...ένοιωσα πάλι να μου μιλάει η αγάπη ανοίγοντας το δέμα...Το δικό μας "Πνεύμα των Χριστουγέννων" όπως αποκαλούσα μέχρι τώρα την marilise στα κορίτσια.... πήρε την μορφή της Αγάπης...Πως δεν το είχα σκεφτεί νωρίτερα??? Αυτή και αν έχει την δική της γλώσσα!!! Κάθε ανάρτηση και στα δύο σπιτάκια....η αγάπη που μιλάει από μόνη της!!!



Πράξη τρίτη, ξανά με την Βίκυ...την Βίκυ που με έκανε να ντραπώ που δεν είχα κάτι να της προσφέρω πέρα από την χαρά μου που ήρθε μαζί με την υπόλοιπη παρέα Ναύπακτο...Το σπιτάκι της ευτυχίας...ένας υπέροχος κουμπαράς που ανήκει στις αναρτήσεις που εγώ έχασα αλλά και που μέσα στο περιορισμένο του χρόνου που είχα όταν επισκέφτηκα την έκθεση δεν εντόπισα...Το σπιτάκι αυτό μου μίλησε για κάτι που ήξερα...την αγάπη της προσφοράς που διακατέχει την Βίκυ...αλλά και για την ευτυχία που φαντάζομαι ότι εισπράττει δίνοντας.... 



Μόλις βρήκα λίγο χρόνο, επισκέφτηκα τα σπιτάκια της γειτονιάς και πλημμύρισα από εικόνες αγάπης....αγάπης που μοιράζεται απλόχερα....αγάπης που ενώνει γνωστές-άγνωστες σε ένα κοινό σκοπό....αγάπης άδολης που δεν περιμένει αναγνώριση και ανταλλαγές....
Διάβασα ξανά τα λόγια της  Μαρίας Βιλλιώτη....
"....Για μερικές ''αγάπες'' χρειάζεται τύχη...παίζει ρόλο που γεννήθηκες, από ποιους, ποιοι βρέθηκαν στον δρόμο σου...για τις άλλες όμως χρειάζεται μόνο ν'ανοίξεις την καρδιά σου. Να διώξεις το ''εγώ'' και την καχυποψία και να απλώσεις το χέρι σου προσφέροντάς την..."
Ήταν τότε που θυμήθηκα τα λόγια του μπαμπά μου....
"Όταν προσφέρεις  κάτι  θα πρέπει να το φτιάξεις με όλη σου την ψυχή, να χαρίζεις μαζί με αυτό ολόκληρο τον εαυτό σου. Μόνο τότε θα μπορείς να πεις ότι πρόσφερες αγάπη. Αν δε γίνει έτσι, θα έχεις στείλει κάτι απλά για να βοηθήσεις...δίνεις βοήθεια που δεν την χρειάζεται κανείς τελικά γιατί δεν έχει δοθεί σωστά."
 Το θυμήθηκα λίγο αργά....Βασανίζω το μυαλό μου τις τελευταίες μέρες και κατέληξα στο ότι οφείλω ένα συγνώμη γιατί θέλοντας να μην έρθω με άδεια χέρια στην Πάτρα....να πως μπήκε χωρίς να το πάρω τότε είδηση στην μέση το άτιμο το "εγώ"....οδηγήθηκα να αναπροσαρμόσω κυριολεκτικά εκ του προχείρου κάποιες παλιές κατασκευές...κάτι το οποίο δεσμεύομαι να μην ξανακάνω ποτέ!
Από την στιγμή εκείνη όμως, βασανίστηκα αρκετά στο αν πίσω από την προσφορά βρίσκεται και κάποιο ίχνος ανάγκης να νοιώσεις ή ακόμη και να φανείς καλύτερος άνθρωπος....αν έτσι μειώνεις υποσυνείδητες ενοχές για το ότι είσαι σε κάπως καλύτερη μοίρα από άλλους...ή αν πολύ απλά αυτό είναι η δυναμική της αγάπης προς τον συνάνθρωπο και το δικό μας πετραδάκι σε ένα καλύτερο κόσμο, όπως πίστευα ως τώρα...Δεν θα σας πω πως κατέληξα κάπου...Μπήκα σε διάφορα μονοπάτια σκέψεων...και ακόμη ταξιδεύω μέσα τους...έχοντας όμως πλήρη επίγνωση ότι θέλω να προσφέρω...

