Σάββατο, 11 Αυγούστου 2012

Καλό ταξίδι φίλε!!!

Συγνώμη εκ των προτέρων που θα σας στενοχωρήσω με αυτή την ανάρτηση....
Ξέρω πως πρέπει κάποια στιγμή να μάθω να αποδέχομαι την ιδέα του θανάτου...μιας και είναι κάτι δεδομένο...από την στιγμή που γεννιόμαστε...η φυσική κατάληξη των πραγμάτων.... Μόνο που στα μάτια μου...μόνο η γέννηση είναι χαρά...ενώ ο θάνατος κρύβει πόνο....Πως να χαρώ με όσα λέει η θρησκεία μας....πάει να συναντήσει τον Πλάστη...εμένα όμως πότε θα με ξανασυναντήσει??? Είναι που δεν μπορώ να αποδεχτώ...όσο και αν το έχω προσπαθήσει...τον όρο κοιμητήρια... Νεκροταφεία...ναι...χώροι όπου μαζί με τα νεκρά σώματα....θάβονται όνειρα...επιθυμίες...δίψα για ζωή...
Στα μάτια μου ο Θάνατος είναι αποχωρισμός και όσο τον απεύχομαι τόσο με καταδιώκει...Δεν έχω χάσει και λίγους.... φίλους και φίλες....παππού...κουνιάδα....την πολυαγαπημένη μου  μικρότερη αδερφή...Έχω έρθει σε επαφή μαζί του....πολλές φορές...οδυνηρές στιγμές...και κάθε φορά κλαίω....δεν τους μπορώ τους αποχωρισμούς....Δυσκολεύομαι στην ιδέα ότι αγαπημένα άτομα διαγράφονται τόσο εύκολα από την ζωή μας....και όσο και να μένουν οι αναμνήσεις....δεν μπορώ να μην σκέφτομαι...ότι η ζωή συνεχίζεται...χωρίς αυτούς...Ίσως αυτό να με πονά περισσότερο...η ευκολία με την οποία ...κάποια στιγμή...άλλες φορές γρηγορότερα και άλλες αργότερα... η ζωή συνεχίζεται...
Σήμερα είπα για άλλη μια φορά "αντίο"...σε έναν φίλο....από τα χρόνια της εφηβείας ακόμη... 42 χρονών πλέον...μα αιώνια έφηβος...
Ευχήθηκα  "καλό ταξίδι Θύμιο...θα είσαι πάντα στην σκέψη μου...και θα κρατώ ζωντανές τις αναμνήσεις μας"...Εξέφρασα την ελπίδα ότι κάποτε οι ψυχές μας θα ξανασυναντηθούν...Δεν μπόρεσα όμως ούτε αυτή την φορά να μην κλάψω...Δεν μπόρεσα να μην τα βάλω μαζί του....που οδηγούσε πιωμένος και πήγε και καρφώθηκε σε εκείνη την ταμπέλα...Δεν μπόρεσα να μην δυσανασχετήσω μαζί του καθώς θυμήθηκα πως πάντα με κορόιδευε πως κάποια στιγμή κατέληξα γραδωμένη μέσα σε μια ζωή χωρίς το παλιό ελεύθερο πνεύμα και τα ρίσκα...
Κι εσύ που προκαλούσες συνεχώς την ζωή...φίλε που είσαι τώρα??? Μια μάνα...την μάνα σου... που είχε χάσει ήδη ένα παιδί...γιατί δεν την σκέφτηκες??? Την ίδια στιγμή...μετάνοιωσα...Σε κοίταξα και ζήτησα συγνώμη...πάλι σε φώναζα..."Δεν μπαίνω σε καλούπια εγώ, Άσπα!" θυμήθηκα και ήθελα πάλι να σου φωνάξω...πως το φέρετρο...στα μάτια μου...είναι κι αυτό ένα καλούπι!!! Και τότε σαν να μου ψιθύρισες πως..."κι όμως είμαι ακόμη ελεύθερος!"....
Σε λίγο θα συναντήσεις πολλούς από τους φίλους μας της εφηβείας....θα συναντήσεις την αδερφή μου...Ελπίζω πως ισχύει αυτό...και ότι ήδη είναι στο δρόμο να σε προϋπαντήσουν... Σε αφήνω σε αυτούς...Δεν άντεξα να σε συνοδεύσω στην τελευταία σου κατοικία...έφυγα μόλις τελείωσε η νεκρώσιμη ακολουθία...Συγνώμη...
Καλό ταξίδι Θύμιο...

