Ανοιχτό βιβλίο...

Ανοιχτό βιβλίο....η ζωή μου όλη....Πάντα το έκανα αυτό...λάθος....σωστό ακόμη δεν έχω καταλήξει...Γεγονός πάντως είναι πως δεν κρατάω και πολλά για μένα...εννοείται εκτός από αυτά που μου έχουν εμπιστευτεί...Εκεί είμαι "τάφος"!!! Η αλήθεια είναι πως και να ήθελα να κρύψω κάτι δεν θα μπορούσα...αποτυπώνονται στο πρόσωπό μου!!! Πάντα πίστευα πως χαρά που μοιράζεται πολλαπλασιάζεται ενώ ο πόνος όταν μοιραστεί διαιρείται...Βέβαια η έκβαση εξαρτάται και από τον αποδέκτη...αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μας τώρα...
Ο πρόλογος αυτός έχει να κάνει με τον λόγο που λάτρεψα τα open books...τα θαύμασα σε πολλές εκδοχές σε σπιτάκια άλλων αλλά και στο fb, ώσπου βρέθηκα μπροστά σε μια εγκυκλοπαίδεια που είχαν πετάξει (!) στα σκουπίδια...Την μάζεψα...ο άντρας μου απόρησε για άλλη μια φορά...η αλήθεια είναι ότι και την δική μας πλέον δεν την ανοίγει κανείς...αλλά την κρατάω λόγω συναισθηματικής αξίας (!)..."Αυτά θα γίνουν οι φετινές μου κάρτες " του είπα και ξεκίνησα...να πειραματίζομαι...
Τα πρώτα αποτελέσματα σας παρουσιάζω σήμερα ....που ήδη έχουν βρεί τους παραλήπτες τους...και έπεται συνέχεια...Αυτές όμως οι περίεργες κάρτες είναι και η συμμετοχή μου στον διαγωνισμό που κάνει το Δελφινάκι της γειτονιάς...αλλά και η πρώτη μου συμμετοχή στο χριστουγεννιάτικο πανηγύρι!!!

Δεν λέω ακόμη καλά Χριστούγεννα...θα ξαναχτυπήσω την πόρτα σας!!! 

