Ζητείται σανίδα σωτηρίας...

Θυμάστε την μικρή Ελένη που καθότανε και έκλαιγε γιατί δεν την έπαιζαν οι φιλενάδες της? Σήμερα θα σας παρουσιάσω και την μικρή(!) Ασπασία που κλαίει γιατί δεν την παίζει ο blogger...και σας πληροφορώ ότι αυτή η μικρούλα(!!!) είναι σε πιο τραγική θέση...γιατί η μικρή Ελένη όταν αποφάσιζε να σηκωθεί ακόμη και με κλειστά μάτια όλο και κάποιον έπιανε....ενώ εγώ τζίφος...και όσες φορές πίστευα πως τα κατάφερα έπεφτα σε άτοπο την επόμενη μέρα...
Για να σας διαφωτίσω καλύτερα αναφέρομαι στο γεγονός ότι κάποιους δεν σας βλέπω πλέον καθόλου...κάποιους σας βλέπω αλλά σας έχω ήδη ξαναδεί πριν μια-δύο μέρες με την ίδια ανάρτηση που τώρα μου εμφανίζει ως πριν 30λεπτά....τρέχω να δω τι προσθέσατε και ανακαλύπτω ότι δεν πηγαίνω καθόλου ...πατάω ανανέωση και με πάει αλλά σε άλλη πιο καινούργια  ανάρτηση....όταν δε ανατρέχω στην προηγούμενη και πατάω σχόλια (καλά αυτό το παθαίνω μόνιμα πλέον σε όλες τις αναρτήσεις) ή που δεν θα με πάει καθόλου δείχνοντας ότι πρέπει να κάνω διάγνωση προβλήμάτων σύνδεσης ή αν με πάει δεν βλέπω πουθενά δικό μου σχόλιο....και ας θυμάμαι ότι σχολίασα...χωρίς πρόβλημα....Γιατί υπάρχει και η περίπτωση να έχω καταλάβει ήδη ότι δεν θα βρώ σχόλιο γιατί όταν πατάω την δημοσίευση ξεκινάει η ανακατεύθυνση και μετά μου βγάζει ένα
Service Unavailable

Πριν λοιπόν καθίσω κάτω...πιάσω τα γόνατα....σκύψω το κεφάλι... και αρχίσω να κλαίω....θα μου πει κανείς αν έχει πάθει κάτι παρόμοιο ή τι μπορεί να φταίει??????

Μέχρι να μου λύσετε το προβληματάκι να σας πω ότι ζήλεψα πολύ την συνάντησή σας....μακάρι να ήταν άλλη εποχή...χωρίς άρρωστα μικρά...θα ερχόμουν αβλεπί..έχω και ένα βαπτιστήρι στην Θεσ/νίκη που βλέπω να με ξεγράφει από νονά...
Ζηλεύω επίσης...με την καλή έννοια που όλες είστε μέσα στο πνεύμα της άνοιξης και εγώ παλεύω ακόμη με ιώσεις ...χειμωνιάτικες!!!
Να πω επίσης ότι λέω ναι και στους δύο χρωματιστούς διαγωνισμούς της γειτονιάς....Κατερινάκι-μωβ...Νεραϊδομαγισσούλα-πράσινο.....αλλά δεν μπορώ να σας αφήσω σχόλια....Μάλλον θα το πάω κατευθείαν σε ανάρτηση...
Να πω στην κυρία μου...της ζωγραφικής ότι της έχω και άλλα σχέδια και χρώματα έτοιμα αλλά και ότι συγκινήθηκα με την έκθεση ζωγραφικής που διοργάνωσαν για τα παιδιά...τώρα αυτό εγώ γιατί δεν το είχα δει νωρίτερα δεν ξέρω...ή μήπως το προσπέρασα???κακώς αν έγινε το δεύτερο...Θερμά συγχαρητήρια...αξιέπαινη πράξη...
Να πω στην κυρία μου...της αγιογραφίας ότι σήμερα ετοίμασα και τα δικά της σχέδια...αλλά θέλουν λίγες μουτζούρες ακόμη....τελικά μου φάνηκαν πιο απλές οι γραμμές εδώ...πιο λιτές??? το αποτέλεσμα...θα το κρίνεις αύριο.... αν είμαι καλύτερα...Θα βάλω και αυτό το πολυπληθές συρταράκι...μια ψυχή που είναι να βγει...και το βελτιώνουμε όλοι παρέα...
Να πω πολλά πολλά συγχαρητήρια για όλες τις δημιουργίες...και να σας δώσω πολλά φιλιά....Βοηθήστε με όμως να βρω μια λύση....please...please...γιατί μου αρέσει να σας σχολιάζω και θέλω να με δέχονται τα σπιτάκια σας και όχι να εισπράττω πόρτα με το μήνυμα service unavailable...

