Δευτέρα, 11 Μαρτίου 2013

Ένα μεγάλο ευχαριστώ...

Καλημέρα σας φίλοι μου...Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για την συμπαράστασή σας στην απώλειά μου...Σε κάποιους έστειλα και email αλλά μόλις σήμερα διαπίστωσα ότι τα έστελνα σε noreply-comment email....Τα λόγια σας, τα τηλεφωνήματά σας  με συγκίνησαν ποικιλοτρόπως...Θέλησα από την αρχή να σας "καλέσω" όπως όλους τους συγγενείς...να του ευχηθείτε καλό ταξίδι...καλό παράδεισο...αιωνία η μνήμη... Να μοιραστώ μαζί σας τον πόνο μου...και σας ευχαριστώ που ανταποκριθήκατε... Μπορεί να λέει ο λαός ότι δεν ορφανεύεις στα 42 σου αλλά νοιώθω ορφανή .... Έχασα την πιο σταθερή ίσως αξία της ζωής μου...το πιο ζωντανό παράδειγμα πίστης... δύναμης... κουράγιου...θέλησης...αγωνιστικότητας...και πολλά ακόμη που σημάδεψαν αυτό που είμαι...Δεν θέλω να του πλέξω το εγκώμιο...αφήνω δύο φωτογραφίες να μιλήσουν....να δείξουν την ψυχή του...

Στην εκκλησία που λειτουργούσε ...2001

Στην Μονή Αγάθωνος...2006 

Θεωρώ παράλειψη να μην μοιραστώ μαζί σας αυτό που εγώ λαμβάνω ως το τελευταίο του δίδαγμα...το τελευταίο μάθημα στάσης ζωής...
Έχουν περάσει ήδη 42 μέρες από την ημέρα που "έφυγε"..."εκοιμήθη" όπως θα έλεγε ο ίδιος...Τον κηδέψαμε την ημέρα των τριών ιεραρχών και το Σάββατο είχαμε το μνημόσυνο των σαράντα ημερών...ακριβώς σαράντα μέρες και ήταν το πρώτο ψυχοσάββατο...Αν ήταν εδώ είμαι σίγουρη ότι θα μου έλεγε ότι αυτό είναι απόδειξη ότι η θρησκεία μας είναι ζωντανή...σημάδι ότι θα ξαναλειτουργεί πλέον πλησίον Του..
Δεν θα πω ψέμματα...άλλοτε θα γελούσα...
Ποτέ δεν είχα την τόσο βαθιά πίστη του...κι έπειτα ποτέ μου δεν κατάφερα τελικά να εξοικιωθώ με την ιδέα του θανάτου ως νέα αρχή... Πάλεψα πολύ όταν έχασα την αδερφή μου μόλις στα 30 χρόνια της...διάβασα πολλά βιβλία...Νόμιζα πως τα κατάφερα...να καταλάβω....να συμφιλιωθώ με τον θάνατο αλλά και με τις βουλές του Κυρίου ....αλλά μετά πέθανε η 34χρονη κουνιάδα μου και ξαναγυρίσαν οι αμφιβολίες...ο κλονισμός....Στενοχωριόταν όταν με άκουγε να του αντιλέγω σε όσα πίστευε..."Νοιώθω ότι βγαίνεις από τον δρόμο του Θεού..."
Βλέποντας τον μπαμπά μου όμως να κοιμάται τόσο ειρηνικά...τόσο ήρεμο...τόσο  72χρονο το κατά πολύ εν ζωή γερασμένο του πρόσωπο από την 20ετή και πλέον μάχη που έδινε ως νεφροπαθής υπό αιμοκάθαρση...και με τα τόσα άλλα προβλήματα που είχαν δημιουργηθεί στην πορεία...μου ήρθε στο μυαλό κάτι που έλεγε συχνά όταν δυσανασχετούσα με διάφορα ιατρικά λάθη που του στοίχιζαν έξτρα ταλαιπωρία..."Για να απολαύσουμε γλυκό Παράδεισο, πρέπει να έχουμε το διαβατήριο των δοκιμασιών στο χέρι..κι εγώ όσο δοκιμάζεται το σώμα μου, το νοιώθω...αγιάζεται η ψυχή μου..Θα το δεις μια μέρα..." Ένοιωσα πως αυτό έβλεπα... το τελευταίο μήνυμα...Θα σας φανεί ίσως χαζό...Δεν άντεξα και τον φωτογράφισα...  Θα τελειώσω αυτή μου την κατάθεση ψυχής με ένα μεγάλο ευχαριστώ σε αυτό τον άνθρωπο που με έφερε στην ζωή και μου έδωσε τα εφόδια να πορευτώ ....ακόμη και χωρίς αυτόν....
Θα επιστρέψω συντόμως...Ακόμη περνάμε πολλές ώρες στην μαμά μου ... ο άλλος θαυμαστός άνθρωπος της ζωής μου....Ένας βράχος που δεν πτοήθηκε από τα κύματα τόσα χρόνια... προσπαθεί να βρει τον ρυθμό και το νόημα της ζωής της μετά από δύο μεγάλες απώλειες....
Κλείνω με την τελευταία φράση του επικήδειου ενός άλλοτε συλλειτουργού του μπαμπά μου ...
Γαλήνη θεϊκή άς απλωθή στό μνήμα σου τριγύρω, όπως συμβολικά, επί τόσες δεκαετίες σκόρπιζες μέ τό θυμιατό σου τό μύρο.