life does not have to be perfect to be beautiful

Χτυπώ ξανά την πόρτα της γειτονιάς...Έβαλα κάτω τα δεδομένα μου...τις σκέψεις μου...τα συναισθήματά μου...και οδηγήθηκα στον τίτλο της σημερινής ανάρτησης....Σύντροφός μου σε όλο αυτό το ταξίδι, στάθηκε μια ανάρτηση της Νικολέττας...μια φίλη που με βρήκε την ημέρα που έριχνα αυλαία...Δεν ξέρω αν την γνωρίζετε ....αλλά στο σπιτάκι της, θα βρείτε πολλά ενδιαφέροντα και μέσα σε αυτά μια ανάρτηση με τίτλο "κυνηγώντας ανεμόμυλους"  Μου γέννησε πολλά επιπλέον ερωτήματα....μια ακόμη βουτιά...Είδα τα πράγματα ξανά από την αρχή...με νέο σκεπτικό...όχι μέσα από το συναίσθημα αλλά από την λογική...μια λογική που κάποιες φορές έμοιαζε του παραλόγου...αλλά μέσα από αυτή την διαδικασία διέκρινα τους παραδρόμους στους οποίους κάποιες φορές χανόμουν και τους ανεμόμυλους που κυνηγούσα , έδωσα σε κάποιους ξανά την πραγματική τους αξία και τον ρόλο που θέλω να έχουν ή να μην έχουν στην οπτική μου για την ζωή και τον άνθρωπο...έκανα ένα ξεκαθάρισμα στους "γίγαντες" που απειλούσαν όσα προστατεύω και πιστεύω...προσπάθησα να δω που και αν η φαντασία μεγαλοποιούσε ή δημιουργούσε έναν εχθρό και κατέληξα σε πολλά και ενδιαφέροντα...
Έμαθα πολλά μέσα από αυτό το ταξίδι μα θα επανέλθω σ'αυτά αργότερα....Σήμερα στέκομαι στο ότι ψάχνω πια μόνο τις δικές μου σκέψεις και αποφάσεις και όχι τα γιατί πίσω από τις σκέψεις και αποφάσεις των άλλων...που με βάζουν σε άγνωστους παραδρόμους...Είμαι υπόλογη εξάλλου μόνο για την δική μου στάση και θα πράττω κατά συνείδηση....και  ναι δέχτηκα ότι υπάρχουν και άνθρωποι που σκέφτονται διαφορετικά...που δεν βλέπουν το σημαίνον πίσω από τα σημαινόμενα...αλλά θα τους κρίνει Άλλος...εγώ πρέπει να φροντίσω να διακρίνω αν... και μέχρι που... τους θέλω στην ζωή μου...Διέκρινα ότι κακώς απομακρύνθηκα από ανθρώπους σαν εσάς που έχουν "μιλήσει" στην ψυχή μου και κατέληξα στο ότι η ζωή είναι πιο όμορφη μαζί σας....
Η ζωή δεν χρειάζεται να είναι τέλεια για να είναι όμορφη.... και το ίδιο ισχύει και για τον κόσμο....Με δεδομένο ότι η ζωή πάει παρέα με την ελπίδα, συγκεντρώθηκα ξανά στα "αδιάφορα" παιδιά του σήμερα...την ελπίδα του αύριο....αλλά και στον λόγο που ήρθα αρχικά στην γειτονιά και ξαναπιάνω τον χορό μαζί σας...αν υπάρχει ακόμη κενή θέση!!!
Οριστικό αυτή την φορά... ήρθα για να μείνω... και θα βαρεθείτε να με βλέπετε...Θυμάστε όταν πρωτοξεκίνησα???Άραχνες έπιασε το σπιτάκι μου με τα ψυχοπλακωτικά μου...Θα ξεαραχνιάσω σιγά σιγά παρουσιάζοντάς σας όσα έφτιαχνα το διάστημα που έλειπα...Την μεταβολή διάθεσης θα την καταλάβετε...όσες με ξέρετε μέσα από αυτά...Φιλάκια λοιπόν....με μια πρώτη δόση... όχι Χριστουγεννιάτικη...

προσωρινοί...τίτλοι τέλους!!!