14 σχόλια:

  1. Άσπα μου οι προβληματισμοί σου είναι πολλοί σωστοί και τους κάνω κι εγώ κατά καιρούς. Δεν προσφέρουν όλοι με το ίδιο σκεπτικό φυσικά. Ο καθένας έχει τους δικούς του λόγους... το θέμα είναι όμως να ψάξουμε να βρούμε αυτό που ωθεί εμάς. Το ''εγώ'' είναι πολύ δυνατό κοριτσάκι μου και μας κυριεύει συχνά. Αυτό πρέπει να παλεύουμε καθημερινά, αν θέλουμε να είμαστε εντάξει. Όσο ο εαυτούλης μας φαντάζει μέσα μας παραπάνω σπουδαίος και ξεχωριστός απ'όσο του αναλογεί κι όσο νομίζουμε πως είμαστε κάτι παραπάνω από τον διπλανό μας, η κάθε προσπάθεια για προσφορά θα πηγαίνει χαμένη στο τέλος. Ξέρεις δεν είναι μόνο τα χρήματα που μπορεί κάποιος να προσφέρει... αυτό νομίζω είναι το πιο εύκολο. Το να κρατήσεις το χέρι ενός ανθρώπου που υποφέρει, που πονά... για τον οποιοδήποτε λόγο... είναι πολύ σπουδαιότερο τις περισσότερες φορές. Μεγάλη συζήτηση... χαίρομαι που την ξεκίνησες. Τα φιλιά μου Ασπασούλα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μέχρι πρότινος πίστευα πως δεν υπάρχει σκεπτικό πίσω από την προσφορά...και με πείραξε η συνειδητοποίηση ότι έδωσα κάτι απλά για να μην φανεί ότι δεν έδωσα! Ακόμη τώρα δεν πιστεύω ότι το έκανα για να φανώ καλή αλλά δεν παύει να ήταν εγωιστική η πρόθεση...Έτσι οδηγήθηκα στο να ψάχνω αν κρύβεται κάτι πίσω από κάθε άλλη προσφορά...Μπορείς να χαρίζεις κάτι με όλη σου την ψυχή και να μην περιέχει ολόκληρο τον εαυτό σου? Μπορείς τελικά...Θέτεις όμως και κάτι που μου δίνει ένα ακόμη προβληματισμό.Να νοιώσουμε ή να φανούμε καλύτεροι άνθρωποι στα δικά μας μάτια σε σχέση με αυτό που πίστεύαμε ότι είμαστε ...έλεγα εγώ...να νομίζουμε ότι είμαστε καλύτεροι από τον διπλανό μας...προσθέτεις εσύ...

      Διαγραφή
  2. Δεν υπάρχει καλύτερο πράγμα από τις σκέψεις που μας κάνουν να αναρωτιόμαστε ποιό είναι το σωστο ή πιο είναι το σωστότερο.
    Μπορεί να μην έχει τέλος αυτή η ιστορία αλλά πίστεψέ με, αυτό μαζί με τους ιδιαίτερους ανθρώπους που γνωρίζουμε στη ζωή μας, βοηθάει να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι συζήτηση που πρέπει να γίνει όμως Φλωρίτσα...βοηθάει την βουτιά στα εσώψυχα μας και την αυτόγνωσία με σκοπό την βελτίωση...

      Διαγραφή
  3. ΚΑΛΗ ΣΟΥ ΜΕΡΑ ΚΑΛΗ ΜΟΥ ΑΣΠΑΣΙΑ!!!!
    ΕΧΕΙΣ ΔΙΚΙΟ ΝΑ ΑΝΑΡΩΤΙΕΣΑΙ, ΜΗΠΩΣ ΚΙ ΕΓΩ ΔΕΝ ΚΑΝΩ ΤΟ ΙΔΙΟ;
    ΑΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΚΑΤΑΛΗΓΩ ΚΑΠΟΥ, ΑΛΛΕΣ ΟΧΙ!!!!
    ΜΗΝ ΑΠΟΛΟΓΕΙΣΑΙ ΓΙΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΦΕΡΕΣ!!!
    ΗΤΑΝ ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΑ!!
    ΟΣΟ ΜΕΓΑΛΩΝΟΥΜΕ ΜΑΘΑΙΝΟΥΜΕ!!
    ΠΟΛΥ ΣΩΣΤΑ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΣΟΥ, ΘΑ ΤΑ ΦΥΛΑΞΩ!
    ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ!!!!!
    ΦΙΛΙΑ ΣΤΙΣ ΚΟΥΚΛΕΣ ΣΟΥ!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το θέμα δεν είναι τελικά αν κάτι είναι ωραίο ή όχι αλλά το γιατί έγινε...Θα με ενδιέφερε να μάθω που καταλήγουν οι ανά καιρούς προβληματισμοί σας...