13 σχόλια:

  1. Καλό του ταξίδι...
    Δεν υπάρχουν λόγια παρηγοριάς αυτές τις ώρες...
    Να τον θυμάσαι με αγάπη το φίλο σου Άσπα μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλό του ταξίδι..Συλληπητήρια και δύναμη στους δικούς του ανθρώπους και φίλους.. Σε καταλαβαίνω απόλυτα..Κι εμένα που είναι πολύ πολύ δύσκολο να το αποδεκτώ..Προσπαθώ να σκέφτομαι αυτό που είπες..ότι είναι ελεύθεροι και χίλια δυο άλλα για να μην βασανίζω την ψυχή μου. Ναι έχεις δίκιο είναι πολύ σκληρό αυτό το "η ζωή συνεχίζεται" είναι όμως και αναγκαίο..Προσπάθησε να θυμάσαι μόνο τις καλές αναμνήσεις που είχες μαζί τους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Δυστηχώς.....μια λέξη που θα ήταν καλήτερα να μην υπήρχε...αλλά....υπάρχει όπως και πολλά.. γεγονοτα στην ζωή μας....και έμένα με παρηγορεί.. και ετσι θέλω να σκέφτωμαι
    πως δεν χάνονται όσοι φευγουν απο κοντα μας..πως είναι κάπου εκεί και μας βλέπουν ...ειναι μια σκέψη που με γαληνευει.... να εισαι καλά να τον θυμασαι Ασπα μου...Αχ!! αυτός ο Αυγουστος....!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Καλό του ταξίδι...εκεί στην απεραντοσύνη του ουρανού θα τρέχει όσο θέλει...
    Να είσαι καλά και να τον θυμάσαι όπως ήταν τότε στα εφηβικά σας χρόνια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Δεν λέω συνήθως τίποτα μπροστά στον ανθρώπινο πόνο -και κυρίως αυτόν που προέρχεται από το θάνατο-...Σέβομαι τον πόνο και τον θεωρώ απαραίτητο στη ζωή...Αφορμή για το σχόλιο στάθηκαν τα λόγια σου για τη χαρά της γέννησης...Σκέφτηκα πως για τον άνθρωπο που γεννιέται ο αποχωρισμός από το ασφαλές περιβάλλον της μήτρας ισοδυναμεί με θάνατο...Φαντάζομαι την ανασφάλεια και τον πόνο του...Πόνος που όμως οδηγεί στη ζωή...Έτσι αντιλαμβάνομαι και το θάνατο...Πόρτα που οδηγεί στη ζωή...Καλό βράδυ,Άσπα και καλή Ανάσταση σε όλους τους δικούς σου που κοιμήθηκαν...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Αχ, βρε Άσπα...καλό του ταξίδι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. καλημερα Ασπασακι..Ο ΘΑΝΑΤΟς ΕΙΝΑΙ Η ΑΡΧΗ..ΠΡΕΠΕΙ ΟΛΟΙ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΥΠΕΡΗΦΑΝΟΙ ΟΤΙ ΤΟΥ ΔΙΝΟΥΜΕ..ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΟΥ ΤΩΡΑ ΑΡΧΙΖΕΙ..να σαι καλα ματα μου..σε φιλω

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Για κάποιους ανθρώπους παιζεται ένα θεατρο του παραλογου και παίζεται η ίδια πράξη ,ξανά και ξανά,την έχω δεί ουκ ολίγες φορές ,έχω πάντα τα ίδια συναισθήματα με σένα ,πότε άραγε θα ξαναδείς ,ξαναδώ αυτούς ,αυτές που χάσαμε,φιλιά ,καλή εβδομάδα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Συλυπητήρια Άσπα μου.Δυστυχώς αυτά τα ορίζει ο Θεός κι όχι εμείς!!Καλό του ταξίδι και καλό παράδεισο να έχει!!! Φιλάκια γλυκιά μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. ΣΥΛΥΠΗΤΗΡΙΑ ΑΣΠΑ ΜΟΥ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΓΕΡΗ ΚΑΙ ΔΥΝΑΤΗ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΝ ΘΥΜΑΣΑΙ ΠΑΝΤΑ.ΣΕ ΝΙΩΘΩ ΑΠΟΛΥΤΑ,Η ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΠΟΥ ΠΕΡΑΣΕ ΗΤΑΝ ΠΟΛΥ ΔΥΣΚΟΛΗ ΚΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΓΙΑΤΙ ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΗΣΑ ΔΥΟ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΓΝΩΡΙΖΑ.Ο ΕΝΑΣ ΚΟΥΜΠΑΡΟΣ ΣΕ ΜΕΓΑΛΗ ΗΛΙΚΙΑ ΚΑΙ Ο ΑΛΛΟΣ ΕΝΑ ΠΑΛΙΚΑΡΙ 25 ΧΡΟΝΩΝ,ΓΙΟΣ ΜΙΑΣ ΦΙΛΗΣ.ΤΟ ΣΟΚ ΗΤΑΝ ΜΕΓΑΛΟ,ΑΚΟΜΑ ΝΑ ΣΥΝΕΛΘΩ,ΟΜΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΟΥΜΕ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΟΥΜΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΕΜΕΙΝΑΝ ΠΙΣΩ.
    ΚΑΛΟ ΤΟΥΣ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΑΓΓΕΛΩΝ!!ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΚΑΙ ΝΑ ΠΡΟΣΕΧΕΙΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ!!!!ΦΙΛΑΚΙΑ!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή