Τετάρτη, 15 Φεβρουαρίου 2012

Κεφάλι ψηλά και πάλι...


Σκέφτηκα...απελπίστηκα...ξανασκέφτηκα...και αποφάσισα να μην τους κάνω την χάρη...Μια επιπλέον διαπίστωση αν δεις τα πράγματα σε βάθος είναι ότι θέλουν να μας ρίξουν το ηθικό...Όχι δεν αξίζουν να χάσω..χάσουμε την οπτική των πραγμάτων...την αισιοδοξία μας...την πίστη μας...Δεν αξίζουν να σκύψουμε το κεφάλι και να επιτρέψουμε στην απελπισία να εισβάλλει στην ζωή μας...Αισθάνομαι απογοήτευση...όλοι φαντάζομαι το νοιώθουμε...ντροπή για την κληρονομιά που αφήνω...αφήνουμε στα παιδιά μας...αλλά ως εκεί...το Μαράκι έχει δίκιο...πρέπει να έχουμε εμπιστοσύνη σε Εκείνον...Θα γυρίσει ο τροχός...Το οφείλουμε στα παιδιά μας...όχι να τους δώσουμε ένα ουτοπικό περιβάλλον...αλλά ένα μάθημα αισιοδοξίας και διαχείρισης των δύσκολων καταστάσεων με πίστη και χαμόγελο...Το κατσούφιασμα δεν το έχουν συνηθίσει...Μαμά επειδή δεν είναι ωραίες οι νεράιδες δεν είσαι χαρούμενη?Εμένα μου αρέσουν... Τι να καταλάβει ένα παιδάκι από τα προβλήματα των μεγάλων...Υπάρχουν όμως και τα πιο μεγάλα που καταλαβαίνουν... Θα φύγουμε και εμεις όπως ο Θανάσης? ρώτησε η Φρόσω και είναι μόλις 6 1/2 αλλά γνωρίζει ότι ο συμμαθητής της έφυγε γιατί ο μπαμπάς του δεν είχε δουλειά και βρήκε σε άλλη χώρα...Όχι, αγάπη μου...θα μείνουμε και θα παλέψουμε...Μαμά πρέπει να κάνουμε μια συζήτηση...την κάναμε την συζήτηση... ώριμο το αντράκι μου...αλλά και το μικρότερο παλληκαράκι μου ενημερωμένο...και γνήσιοι απόγονοι των προγόνων μας...Η Έλλάδα πάντα τα καταφέρνει...Πάντα... 
Κεφάλι ψηλά λοιπόν και μουσική....Ναι, μουσική γιατί η γλυκειά μου η ποδηλάτισσα εδώ και κάποιες μέρες ένα βραβείο μουσικής...Σε ευχαριστώ γλυκειά μου...


Λοιπόν...
Δημήτρης Ζερβουδάκης---γράμμα σε έναν ποιητή
Νίκος Παπάζογλου-Αύγουστος
Ελευθερία Αρβανιτάκη--Μόνο γιατί με αγάπησες
και θα κλείσω με ένα γράμμα ... όπως άρχισα...Σωκράτης Μάλαμας--το γράμμα
Αυτό το βραβείο θα το χαρίσω σε όλους εσάς που θα περάσατε από εδώ και θέλετε να το παίξετε...Αφήστε μου όμως ένα μηνυματάκι να έρθω να τυλιχτώ με τις αγαπημένες σας μελωδίες...
Θα ήθελα να ευχαριστήσω και την αγαπημένη μου  pyroessa για ένα βραβειάκι που μου άφησε πριν μέρες αλλά ... πρόλαβαν άλλοι...Σε φιλώ pyroessa...
Σας καληνυχτίζω φίλες μου...πραγματικά ήρεμη...και ελπίζω αύριο η σπίθα αισιοδοξίας να είναι μεγαλύτερη!!!!

3 σχόλια:

  1. Έχεις δίκιο σε όλα και είμαι απ'αυτούς που την Δευτέρα φώναζα να μη μοιρολατρούμε και να μη μας παίρνει από κάτω...Τα τραγούδια σου υπέροχα...θα μου επιτρέψεις όμως να σταθώ στους στίχους της Πολυδούρη.Ύμνος στον έρωτα...υπέροχη μουσική από τον Παπαδημητρίου.Ένα από τα αγαπημένα μου κομμάτια.Καλό βράδυ και με αισιοδοξία.Το οφείλουμε στα παιδιά μας που δεν έφταιξαν σε τίποτα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. είναι όντως φοβερό κομμάτι ακι επίσης είναι αλήθεια ότι πρέπει να παλέψουμε αισιόδοξοι για τα παιδιά μας...Μόλις προ λίγου έγραφα ότι αύριο θα τολμήσω να δω αν θα είμαι καλή μαθήτρια στα μαθήματά σου όσο θα περιμένω τα μαθήματα αγιογραφίας της Ρένας...φοβερός συγχρονισμός!!!Φιλιά

      Διαγραφή
  2. με γεια το βραβειο Ασπα μου..εδω πολεμησαν και δωσαν ψυχες..για να ειμαστε εμεις λευθεροι..το μονο που μπορουμε να κανουμε..ΥΠΟΜΟΝΗ..ΠΡΟΣΕΥΧΗ..καλο σου απογευμα..πολλα φιλια στα διαμαντια σου..

    ΑπάντησηΔιαγραφή