19 σχόλια:

  1. Λυπάμαι πολύ για την απώλειά σου, Άσπα. Δεν είχα δει την προηγούμενη ανάρτησή σου και δεν ήξερα... Να είσαι καλά, γερή πάντα, να τον θυμάσαι και να είσαι σίγουρη ότι κι εκείνος θα είναι πάντα κοντά σου, όπου κι αν βρίσκεσαι. Ας είναι ελάφρυ το χώμα που τον σκεπάζει και καλό Παράδεισο να έχει...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Άσπα μου με συγκλόνισε η ανάρτησή σου.
    Ενώνω και εγώ τα συλλυπητήρια μου με τα λόγια του ιερέα που είπε στον επικήδειο.
    Κράτα στη θύμησή σου αυτόν τον υπέροχο άνθρωπο. Καλό του ταξίδι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Δεν είμαι καλή στα παρηγορητικά λόγια... όμως νιώθω τον πόνο σου γιατί κι εγώ έχω χάσει τον μπαμπά μου που ήταν ότι πολυτιμότερο είχα στη ζωή μου.
    Φαντάζομαι πως με την ευχή του θα μπορέσεις να συνεχίσεις με τη δύναμη που εκείνος σου δίδαξε...
    Τα φιλιά μου και την αγάπη μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Να ζήσεις πολλά πολλά χρόνια και να τον θυμάσαι τον πατέρα σου, Ασπα μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Σε αγαπώ γλυκειά μου!!!
    Εμένα ο δικός μου μηχανισμός επιβίωσης είναι να σκέφτομαι συμπαντικά!! Δεν συμβιβάζομαι με το κενό αλλά μαθαίνω να ζω με αυτό!! Λέω έτσι έπρεπε να γίνει για να αντέχω..Δυστυχώς το να μάθουμε να αντιμετωπίζουμε την απώλεια δεν θα μας το διδάξει κανένα σχολείο. Ο μπαμπάκας σου θα σε προστατεύει από κει ψηλά!! ήμαστε ψυχές ντυμένες σάρκα.. Να σαι καλά να τον θυμάσαι και κάνε κουράγιο!!
    Τα φιλιά μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Οταν νιωθεις οτι λυγιζεις να θυμασαι τι ήθελε εκεινος να κανεις αυτό θα σου δίνει μεγαλη γαληνη και ικανοποιηση...να εισαι καλα να τον θυμασαι αυτό θα ήθελε...φιλώ σε. ....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Άσπα μου να είσαι καλά να τον θυμάσαι τον πατερούλη σου πάντα με αγάπη... και να είσαι σίγουρη πως μαζί με την αδελφούλα σου από εκεί ψηλά θα είναι πάντα κοντά σου και θα σε προστατεύει!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. ΑΣΠΑ ΜΟΥ Σ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΥ ΜΟΙΡΑΣΤΗΚΕΣ ΜΑΖΙ ΜΑΣ ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΣΟΥ!!!!!
    Ο ΠΑΤΕΡΟΥΛΗΣ ΣΟΥ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΦΥΛΑΚΑΣ ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΑΣ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΨΗΛΑ!!!!
    ΕΧΕΙΣ ΔΙΚΙΟ, Η ΑΠΩΛΕΙΑ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΤΕ!!!
    ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΤΟΝ ΕΙΧΑ ΓΝΩΡΙΣΕΙ.
    Η ΜΟΡΦΗ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΜΟΡΦΗ ΑΓΙΟΥ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΛΕΓΟΜΕΝΑ ΣΟΥ ΕΤΣΙ ΘΑ ΗΤΑΝ!!!!
    ΝΑ ΘΥΜΑΣΑΙ ΠΑΝΤΑ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΠΟΥ ΕΖΗΣΕ ΚΑΙ ΣΑΣ ΜΕΓΑΛΩΣΕ ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΣ ΛΕΣ ΚΙ ΕΜΑΣ ΠΟΤΕ ΠΟΤΕ ΚΑΜΙΑ ΝΟΥΘΕΣΙΑ ΤΟΥ!
    Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΤΟΝ ΑΝΑΠΑΥΣΕΙ!!!