Kαι φυσικά να πω πως μου φαίνεται πως ήταν χτες που έφυγε η Μελίνα Μερκούρη και πως σήμερα...τώρα ...μου λείπει πιο πολύ το πνεύμα της και η μαχητικότητά της....λυπάμαι που δεν άφησε  "διάδοχο".... 

                                            φιλάκια...καληνύχτα...

Ηρεμία μετά την θαλασσοταραχή....ψέμματα...αλλά το παλεύω....

Φίλες μου σας ευχαριστώ για τα σχόλιά σας...Έκανα την συνηθισμένη μου αποχή μετά από κάτι που με στενοχωρεί και επανήλθα....Τέλος καλό όλα καλά...θα αργήσω να το σκεφτώ έτσι..ακόμη είμαι κολλημένη στο τι θα μπορούσα να έχω πάθει...ειλικρινά χαίρομαι που αυτή το αντιμετωπίζει ως " νομίζατε πως με είχατε χάσει..αλλά εγώ δεν χάθηκα...και εσεις με ξαναβρήκατε...άρα τίποτα δεν έγινε"...Δεν μπορώ να μην σκέφτομαι και την ιδέα να είχε χαθεί και να μας έψαχνε και αυτή...Αν εγώ πανικοβλήθηκα έτσι, αυτό το πλασματάκι τι θα έκανε?
Και να σκεφτείτε ότι το 3ημερο ξεκίνησε ωραία αν και η Φροσούλα μου ήταν ξανά άρρωστη...βρογχίτιδα αυτή την φορά...οριακά για πνευμονία...αλλά ηθικό ακμαιότατο....φτιάξαμε πολλές μάσκες...με χαρτόνι...τα υπόλοιπα είναι για όσους ξέρουν...κάποια άλλη χρονιά ίσως δοκιμάσουμε....παίξαμε επιτραπέζια, ζωγραφίσαμε....οι μικρές τα δικά τους....εγώ τις δοκιμές ακόμη με τα πρόσωπα και τα λουλούδια...

τα decor(!) μπήκαν για να κρύψουν....λαθάρες....τα μικρά λάθη τα άφησα...το κρέμασα πάντως!

οι κάτω κυρίες μου αρέσουν και είναι αδερφές με το πρότυπο...η πάνω...καμμία σχέση

νομίζψ ότι βελτίωσα τα μάτια? αν και πάλι μεγάλα...αλλά τα χείλη....

αυτό δεν το χρωμάτισα...περιμένω διορθώσεις από την κυρία μας...για να το κάνω σε καμβά...γιατί δεν αρκέστηκα στα κρίνα? καλή ερώτηση...

"κατεβάσαμε" και την Κάντυ να δουν κάτι από τα παιδικά που έβλεπε η μαμά...εσείς βλέπατε Κάντυ???

Βρήκα την ευκαιρία να κάνω και κάποιες συζητήσεις με το μεγάλο παλληκαράκι μου....εύκολη εφηβεία έχουμε μέχρι στιγμής.... και κάποια τεστάκια με το μικρότερο παλληκάρι στα αγγλικά...μα να ξέρει τους χρόνους και τους γραμματικούς κανόνες αλλά να μην τους εφαρμόζει??? Βιάζεται λέει η καθηγήτρια...
Δεδομένου ότι και τα μικρά του αδερφού μου ήταν σε αυτή την φάση, ενώσαμε τις βρογχίτιδες την Κυριακή...ήρθαν και οι γονείς μου....φάγαμε όλη μαζί και μετά δεδομένου ότι περιμέναμε βροχή την Καθαρή Δευτέρα πήγαμε και πετάξαμε...πρόωρα...τον χαρταετό!!! Ποτέ δεν έφτασε πιο ψηλά....κι άλλο σκοινί να είχαμε θα ανέβαινε...περηφάνεια τα μικρά....περηφάνεια και οι μεγάλοι...