      Διαγραφή
  4. Κορίτσι μου,γλυκό,καλά σου ταξίδια στις θάλασσες τις σκέψεις.Είσαι καραβοκύρης με ψυχή για αυτό όταν ανταμώνεις ύφαλο μη μου στενοχωριέσαι.Έχει πολλούς μέσα μας μα θα τους καταφέρεις!
    Φιλιά τρυφερά σαν την καρδούλα σου!
    Καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτοί οι εσωτερικοί ύφαλοι και ακόμη περισσότερο τα δαιμόνια που κρύβονται στην σκοτεινή πλευρά του εαυτού μας θέλουν πολλή ψυχή για να φανερωθούν και ακόμη περισσότερη εσωτερική δύναμη για να τους προσπεράσεις αλώβητος...Την έχω??? Βασίζομαι στην βοήθειά σας ...Φιλάκια καλή μου!!

      Διαγραφή
  5. Καλησπέρα Ασπούλα μου.... σίγουρα όταν προσφέρεις κάτι πρέπει να το προσφέρεις με την ψυχή σου, έστω και αν αυτό το κάτι είναι απλά ένα χαμόγελο που θα αγγίξει την ψυχή του άλλου, θα τον κάνει να νοιώσει διαφορετικά... και εσύ πραγματικά νομίζω πως ότι κάνεις το κάνεις με την ψυχή σου και αυτό το δείχνεις... το δείχνουν τα μάτια σου... το χαμόγελο σου... η ζεστή αγκαλιά σου!!!!! Πολλά πολλά φιλιά!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Άσπα μου εξαιρετική γραφή,η λογοτεχνία στο φόρτε της,όντως κατάθεση ψυχής!Συγχαρητήρια κορίτσι μου,γράφτηκα και φυσικά ακολουθώ!σε περιμένω και απο το δικό μου για ποίηη και μουσική!καλό βραδάκι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Καλημέρα και καλή εβδομάδα!Συμφωνώ πως όταν δημιουργούμε ή προσφέρουμε κάτι πρέπει αυτό να γίνετε με όλη μας την ψυχή!Έχω αναρωτηθεί και εγώ για το θέμα της προσφοράς και τους λόγους που μας οδηγούν κάθε φορά σε αυτήν!Είναι πολύ μεγάλο ζήτημα και σίγουρα πολλοί παράγοντες που συμβάλουν ασυνείδητα,όπως τα θέλω μας,τα βιώματα μας κ.λ.π. Έχω καταλήξει στο οτι σημασία για εμένα πλέον έχει μόνο το αποτέλεσμα το ότι βοηθάς κάποιον με τις πράξεις σου!Φιλάκια πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. τι να πω , τι να πρωτοπω , δεν εχω λογια με συγκινησες παλι λατρεμενη μου , τα αξιζεις ολα τουτα και αλλα πολλα πολλα φως μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. ναι Ασπασία μου,όταν δίνουμε δεν περιμένουμε τίποτα.όμως ο πλανήτης μας έχει τέτοια δύναμη,και επιστρέφει πάντα αυτά που κάνουμε.Από άλλες πηγές,δεν έχει σημασία.
    Η τσαγιέρα είναι σαν μαγικό λυχνάρι,καλά έκανες και την πήρες!!!
    Πολλά φιλιά και να σου πηγαίνουν όλα καλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. προσπαθώ εδώ να σας μαζέψω-))
    http://pinterest.com/christagreece/blog-friends/

    ΑπάντησηΔιαγραφή