    ΣΕ ΦΙΛΩ!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Ο μπαμπά σου Ασπα μου σίγουρα θα σας προσέχει και θα σας προστατεύει από εκεί που βρίσκετε. Να είσαι καλά να τον θυμάσαι πάντα με αγάπη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Να εισαι καλα κοριτσακι μου γιατι και εκεινος αυτο θα θελει να βλεπει απο εκει που ειναι!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Συλληπητήρια και να θυμάσαι ότι θα είναι για παντα στην καρδιά και το μυαλό σου ,οι δικοί μας ανθρωποι δε φεύγουν ποτέ απο κοντά μας,φιλιά και μια μεγάλη αγκαλιά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Ασπα δεν ειδα την προηγουμενη αναρτηση σου.Τα συλλυπητηρια μου και καλη αναπαυση στον πατερα σου.
    Να εισαι καλα να τον θυμασαι Ασπα μου.Τα φιλια μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Να ξέρεις κορίτσι μου, οι γονείς μας "δεν φεύγουν" ποτέ, ζουν αιώνια στην καρδιά μας και σε κάθε δύσκολη στιγμή η σκέψη τους μας βοηθά σαν να είναι δίπλα μας. Ο χρόνος σιγά σιγά να απαλύνει την 'ελλειψή του. Φιλάκια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Καλημέρα Ασπα.Ευχομαι μέ τόν καιρό,ο πόνος σου νά απαλύνει,από τήν απώλεια τού αγαπημένου σου πατέρα.Νά είσαι καλά νά τόν θυμάσαι.Φιλιά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Καλησπέρα Άσπα μου!!!!τα θερμά μου συλλυπητήρια για τον πατερούλη σου!!!!να είσαι καλά να τον θυμάσαι!!!!!έχω χάσει τη μητέρα μου 10 χρόνια τώρα και δεν έχει περάσει μέρα που να μην την σκεφτώ να μη ρίξω το βλέμμα μου στη φωτογραφία της....32 χρόνων ήταν και ο κουνιάδος μου όταν σκοτώθηκε....μεγάλη απώλεια....δε φεύγουν ποτέ από κοντά μας όμως!έχει μια τόσο γαλήνια μορφή ο πατερούλης σου!!!!καλό παράδεισο να έχει!!!!να σαι καλά γλυκιά μου!!!!πάρε το χρόνο σου και όλα θα γίνουν!!!!!φιλιά!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Να είσαι καλά και να τον θυμάσαι τον πατέρα σου Άσπα μου...
    Καλόν παράδεισο να έχει...
    Δύναμη σου εύχομαι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Καλησπέρα Άσπα μου τα συλλυπητήρια μου για το χαμό του πατέρα σου. Αιωνία του η μνήμη και ελαφρύ το χώμα που θα το σκεπάσει. Κουράγιο αυτό μπορώ να σου ευχηθώ... Δυστυχώς σε καταλαβαίνω πως νιώθεις γιατί έχασα τον πατέρα μου στα 27 μου... Νομίζω ότι είτε είσαι 27, 35 ή 42 δεν αλλάζει ο πόνος.... Να είσαι πάντα γερή και δυνατή να τον θυμάσαι!..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Συγκλονιστική ανάρτηση!!!!
    Στις φωτογραφίες φαίνεται, φωνάζει θα έλεγα, η Αγιοσύνη του! Ας είναι αναπαυμένη η ψυχούλα του.... θα σας βλέπει από ψηλά και θα σας στέλνει την ευλογία του!!!! Να είστε καλά να τον θυμόσαστε κι' ας μείνει φωτεινό παράδειγμα στα βήματα σας....
    Την αγάπη μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Έχω καιρό να περάσω...θα τα δω όλα σιγά σιγά... Αυτή σου η ανάρτηση όμως είναι ξεχωριστή.Συμπάσχω έχοντας βιώσει την απώλεια και των δύο γονιών...και σε σύντομο χρονικό διάστημα. Η μαμά μου μόλις τώρα την Μ.Εβδομάδα. Με την απώλεια νομίζω πως μπορώ να συμβιβαστώ...με την ταλαιπωρία όμως και τις δοκιμασίες πριν το τέλος, δεν ξέρω αν θα μπορέσω. Υπάρχουν άνθρωποι που φεύγουν απλά, ήσυχα, χωρίς να κουραστούν και να κουράσουν. Και κάποιοι περνούν τ'απίστευτα... Το γιατί θα με βασανίζει πάντα.Φιλιά πολλά Ασπασούλα μου και μια αγκαλιά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή