Ένα εύκολο αντίο.....ένα κενό.. και μια τσάντα!!

Όχι δεν έσκασα από το φαγητό...ούτε μέθυσα το Πάσχα...Απλά πάνω που ο καιρός έφτιαξε...τα πιτσιρίκια βγήκαν σαν τα σαλιγκαράκια στο γκαζόν για παιχνίδι...και οι μεγάλοι χορτασμένοι....και πιωμένοι...αρχίσαμε το χαβαλέ...χτύπησε το τηλέφωνο....και είδα τον αριθμό της μητέρας μου....πότε πρόλαβε και έφτασε σπίτι? αναρωτήθηκα....Η θεία πέθανε....πρέπει να πάμε Αθήνα....

Δεν θα σας πω ψέμματα.....ο Θεός να αναπαύσει την ψυχή της....αλλά την περίμενα χρόνια να πεθάνει αυτή την θεία.... της μητέρας μου....για να ελευθερωθεί η δική μου θεία....η αδερφή της μητέρας μου...που την αγαπάω πολύ και την στερήθηκα...αλλά για να προλάβουν να χαρούν λίγο και οι δύο αδερφές....η μια την άλλη !! Πολλοί ίσως γνωρίζετε ιστορίες όπου μια αδερφή έδινε στην αδερφή της που δεν είχε παιδιά.κάποιο από τα παιδιά της....Δεν το κατάλαβα ποτέ αυτό το σκεπτικό... της γιαγιάς μου....που έδωσε την κόρη της στην αδερφή της.....ειδικά μιας και μετά γέννησε άλλα δύο παιδιά....φοβήθηκε την φτώχεια λέει και το πως θα πάντρευε δύο κορίτσια....Έπειτα η αδερφή της ήταν στην Αθήνα....θα ζούσε καλά η 6χρονη  μικρότερή της  κόρη.... Μόνο που τα πράγματα δεν έγιναν έτσι και η μικρή κατέληξε "υπηρέτρια" της θείας  και μάλιστα τα τελευταία 25 χρόνια εσώκλειστη.... υπό τον φόβο της θείας... που "χήρα" και σχεδόν τυφλή πλέον.... φοβόταν ότι θα καταφέρουν να της την πάρουν...τώρα που την χρειαζόταν....!!!

Γεγονός είναι ότι όλοι οι παρευρισκόμενοι στην κηδεία ήταν εκεί για να "σταθούν" στην δική μου θεία και να την βοηθήσουν με τα περί της κηδείας αλλά και να την παροτρύνουν να κάνει αυτό που έπρεπε να κάνει πριν χρόνια....να γυρίσει στην οικογένειά της....

Γεγονός επίσης είναι ότι εγώ βρήκα ευκαιρία να πάω στο Μοναστηράκι και να πάρω διάφορα καλούδια αλλά και  καλαπόδια!!!!

Και είναι επίσης γεγονός ότι εκεί ήμουν όταν άκουσα για το τελευταίο ταξίδι του Δημήτρη Μητροπάνου και ένοιωσα ένα κενό....λες και ήταν δικός μου άνθρωπος....και ένοιωσα άσχημα.... που για την θεία.... που θα κηδευόταν σε λίγο.... δεν ένοιωθα τίποτα....!!!! Καλό ταξίδι Δημήτρη...πήγαινε να συναντήσεις όλους όσους έφυγαν πριν από εσένα....τραγουδήστε μαζί...στην ουράνια πολιτεία!!!

Γύρισα χθες.... χαρούμενη....μιας και σε λίγες μέρες θα είναι εδώ η θεία....και αν και κουρασμένη  βάλθηκα να καταστρέψω μια ζακέτα.... που μου είχε στείλει τώρα τελευταία....η μακαρίτισσα θεία....Μου είχε προκαλέσει εντύπωση....αλλά πλέον ξέρω ότι μου την είχε στείλει γιατί είχε μάθει λέει.... ότι πάχυνα...οπότε χρειαζόμουν κάτι να κρύβει την περιφέρεια!!!! Εκεί που την έκοβα κατάλαβα γιατί δεν την είχα πετάξει....είχε τον προορισμό της....έπρεπε να θυσιαστεί...για να πειραματιστώ με τις τσάντες από παλιά πλεκτά....!!!

 Δεν σας την δείχνω ολόκληρη γιατί την είχα ήδη κόψει όταν μου ήρθε η ιδέα... Έκοψα ένα κομμάτι από την πλάτη...ένα δερματάκι καφέ...την μια τσέπη και τον πάτο από μια άλλη τσάντα...αν και τελικά δεν τον χρησιμοποίησα ....και ξεκίνησα να πειραματίζομαι.... Έβαλα την κουνιάδα μου να μου κάνει ένα γαζί στις δύο πλευρές...μου γάζωσε και την τσέπη...έκοψα σε συννεφάκι το δερματάκι και μου το γάζωσε κι αυτό...εγώ δεν τα κάνω ίσια τα  γαζιά...αν και ούτε η Μάγδα τα έκανε....Κατόπιν έκοψα τον γιακά και τον γάζωσε η Μάγδα στην κορυφή της τσάντας....Χρησιμοποίησα τα κουμπιά και τις θηλιές της ζακέτας...τα έραψα στο πάνω μέρος και διακόσμησα το συννεφάκι με λουλουδάκια που έφτιαξα από μπουμπουνιέρες και κάποιες χάντρες...... Της ράψαμε και ένα λουράκι από μια παλιά τσάντα....έτοιμη!!!

Όταν όμως την πρόβαρα δεν με ικανοποίησε όπως στεκόταν  ... οπότε έβγαλα τα κουμπιά και τις θηλιές και πέρασα μια κορδέλα...που αγόρασα στο Μοναστηράκι... στην κορυφή ... τέλεια ...έγινε σαν... ανοικτό πουγκί!!!

Ίσως να θέλει κάτι στην ένωση γιακά και πλάτης...σκέφτομαι για κάποια δαντέλα αλλά δεν έχω κάτι σε καφέ.... 

Πάντως για πρώτη απόπειρα δεν είναι καλή???
Σκέφτηκα να την βάλω ως δώρο στο giveaway αλλά όχι... Θα ξαναπειραματιστώ ως τις 30/4....Αυτή θα την φοράω....στον ώμο...να κόβει λίγο την περιφέρεια...μα και για να μου θυμίζει να μην φερθώ ποτέ σε κανέναν όπως φέρθηκε αυτή η  θεία... και να παρακαλάω παρόλα αυτά ο Θεός να αναπαύσει την ψυχή της...Δεν είμαι κακιά...τι φταίει η έρμη η ψυχή????Καλό της ταξίδι!!!