 Λίγη ξεκούραση και μετά το καρναβάλι...Που να πάμε με άρρωστο παιδί? όχι ...άσχημο προαίσθημα δεν είχα... Έπεσαν να με φάνε μικροί μεγάλοι...υποχώρησα...έβαλαν τις στολές....και φύγαμε...

η χιονάτη και η πριγκίπισσα...του φωτός(έτσι αυτοονομάστηκε)

δεν του αρέσουν οι απόκριες...είχε και μια μάσκα άσπρη αλλά την έβγαλε

η παρέα θα ήταν όλη στα στρατιωτικά

χορός...λίγο πριν το κακό

Mαμά...φιλάκι!!!πως θα κοιτούσα αυτή την photo?

Τα υπόλοιπα της βραδιάς τα γνωρίζετε....Την Καθαρή Δευτέρα....βροχή....τζάκι...το μικρό μου νeραϊδάκι αγκαλιά.... και παραμύθια ....για να ξεχαστεί η μαμά!!!!

Στον απολογισμό που θα κάνω του χρόνου τον Δεκέμβρη θα είναι το πρώτο άσχημο του 2012 που θα κάψω στην πυρά....Άντε και του χρόνου θα την ντύσω σκυλάκι και θα κρατάω το λουράκι!!!

Σας φιλώ

Όταν η γη φεύγει κάτω από τα πόδια σου...

"Από ότι φοβάσαι δεν γλιτώνεις" έλεγε η γιαγιά μου, ενώ το αγαπημένο ρητό της μητέρας μου είναι "ότι κοροϊδεύεις το λούζεσαι"....Ξέρετε πόσες φορές έτυχε στην παραλία τα απογεύματα να βλέπουμε γονείς να ψάχνουν ένα παιδάκι? Μα καλά πως το έχασαν από τα μάτια τους? απορούσα κάθε φορά ....πάντα είχα τον φόβο μην χάσω κάποιο παιδί γι'αυτό πάντα ο ένας μας καθόταν στο τραπέζι και ο άλλος επέβλεπε...Δεν είναι δουλειά αυτή, έλεγε μια κουμπάρα μου αλλά εγώ δεν νοούσα να τα αφήσουμε από τα μάτια μας...κι είναι τόσο δύσκολο με αυτές τις πολύπλευρες τρισδιάστατες κατασκευές που συνδιάζουν κούνιες-τσουλήθρες και ότι άλλο θέλει το μυαλό σου, να ελέγχεις από απόσταση...Σήμερα όμως δεν υπήρχαν κούνιες...δεν καθόμασταν σε τραπέζι...ούτε είμασταν στην παραλία...Στην πλατεία του λιμανιού χαζεύαμε τα τελευταία άρματα του καρναβαλιού....Ο Νικόλας με τους φίλους του είχαν ντυθεί και ήταν από την κάτω πλευρά...ο Δημήτρης μαζί μας ακόμη...ζητήσαν ποπ κόρν...το πήραμε και πιάσαμε μια άκρη...πολύς ο κόσμος...Ένα γκρούπ περνά...σακάκι - πουκάμισο - γραβάτα και από κάτω φουστανέλα και τσαρούχια..."Μαμά αυτοί γιατί είναι ντυμένοι έτσι?" έμεινε μετέωρη η ερώτηση της Αλεξάνδρας την ώρα που γύριζα να απαντήσω κάτι στον Σταύρο...αλλά γυρνώντας να απαντήσω η Αλεξάνδρα έλειπε!"Σταύρο, το παιδί!"και τρέχω...να ψάχνω τι? βελόνα στα άχυρα... στα περίπτερα...όχι, στον πλανόδιο με τα ποπ κόρν...όχι...,στην πίστα χορού...όχι...,στα γύρω μαγαζιά...όχι, τρέχω στο στενοπάζαρο όπου ακόμη ήταν στημένοι οι μπουναμάδες...όχι, ο γύρος της πλατείας από την κάτω μεριά...όχι... Απελπίζομαι...κλαίω και ψάχνω...ανεβαίνω πάλι στην πλατεία...βλέπω το Δημήτρη...κρατάει σφιχτά την Φρόσω...κλαίει..του κάνω σήμα να μείνουν εκεί...Σπρώχνω κόσμο να βγώ μπροστά..."Συγνώμη, να περάσω...ψάχνουμε ένα κοριτσάκι" "Προτότυπο κόλπο...ξέρεις από τι ώρα είμαστε εμείς εδώ?" μου απαντάει μια γιαγιά και μου γυρίζει πλάτη κλείνοντας τον δρόμο...Ξανααπελπίζομαι...Αστυνομικοί...τρέχω...αρχίζω κλαίγοντας να τους εξηγώ...ο ένας με διακόπτει..."Αστυνομικός δεν είμαι ...αλλά θα είσαι πολύ τυχερή αν την βρεις"...θα καταρρεύσω...Πολύς ο κόσμος...δυνατή μουσική...είπα μουσική? Αυτό είναι τρέχω προς τον υπεύθυνο...να έβαζε μια αναγγελία..."Νονά!" γυρίζω..."ο νονός είδε την Αλεξάνδρα...κοίτα!" Δεν απαντάω καν στο παιδί...κοιτάω και τρέχω...Η Αλεξάνδρα είναι δύο άτομα μπροστά από την γιαγιά που δεν με άφησε να περάσω και χτυπάει παλαμάκια γελαστή-γελαστή...Θεέ μου, σε ευχαριστώ! Μέχρι να φτάσω είναι ήδη μαζί με τους άλλους και κλαίει..."Ήμουν μόνο μια γραμμούλα μπροστά και 5χλμ" λέει...Δεν θα ασχοληθώ με τον υπολογισμό της απόστασης..."Μην μου το ξανακάνεις ποτέ αυτό" λέω και την σφίγγω..."Ήθελα να τους δω αυτούς τους μασκαράδες....."Δεν δίνω σημασία σε τίποτα ...την έχω μπροστά μου...αυτό έχει σημασία...Ο Σταύρος πανιασμένος ακόμη...το στομάχι μου πάει να σπάσει..Πόσα δευτερόλεπτα να έκανα να του απαντήσω ότι το όνομα του προηγούμενου γκρουπ ήταν " οι Γερμανοί ξανάρχονται"? Πόσα δευτερόλεπτα αρκούν για να καταστραφείς?
Περιττό να σας πω ότι δεν κάθισα ούτε λεπτό παραπάνω...τα πόδια μου δεν με κρατούσαν..."Μαμά δεν θα με έχανες...Θα έλεγα ότι η μαμά μου είναι η Ασπασία και μπαμπάς μου ο Σταύρος ...αλλά μια γραμμούλα ήταν σου λέω..." μου είπε παραπονεμένα πριν κοιμηθεί...Μια γραμμούλα....γίνεται ο χτύπος της καρδιάς μου, ακόμη τώρα, 3 1/2 ώρες μετά, όταν σκέφτομαι τι θα μπορούσα να πάθω...

Καλό 3ημερο...καλά κούλουμα...

Να περάσετε όλοι καλά...με την οικογένειά σας και τους φίλους σας...ας ξεχάσουμε λίγο την καθημερινότητα...τα άγχη...τα προβλήματα..ας πετάξουμε τον χαρταετό ψηλά ψηλά να γεμίσει ο ουρανός χρώμα...να χαρεί το μάτι μας και η ψυχή μας...

Αλέξανδρος Υψηλάντης (24 Φεβ.1821) : Μάχου υπέρ πατρίδος ...

Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης μαζί με τους αδελφούς του Νικόλαο και Γεώργιο φθάνει στο Ιάσιο και απευθύνει πρόσκληση προς τους Έλληνες, τονίζοντας την ανάγκη σε θυσίες που θα χρειαστεί ο αγώνας και την ασημαντότητα των θυσιών αυτών μπροστά στο αγαθό της ελευθερίας.

Την 24 Φεβ. 1821 από το Γενικό Στρατόπεδο Ιασίου της Μολδαβίας, ο Αλέξανδρος Υψηλάντης εκδίδει προκήρυξη με τον τίτλο "Μάχου υπέρ πατρίδος" προς άπαντα τον υπόδουλο Ελληνισμό κηρύττοντας την Επανάσταση κατά των Τούρκων· διαθέτει δε όλα τα υπάρχοντά του για τον Αγώνα...

 

24 Φεβ 2012 μήπως πρέπει να κυρηχτεί μια ακόμη Επανάσταση και να θυμηθούμε αυτό το "Μάχου υπέρ πατρίδος" ???