Καιρό παλεύω να κάνω ανάρτηση...μα κάτι με κρατά...Σήμερα όμως κάτι με ωθεί ξανά εδώ....
Κατηγορώ καιρό τώρα όσους μου (μας) στέρησαν διάφορα....που αποφασίζουν για μας χωρίς να λαμβάνουν υπόψιν όλες τις παραμέτρους.... που έχουν την εξουσία και την ασκούν παραβλέποντας τον πόνο αλλά και την οργή που προκαλούν...
Σήμερα νοιώθω  πιο προβληματισμένη ... πιο απογοητευμένη....γιατί συνειδητοποίηα ότι ο καθένας μας όταν έχει όποια εξουσία το ίδιο κάνει...από την θέση που βρίσκεται...Την ασκεί παραβλέποντας....κάτι...μικρό...ασήμαντο...την ψυχή του οποιουδήποτε άλλου!!!
Μπορεί άραγε κάποιος σε οποιαδήποτε φάση της ζωής να αποφασίσει για το καλό κάποιου άλλου??? Πολλές φορές δεν γνωρίζουμε το καλό το δικό μας....και είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε το καλό του άλλου??? Μπορούμε με ελαφρά την συνείδηση να προκαταβάλλουμε το μέλλον και να σπεύσουμε να πάρουμε απόφαση για...το καλό του??? Μπορούμε να κοιμόμαστε ήσυχοι ότι κάναμε το σωστό όταν υπάρχει έστω μια πιθανότητα αντί για τον δρόμο της αρετής να τον στέλνουμε στο δρόμο της κακίας????
Δεν καταλαβαίνετε τίποτα...απ' όσα γράφω....Δεν είμαι σαφής θα πείτε....οπότε γιατί γράφω????Γιατί συνειδητοποιώ σιγά σιγά  ότι το blogging ήταν το καταφύγιό μου  σε έναν εικονικό κόσμο....γεμάτο από ανθρώπους που με καταλαβαίναν ακόμη και αν δεν ήμουν σαφής...Πάει...τώρα σας μπέρδεψα τελείως... Κι όμως σήμερα συνειδητοποίησα ότι έτρεξα εδώ που δεν θα βρω μικρότητες.... ζήλιες... κακίες... Εδώ που όλα είναι ιδανικά...αγάπη για τον συνάνθρωπο...αλληλεγγύη...χαρά της δημιουργίας...ένας μικρόκοσμος που αν άπλωνε τα χέρια θα μπορούσε να  χρωματίσει κάθε ασχήμια του πραγματικού κόσμου και να διώξει κάθε σκιά...Αυτό ένοιωθα άλλωστε σε κάθε σχόλιό σας ή μήνυμα...άσχετα αν τελευταία δεν απαντώ...Έναν κόσμο που με έκανε δυνατή μέσα από την δύναμή του και την πίστη ότι θα μπορούσε να δημιουργήσει τον ιδανικό κόσμο που πάντα γύρευα... Ο κόσμος όμως απέχει πολύ περισσότερο απ' ότι νόμιζα από το ιδανικό....κάνοντας ακατόρθωτο το να καλυτερεύσει... Ίσως αυτή η συνειδητοποίηση υποσυνείδητα να έγινε νωρίτερα....ίσως αυτό να φταίει που απέχω...Νοιώθω ότι κρυβόμουν και δεν μπορώ να κρύβομαι άλλο εδώ...να υποκρίνομαι ότι επειδή υπάρχει αγάπη στην ιντερνική γειτονιά...υπάρχει και στην πραγματική μου...Κανείς δεν μοιράζει απλόχερα  αγάπη εκεί έξω...Χαθήκαν τα ιδανικά και οι αξίες....το χρεώνουμε με ευκολία στους νέους...γιατί χάσαμε την πίστη μας σε αυτούς....λες και δεν φταίμε κι εμείς που οδηγήθηκαν εδώ...Δεν υπάρχουν άτομα να μάχονται για το κοινό καλό....μόνο για το ατομικό καλό και την οποιαδήποτε επιβίωση...Ο παραδειγματισμός λειτουργεί πλέον αντίστροφα....ως τιμωρία...τιμωρώ εσένα για να σιωπήσουν οι άλλοι...
Νοιώθω πολύ μικρή για να καλυτερέψω τον κόσμο...Τι ειρωνεία...στην προηγούμενη ανάρτηση ένοιωθα "μεγάλη"...!!! Που πήγε η ελπίδα....μην ρωτάτε...τσαλαπατήθηκε σήμερα μαζί με την συνειδητοποίηση ότι δεν μπόρεσα να στοιχειοθετήσω σωστά την άποψή μου ενάντια σε ένα "σταύρωσον αυτόν"... Μαζί της έπεσε στην μάχη και η αισιοδοξία...ανήκει πλέον στο κοριτσάκι που πέταγε στο ροζ συννεφάκι...σήμερα όμως είναι γυναίκα που έχει "χάσει" πολλά για να συνεχίζει να ονειροβατεί...Άνοιξα "χάσμα" που δεν κλείνει και δεν θέλω και η ίδια να κλείσω...Το μόνο μου κέρδος για άλλη μια φορά....η καθαρή συνείδηση!!
Βουλιάζω και παραληλώ θα πείτε...κρίμα η καημένη... Βουλιάζω ναι...είμαι σε λάθος τόπο...λάθος στιγμή...Ο κακός ο χρόνος φεύγει...μα γιατί μου φαίνεται ότι θα αργήσει???
Σήμερα δεν θα πω ότι θα ξαναγυρίσω σύντομα...είμαι σίγουρη ότι δεν θα το κάνω....νοιώθω ότι πλέον απέχω από όσα πιστεύετε .... από όσα πρεσβεύει για μένα η γειτονιά....Νοιώθω παραφωνία...Δεν ξέρω πόσο θα μου πάρει...αλλά εδώ θα γυρίσω όταν θα είμαι πάλι σε θέση να το κάνω όπως παλιά...Θα μου λείψετε όλοι αλλά χρειάζομαι χρόνο....να ξαναβρώ εμένα...την πίστη μου...την ελπίδα...την αισιοδοξία...να λύσω τα μέσα μου...
Φιλάκια και μια ζεστή αγκαλιά σε όλους!!!

Όλα όσα σας χρωστάω....

Άργησα πάλι να φανώ...προσπαθώ να χωνέψω όλα όσα συμβαίνουν γύρω μου...γύρω μας...Έμαθα τον άνθρωπο να τον βλέπω ως  ον με ανθρωπιά...τσαγανό...δύναμη...πίστη  και κουράγιο και τον συνάνθρωπο ως όμοιο...ίσο... Αποφάσισα προχθές να πάρω το λυχναράκι μου και να ξεχωρίσω τους αληθινούς ανθρώπους...συνανθρώπους αλλά σε αυτό τον πόλεμο δεν μπορώ να μπω...Χάνομαι για άλλη μια φορά στο γαλάζιο του ωκεανού και του ουρανού....

Στον ωκεανό τοποθετώ τα προβλήματα...τα αμέτρητα γιατί που πρέπει να λύσω...τον πόνο...τις άσχημες λέξεις που λέγονται μπρός και πίσω σου....μα κρατώ σε μπουκαλάκια την ελπίδα και την Πίστη ότι ο φάρος θα φωτίσει  ξανά τον δρόμο...απλά οφείλω να θυμάμαι να κρατώ το τιμόνι των αξιών γερά και σταθερά... Μόνο τα πιστεύω δεν μου πήραν...όλα τα άλλα τα μοιράζομαι μαζί τους...όλοι μας...

Διώχνω την πίκρα σιγά σιγά ....ο κακός ο χρόνος φεύγει...ο κακός ο γείτονας μένει...και γυρνάω εδώ στο απάγειο της ιντερνικής γειτονιάς που έχει το μαγικό ραβδί και κάνει τον κόσμο να φαίνεται ομορφότερο...Μπορεί να με θεωρείτε πια κυκλοθυμική αλλά....πίστέψτε με δεν ήμουν ποτέ...Μπορεί να φταίει που γερνάω και δεν κατάφερα να αλλάξω τον κόσμο...όπως πίστευα στα νιάτα μου...Ελπίζω όμως να το καταφέρουν τα παιδιά μου...τα παιδιά μας...οι μαθητές μου που τώρα μου φαίνονται αδιάφοροι για όσα συμβαίνουν γύρω τους...Κι ελπίζω να τους βοηθήσω...να τους βοηθήσουμε...

 

Θα επιστρέψω με τελειωμένη την "κόρη" Ελλάδα...όπως έχω ονομάσει το νέο μου "δημιούργημα"....

και ίσως να έχω προλάβει να τελειώσω και το μπλουζοφόρεμα της μικρής μου...Δεν θα μου πάρει πολύ...Δώστε μου ένα περιθώριο 3-4 ημερών...

Φιλάκια σε όλους!!!

Επιστροφή του Ασώτου??

 Καλημέρα σε όλη την γειτονιά, από μια εξαφανισμένη γειτόνισσα!!!! Λυπάμαι για την αποχή μου και μου λείψατε πολύ αλλά δεν θα ήμουν καθόλου καλή παρέα αυτό το διάστημα....Έτσι χάθηκα...έπλεκα και χανόμουν στις σκέψεις....τότε γυρνούσα στα παιχνίδια του fb προσπαθώντας να μην σκέφτομαι...αλλά και δημιουργούσα.... περιστασιακά (ειδικά όταν ήμουν πολύ απογοητευμένη )...

 Δεν μπορώ να καταλάβω ακόμη το πως λειτουργεί το σύστημα....σε αφήνει προσωρινά στο σχολείο που ήσουν την προηγούμενη χρονιά , έχει έλλειψη προσωπικού, αλλά δεν σε αφήνει να κάνεις τα μαθήματα που έκανες και την προηγούμενη χρονιά έως ότου σε τοποθετήσει....Γιατί να μην κάνεις μάθημα και όταν σε πάει αλλού να συνεχίζει ο καθηγητής που θα τοποθετήσει σε αυτό??? Ξέρετε τι είναι να πηγαίνεις σχολείο αλλά να μην μπορείς να ασκήσεις διδακτικό έργο έως την τοποθέτησή σου??? Δηλαδή πληρώνεσαι για να κάθεσαι...Κάθε χρόνο το έχω αυτό το θέμα...αλλά φέτος ήταν και η έξτρα αγωνία με τις διαθεσιμότητες, κινητικότητες, μετατάξεις, κ.τ.λ....

Σήμερα όμως επιτέλους η αγωνία του τι μέλλει γεννέσθαι, έλαβε προσωρινά τέλος! Επιτέλους μετά από τόσες μέρες απραξίας έλαβα τοποθέτηση στο ΕΠΑΛ !! Είμαι σίγουρη ότι και κάπου αλλού θα με πάει για να συμπληρώσω ωράριο αλλά είναι μια αρχή....αποκτώ πάλι ένα σκοπό...τάξη...μαθητές...αρμοδιότητες...και διάθεση οπότε δεν θα ξαναλείψω τόσο πολύ από την γειτονιά!!!

Ήρεμη από αυτή την πλευρά μπορώ να δείξω και σε όσους δενείναι στο fb τι έκανα όλο αυτό το διάστημα....Καταρχήν ρολογάκια...μείον ένα γιατί ένα έσπασε...δεν με πάει τελικά το πλακάκι...μόλις πήγα να κάνω τρυπούλα για να κρεμιέται...διαλύθηκε...Πάμε να τα δούμε...

Ξεκινάω με μια προσπάθεια για altered ? mixed media? ότι θέλετε πείτε το...

Συνεχίζω με ανακύκλωση... δίσκου τούρτας...

τα δελφίνια στήσανε χορό...αφιερωμένο και στο δελφινάκι μας

δίσκος τούρτας...στόκος...πάστα διαμόρφωσης...υγρό γυαλί

Στην συνέχεια ένα ρολογάκι για παιδικό δωμάτιο....

ηλιολούλουδο-ρολόι? αναρωτιέται η Αλεξάνδρα....ο μηχανισμός δεν ήταν όμως στα μέτρα του

ξύλο..που τελούσε χρέη βοηθητικής ρόδας! τσόχα, χρώμα για ύφασμα, άμμο θαλάσσης, μανώ, ατλακόλ

Και η ανακύκλωση συνεχίζεται...Κουτί από λάμπα στρόγγυλη...αυτές για τα φωτιστικά κουζίνας...ντύθηκε με αλουμινόχαρτο...decoupage....στένσιλ...χάρτινα λουλουδάκια...πεταλουδίτσα...στόκος....αλλά πάλι όχι μηχανισμό...Δύο είχα και τον ένα τον χάλασα προσπαθώντας να τον βάλω στον ήλιο!!!

Στην συνέχεια είπα να αναπαλαιώσω?  να αναδιαμορφώσω? ένα παλιό διαφημιστικό ρολόι....

στόκος- στένσιλ- ακρυλικά- κορδονάκι

Αυτό το τελευταίο ας με συγχωρέσουν οι μελισσούλες αλλά κατασχέθηκε από την μαμά μου!!! Τα υπόλοιπα δικά σας!!! Είναι ένα ακόμη.... παλιό ξυπνητήρι που έγινε altered ...όπως παλιότερα αυτό...αλλά μην γελάσετε δεν ξέρω που έχει χαθεί μέσα στο χαμό που επικρατεί στο "εργαστήρι" μου....!!!  

Αυτά με τα ρολογάκια!!!! Θα σας δείξω τώρα ένα διαφορετικό πίνακα.....Σας είπα ότι έπλεκα...ξέχασα να πω τι έπλεκα....Πίνακα!!!! Κάτι που λάτρεψα και ας με κούρασε....

Όσες ξέρουν από πλέξιμο μπορεί και να εντοπίσουν ένα λαθάκι στο ποδαράκι....αλλά είχα φύγει πολύ μακριά για να γυρίσω να ξεπλέκω!!!! Κοσμεί την κρεβατοκάμαρά μου και του ετοιμάζω και σετάκι σεντόνια, μαξιλαροθήκες!!! 

Δυστυχώς τα υπόλοιπα αύριο-μεθαύριο...τα παιδιά πεινάνε!!!Σας χαιρετώ προσωρινά και αυτή την φορά να είστε σίγουροι ότι θα επανέλθω πολύ σύντομα....